Gereguleerde splicing কী?

Alternatieve splicing maakt uit één gen verschillende boodschappers door het overslaan van een exon, de keuze tussen elkaar uitsluitende exons, het behoud van een intron, of het gebruik van andere 5$'$- of 3$'$-splitsplaatsen. Zij wordt gereguleerd door RNA-bindende eiwitten die sequentie-elementen binden in de exons en introns bij een splitsplaats: SR-eiwitten gebonden aan exonische enhancers trekken het spliceosoom aan en bevorderen de opname van het exon, hnRNP-eiwitten gebonden aan silencers blokkeren haar, en de uitkomst in een gegeven cel wordt bepaald door de verhouding tussen beide soorten. Meer dan $90\,\%$ van de menselijke genen met meerdere exons wordt alternatief gesplitst; het Dscam-gen van Drosophila, met vier blokken elkaar uitsluitende exons (12, 48, 33 en 2 alternatieven), kan $38\,016$ verschillende eiwitten maken, waarbij elk neuron een andere set tot expressie brengt die zijn takken elkaar laat herkennen en ontwijken.