Magnetisatie, gebonden stromen en H কী?

Het magnetische verhaal loopt parallel. Materie zit vol microscopische stroomlussen — elektronen die banen doorlopen en om hun as draaien, elk een magnetische dipool $\vect\mu$; hun dichtheid is de magnetisatie $\vect M = n\langle\vect\mu\rangle$. Een uniform gemagnetiseerd blok is gelijkwaardig aan een gebonden oppervlaktestroom die om zijn zijkanten loopt (de lussen binnenin heffen elkaar paarsgewijs op; een staafmagneet is een solenoïde van gebonden stroom). Als u de stromen in vrije en gebonden splitst, herschikt de wet van Ampère zich rond het hulpveld

$\vect H$ wordt gevoed door de stromen in onze draden (eenheden $\mathrm{A}/\mathrm{m}$), terwijl $\vect B$ de fysica behoudt — krachten, flux, inductie. Lineaire media hebben $\vect M = \chi_{\text{m}}\vect H$ en $\vect B = \mu_0(1 + \chi_{\text{m}})\vect H = \mu_0\mu_{\text{r}}\vect H$.