Ook bekend als: standaardonzekerheid · type-A-evaluatie · type-B-evaluatie · uitgebreide onzekerheid · relatieve onzekerheid
Definitie 29.5Universitaire scheikunde — jaar 1 · Hoofdstuk 29 — Labotechnieken I: veiligheid, meten en scheiden
De meetonzekerheid is een parameter die de spreiding kenmerkt van de waarden die redelijkerwijs aan de gemeten grootheid toegekend kunnen worden.
De standaardonzekerheidu(x) is die onzekerheid uitgedrukt als een standaardafwijking.
Een type-A-evaluatie verkrijgt u door de statistische analyse van een reeks herhaalde metingen; een type-B-evaluatie verkrijgt haar op elke andere manier: de schaalverdeling van een instrument, de tolerantie die de fabrikant opgeeft, een kalibratiecertificaat, het aantal cijfers van een getabelleerde waarde.
De uitgebreide onzekerheidU=ku is de standaardonzekerheid vermenigvuldigd met een dekkingsfactor k, meestal k=2; voor een normale verdeling bevat het interval x±2u de ware waarde met een kans van ongeveer 95%.
De relatieve onzekerheid is u(x)/∣x∣, vaak in procent opgegeven.
Links: twintig aflezingen van hetzelfde eindpunt van een titratie (illustratieve gegevens), afgelezen tot op 0.05mL, met de normale kromme met hetzelfde gemiddelde Vˉ=12.455mL en dezelfde standaardafwijking s=0.071mL. Rechts: de rechthoekige verdeling van een type-B-evaluatie, een waarde waarvan alleen bekend is dat ze tussen x0−a en x0+a ligt; haar standaardafwijking is a/3.
Coach
