Natuurkunde · Begrippenlijst

Wat is Magnetisatie, gebonden stromen en H?

Definitie 22.6 Universitaire natuurkunde — jaar 3 · Hoofdstuk 22 — Elektromagnetisme in materie

Het magnetische verhaal loopt parallel. Materie zit vol microscopische stroomlussen — elektronen die banen doorlopen en om hun as draaien, elk een magnetische dipool μ\vect\mu; hun dichtheid is de magnetisatie M=nμ\vect M = n\langle\vect\mu\rangle. Een uniform gemagnetiseerd blok is gelijkwaardig aan een gebonden oppervlaktestroom die om zijn zijkanten loopt (de lussen binnenin heffen elkaar paarsgewijs op; een staafmagneet is een solenoïde van gebonden stroom). Als u de stromen in vrije en gebonden splitst, herschikt de wet van Ampère zich rond het hulpveld

H=Bμ0M,H ⁣d=Ivrij:\vect H = \frac{\vect B}{\mu_0} - \vect M , \qquad \oint \vect H\cdot\dd\vect\ell = I_{\text{vrij}} :

H\vect H wordt gevoed door de stromen in onze draden (eenheden A/m\mathrm{A}/\mathrm{m}), terwijl B\vect B de fysica behoudt — krachten, flux, inductie. Lineaire media hebben M=χmH\vect M = \chi_{\text{m}}\vect H en B=μ0(1+χm)H=μ0μrH\vect B = \mu_0(1 + \chi_{\text{m}})\vect H = \mu_0\mu_{\text{r}}\vect H.

Lees in het hoofdstuk →