Anaerobe ademhaling কী?

Anaerobe ademhaling is ademhaling — een elektronentransportketen die protonen pompt en ATP maakt door chemiosmose — met een andere eindacceptor dan zuurstof. Denitrificeerders (Pseudomonas, Paracoccus) reduceren nitraat tot nitriet, stikstofmonoxide, distikstofoxide en ten slotte $\mathrm{N_2}$, dat naar de lucht ontsnapt; ze gebruiken hun aerobe keten met enkele extra enzymen en schakelen pas op nitraat over als de zuurstof op is. Sulfaatreduceerders (Desulfovibrio) reduceren sulfaat tot sulfide, kleuren de modder zwart met ijzersulfide en geven hem zijn geur. Methanogenen, die archaea zijn, reduceren $\mathrm{CO_2}$ met $\mathrm{H_2}$ tot methaan ($4\mathrm{H_2} + \mathrm{CO_2} \to \mathrm{CH_4} + 2\mathrm{H_2O}$, $\Delta G^{\circ\prime} = -131\,\mathrm{kJ}/\mathrm{mol}$), of splitsen acetaat in methaan en $\mathrm{CO_2}$; ze worden door zuurstof gedood en leven in koeienpensen, rijstvelden, moerassen en stortplaatsen, van waaruit ze een broeikasgas afgeven dat het onderwerp is van Hoofdstuk 27. IJzer- en mangaanoxiden dienen andere groepen. Het deel van jaar 1 behandelde zuurstof als de acceptor; gedurende het grootste deel van de geschiedenis van de aarde, en vandaag in elk sediment, is ze slechts de eerste van een reeks.