Zenuwcellen raken elkaar niet. Waar het uiteinde van de ene vezel de volgende cel ontmoet, ligt een microscopische spleet — de synaps. Het elektrische signaal kan er niet overheen springen; in plaats daarvan geeft de aankomende vezel een chemische boodschapper in de spleet af, die oversteekt, aan de overkant aanmeert en — als er genoeg aankomt — het signaal in de volgende zenuwcel opnieuw start. Elektrisch langs de draad, chemisch bij elke koppeling: het hele stelsel wisselt de twee af.
Voorbeelden
Voorbeeld 60.6 (De synapsen van de jongleur)
De jongleur uit Opmerking 33.8, eindelijk verklaard: een maand oefenen leidde dezelfde signalen over dezelfde koppelingen tot die synapsen sterker werden — de routering die moeizaam afgewogen werd, loopt nu voorafgewogen. Vaardigheid is scheikunde die zich bij de spleten vastgezet heeft; “oefening maakt blijvend” is een uitspraak over synapsen.