CoachEen plooi is een buiging van oorspronkelijk vlakke lagen. Een antiklinaal is een plooi waarvan de lagen naar boven bol zijn (een opwaartse plooi); een synklinaal is een plooi waarvan de lagen naar boven hol zijn (een neerwaartse plooi). De twee zijden van een plooi zijn haar poten; haar plooias is de lijn waarlangs de lagen het sterkst buigen, en de as helt wanneer hij niet horizontaal is. Een lijn zoals een plooias wordt bepaald door haar richting, het azimut van haar horizontale projectie in de neerwaartse richting, en door haar helling, de hoek die zij met de horizontale maakt (Hoofdstuk 6). De meetkunde van plooien in drie dimensies is het onderwerp van Hoofdstuk 17.
উদাহরণ
Voorbeeld 4.18 (De geschiedenis van de Varden Hills)
Op de kaart van de Varden Hills is de schist de oudste eenheid; de graniet snijdt die door en is dus jonger; de zandsteen rust op beide en snijdt de omtrek van de graniet af: een discordantie, na een lange erosie. De zandsteen, kalksteen, schalie en krijt volgen elkaar zonder onderbreking en zijn samen geplooid tot een antiklinaal (zandsteen en fundament in de kern, nabij ) en een synklinaal (krijt in de kern, ten oosten van het middelpunt van de kaart): de plooiing kwam nadat het krijt was afgezet. De breuk verplaatst de geplooide contacten: zij is jonger dan de plooiing. Ten slotte heeft de rivier zich ingesneden en haar alluvium uitgespreid, dat geen breuk doorsnijdt.