Anoxygene fotosynthese কী?

De paarse en groene bacteriën bedrijven fotosynthese met één enkel fotosysteem en een bacteriochlorofyl dat in het nabije infrarood absorbeert, en gebruiken $\mathrm{H_2S}$, $\mathrm{H_2}$ of organische zuren als elektronendonor in plaats van water: ze geven zwavel of sulfaat af, nooit zuurstof, en ze hebben licht nodig van golflengten die door de laag van groene algen en cyanobacteriën boven hen heen gaan. Paarse zwavelbacteriën groeien daarom in de paarse band van de winogradskykolom, precies waar sulfide van onderen het licht van boven ontmoet; groene zwavelbacteriën, die meer sulfide en minder licht verdragen, groeien eronder. Oxygene fotosynthese, met haar twee fotosystemen in serie, is een latere uitvinding van één lijn — de cyanobacteriën — die leerde elektronen aan water te onttrekken.