Een titratie bepaalt de hoeveelheid van een deeltje, het analiet, via een reactie met een reagens van bekende concentratie, de titrant, dat geleidelijk wordt toegevoegd. De reactie moet uniek, kwantitatief ( groot) en snel zijn. De equivalentie is bereikt wanneer titrant en analiet bij elkaar gebracht zijn in de stoichiometrische verhoudingen van de reactie; het dan toegevoegde volume is het equivalentievolume, en het punt van de titratiekromme bij dat volume is het equivalentiepunt. Het volume waarbij de experimentator stopt, omdat hij een kleuromslag of een knik in een kromme ziet, is het eindpunt; een goede methode laat het samenvallen met de equivalentie.
Scheikunde · Begrippenlijst
Wat is Titratie, equivalentie?
Ook bekend als: titratie · analiet · titrant · equivalentie · equivalentiepunt · eindpunt