全部书籍

专业

应用 关于 Coach 登录 开始阅读

书籍暂未推出简体中文版——当前显示 Nederlands 版。

Aard- en ruimtewetenschappen · 术语表

什么是 Totaalveldanomalie; dagelijkse correctie; reductie naar de pool?

又称: totaalveldanomalie · dagelijkse correctie · reductie naar de pool

Definitie 31.7 Universitaire aard- en ruimtewetenschappen — jaar 3 · 第 31 章 — Veld- en laboratoriummethoden III

Laat F\mathbf{F} het hoofdveld op de meting zijn en ΔB\Delta\mathbf{B} het veld van de gemagnetiseerde gesteenten.

  • De totaalveldanomalie is de gemeten intensiteit minus die van het hoofdveld, ΔT=∣F+ΔB∣−∣F∣\Delta T = |\mathbf{F} + \Delta\mathbf{B}| - |\mathbf{F}|; wanneer ∣ΔB∣≪∣F∣|\Delta\mathbf{B}| \ll |\mathbf{F}| is het de projectie ΔB⋅F/∣F∣\Delta\mathbf{B}\cdot\mathbf{F}/|\mathbf{F}|.
  • De dagelijkse correctie verwijdert de variaties van het veld in de tijd: een magnetometer op een vast basisstation registreert het veld gedurende de hele meting, en elke aflezing T(t)T(t) van het bewegende instrument wordt vervangen door T(t)−Tbase(t)T(t) - T_\mathrm{base}(t).
  • De reductie naar de pool berekent uit de gemeten anomalie de anomalie die dezelfde gesteenten zouden geven als het hoofdveld verticaal was, zoals op een magnetische pool; de anomalie ligt dan recht boven de bron.
Links: de totaalveldanomalie van een verticale gang 20\, m dik, met de bovenkant 100\, m diep, susceptibiliteit 0.01, in een veld van 50\,000\, nT; op profielen over een O–W strekking bij inclinaties van 90 en 60, en over een N–Z strekking bij 60. Rechts: de aflezingen langs de magnetische Varden-lijn, een station om de 50\, m en elke twee minuten, van W naar O, en het basisstation op dezelfde tijdstippen (uitgezet op de positie waar het bewegende instrument dan was): de stijging van het veld overdag is de helft van de grootte van de anomalie.
Links: de totaalveldanomalie van een verticale gang 20 m20\,\mathrm{m} dik, met de bovenkant 100 m100\,\mathrm{m} diep, susceptibiliteit 0.010.01, in een veld van 50 000 nT50\,000\,\mathrm{nT}; op profielen over een O–W strekking bij inclinaties van 90∘90{}^{\circ} en 60∘60{}^{\circ}, en over een N–Z strekking bij 60∘60{}^{\circ}. Rechts: de aflezingen langs de magnetische Varden-lijn, een station om de 50 m50\,\mathrm{m} en elke twee minuten, van W naar O, en het basisstation op dezelfde tijdstippen (uitgezet op de positie waar het bewegende instrument dan was): de stijging van het veld overdag is de helft van de grootte van de anomalie.
在原文中阅读 →