Natuurkunde · Begrippenlijst

Wat is Ideale operationele versterker?

Definitie 10.2 Universitaire natuurkunde — jaar 1 · Hoofdstuk 10 — De operationele versterker

Het ideale model veronderstelt: (i) er loopt geen stroom een ingang binnen, i+=i=0i_+ = i_- = 0 (oneindige ingangsimpedantie); (ii) de uitgang legt haar spanning op, hoeveel stroom er ook wordt getrokken (nul uitgangsimpedantie); (iii) oneindige versterking, μ\mu \to \infty. In het lineaire regime (Vs<Vsat\abs{V_s} < V_{\mathrm{sat}}) dwingt de derde aanname

ϵ=V+V=0:\epsilon = V_+ - V_- = 0 :

de twee ingangen staan op dezelfde potentiaal (een “virtuele kortsluiting”), hoewel er tussen hen geen stroom loopt.

De operationele versterker: het symbool met haar twee ingangen, en haar overdrachtskarakteristiek V_s( ) — een steil lineair stuk met helling 105 (veel te flauw getekend), en dan verzadiging bij ± V_ sat. In het ideale model staat het lineaire stuk verticaal: = 0.
De operationele versterker: het symbool met haar twee ingangen, en haar overdrachtskarakteristiek Vs(ϵ)V_s(\epsilon) — een steil lineair stuk met helling μ105\mu \sim 10^5 (veel te flauw getekend), en dan verzadiging bij ±Vsat\pm V_{\mathrm{sat}}. In het ideale model staat het lineaire stuk verticaal: ϵ=0\epsilon = 0.
Lees in het hoofdstuk →