Natuurkunde · Begrippenlijst

Wat is Coherente toestanden?

Definitie 9.6 Universitaire natuurkunde — jaar 3 · Hoofdstuk 9 — De kwantummechanische harmonische oscillator

Een coherente toestand α\ket\alpha is een eigenvector van de annihilatieoperator, a^α=αα\hat a\ket\alpha = \alpha\ket\alpha, met α\alpha een willekeurig complex getal. Ontwikkeld op de ladder:

α=eα2/2n=0αnn!n:\ket\alpha = \eu^{-|\alpha|^2/2}\sum_{n=0}^\infty \frac{\alpha^n}{\sqrt{n!}}\,\ket n :

het aantal quanta is poissonverdeeld met gemiddelde N^=α2\langle\hat N\rangle = |\alpha|^2 en spreiding ΔN=α\Delta N = |\alpha|.

Portret in de faseruimte (vergelijk ): de grondtoestand is een vlek met minimale onzekerheid in de oorsprong; een coherente toestand is dezelfde vlek, verschoven, die met  rondgaat zonder te vervormen — de beste nabootsing van een klassieke trilling die de kwantummechanica kent.
Portret in de faseruimte (vergelijk Hoofdstuk 2): de grondtoestand is een vlek met minimale onzekerheid in de oorsprong; een coherente toestand is dezelfde vlek, verschoven, die met ω\omega rondgaat zonder te vervormen — de beste nabootsing van een klassieke trilling die de kwantummechanica kent.
Lees in het hoofdstuk →