Actinefilamenten, microtubuli, intermediaire filamenten কী?

Een actinefilament is een tweestrengs helicaal polymeer van bolvormig actine, $7\,\mathrm{nm}$ dik, met elke subeenheid $2.7\,\mathrm{nm}$ langs de as, en het is polair: het gekartelde (plus)uiteinde groeit sneller dan het gepunte (min)uiteinde, en elke subeenheid draagt een ATP dat na de inbouw wordt gehydrolyseerd. Een microtubulus is een holle buis met een buitendiameter van $25\,\mathrm{nm}$, opgebouwd uit dertien protofilamenten van $\alpha\beta$-tubulinedimeren ($8\,\mathrm{nm}$ per dimeer), eveneens polair, met een plusuiteinde dat sneller groeit en een minuiteinde dat meestal is verankerd aan het centrosoom bij de kern; de $\beta$-subeenheid hydrolyseert haar GTP na de inbouw. Een intermediair filament is een touw van $10\,\mathrm{nm}$ van coiled-coil-eiwitten (keratines in epitheel, vimentine in mesenchym, neurofilamenten in axonen, lamines onder het kernmembraan), apolair, zonder nucleotide en veel stabieler — eerder een kabel die trek opvangt dan een dynamische baan. Actine zit vooral onder het plasmamembraan en in uitstulpingen; microtubuli stralen uit het centrosoom en dienen als de banen van transport over lange afstand en als spoelfiguur; intermediaire filamenten geven een cel en haar kern hun mechanische veerkracht.