Spectraalanalyse is het vaststellen van de scheikundige elementen in een bron (een vlam, een lamp, een ster) door de lijnen van haar spectrum te vergelijken met de laboratoriumcatalogi van de elementen.
Voorbeelden
Voorbeeld 2.20 (Het recept van de Zon)
Het zonnespectrum draagt duizenden donkere lijnen, in 1814 door Fraunhofer in kaart gebracht. Tot de sterkste behoren , , en — de volledige vingerafdruk van waterstof — samen met de natriumlijn op en een calciumpaar op en . De atmosfeer van de Zon bevat vooral waterstof, plus sporen van elementen die we uit het aardse gesteente kennen. Moderne metingen scherpen de kop aan: de Zon bestaat naar massa voor ruwweg driekwart uit waterstof.