De motorische eenheid কী?

Een motorisch neuron in het ruggenmerg stuurt zijn axon naar een spier en vertakt zich om van een handvol tot duizend vezels te innerveren, verspreid door de spier; het neuron en zijn vezels vormen een motorische eenheid, de kleinste hoeveelheid kracht die het zenuwstelsel kan bevelen. Elke impuls in het neuron laat elke vezel van de eenheid één keer vuren en een enkelvoudige contractie geven: een kracht die in zo’n $30\,\mathrm{ms}$ stijgt en in $100\,\mathrm{ms}$ afneemt, omdat de calciumpuls kort is. Impulsen die snel op elkaar volgen, laten de contracties optellen, omdat het calcium van de ene nog niet is weggepompt wanneer de volgende aankomt; bij zo’n 30 tot 50 impulsen per seconde versmelt de kracht tot een gladde tetanus, drie tot vijf keer de enkelvoudige contractie. Het zenuwstelsel doseert de kracht van een spier op twee manieren: met de frequentie waarmee elke eenheid vuurt, en met het aantal eenheden dat het rekruteert — eerst kleine, trage, vermoeiingsbestendige eenheden (het grootteprincipe), en als laatste grote, snelle, alleen voor de grootste inspanningen. Een spier in gewoon gebruik staat dus nooit volledig aan: een fractie van haar eenheden vuurt, bij toerbeurt, en de rest rust.