Eindlid van de mantel কী?

Een eindlid van de mantel is een van de extreme isotopensamenstellingen waaruit de isotopenverhoudingen van Sr, Nd en Pb van oceanische basalten door menging kunnen worden opgebouwd. Vier worden gewoonlijk benoemd: DMM, de verarmde MORB-mantel (lage $^{87}\mathrm{Sr}/^{86}\mathrm{Sr}$, hoge $\varepsilon_{\mathrm{Nd}}$); HIMU, naar een hoge $\mu = {}^{238}\mathrm{U}/^{204}\mathrm{Pb}$ in zijn bron (zeer radiogeen lood, $^{206}\mathrm{Pb}/^{204}\mathrm{Pb}$ boven 20, met lage $^{87}\mathrm{Sr}/^{86}\mathrm{Sr}$); EM1, verrijkte mantel 1 (matig hoge $^{87}\mathrm{Sr}/^{86}\mathrm{Sr}$, negatieve $\varepsilon_{\mathrm{Nd}}$, weinig radiogeen lood); en EM2, verrijkte mantel 2 (hoge $^{87}\mathrm{Sr}/^{86}\mathrm{Sr}$).