Natuurkunde · Begrippenlijst

Wat is Toonhoogte en luidheid?

Ook bekend als: toonhoogte · luidheid

Definitie 21.5 Natuurkunde bovenbouw · Hoofdstuk 21 — Geluid en akoestiek

Toonhoogte is de waarneming van de frequentie: hoe hoger ff, hoe hoger de noot; de kamertoon a is 440Hz440\,\mathrm{Hz}, en ff verdubbelen tilt de noot een octaaf hoger. Luidheid is de waarneming van de amplitude: hoe sterker de drukwisseling, hoe luider; versterken verandert de luidheid, niet de toonhoogte.

Voorbeelden

Voorbeeld 21.15 (Waarom je de beller herkent)

De a van een fluit is bijna een zuivere toon; een viool die dezelfde 220Hz220\,\mathrm{Hz} strijkt voegt er sterke boventonen op 440Hz660Hz and 880Hz440\,\mathrm{Hz}\text{, }660\,\mathrm{Hz}\text{ and }880\,\mathrm{Hz} aan toe. Dezelfde toonhoogte en dezelfde luidheid, en toch verwart niemand de twee: ook een stem is een spectrum dat je uit je hoofd kent.

Lees in het hoofdstuk →