Definitie 31.10Universitaire aard- en ruimtewetenschappen — jaar 3 · অধ্যায় 31 — Veld- en laboratoriummethoden III
De schijnbare soortelijke weerstand van een vierelektrodemeting is ρa=KΔVMN/I, met de geometrische factor K=2π/(1/AM−1/BM−1/AN+1/BN): de soortelijke weerstand van de homogene grond die dezelfde meetwaarde zou geven.
Een elektrodeopstelling is een voorschrift dat de vier elektroden plaatst: de Wenner-opstelling plaatst ze op gelijke afstand, a van elkaar, in de volgorde AMNB; de Schlumberger-opstelling plaatst M en N, 2l van elkaar, in het midden van een veel langere AB, met halve lengte s; dipool–dipool-, pool–dipool- en pool–poolopstellingen scheiden het stroompaar van het potentiaalpaar of sturen één elektrode ver weg.
Een verticale elektrische peiling breidt een opstelling uit rond een vast middelpunt en zet ρa uit tegen de elektrodeafstand op logaritmische schalen: hoe groter de afstand, hoe dieper de stroom doordringt.
Elektrische weerstandstomografie plaatst veel elektroden langs een lijn, meet veel vierelektrodecombinaties en inverteert ze samen tot een doorsnede van de soortelijke weerstand.
De twee peilingsopstellingen. De stroom gaat in bij A en verlaat het systeem bij B (rood); het potentiaalverschil wordt gemeten tussen M en N (blauw); de zwakke lijnen zijn stroomlijnen. De Wenner-opstelling houdt de drie afstanden gelijk; de Schlumberger-opstelling houdt MN kort en breidt AB uit.
Links: Schlumberger-krommen over twee lagen, voor reflectiefactoren k van 0.9 (resistieve basis, blauw, boven) tot −0.9 (geleidende basis, rood, onder). Rechts: de sondering op de vlakte van de Varden, de metingen en het model dat ze opleverde (droog alluvium over verzadigd alluvium over graniet), met de lijn ρa=s/S van het hele alluvium.
Coach
