CoachEen kruipende cel herhaalt een cyclus van vier stappen. De uitstulping: aan de voorrand polymeriseert actine in een blad tegen het membraan aan, het lamellipodium, waarvan het vertakte netwerk wordt gebouwd door het Arp2/3-complex, dat onder een nieuw filament uit de zijkant van een bestaand filament laat ontstaan, terwijl afdekeiwit de groei van elk filament begrenst en cofiline het netwerk enkele micrometers verderop hergebruikt; vingervormige filopodia van gebundelde filamenten tasten vooruit. De hechting: de nieuwe uitstulping hecht zich aan de ondergrond via integrines, transmembraanreceptoren die buiten matrixeiwitten binden en binnen, via adaptoreiwitten, actine, en die zich groeperen in focale adhesies. De samentrekking: myosine II trekt aan de spanningsvezels die aan de adhesies zijn verankerd en sleept het cellichaam vooruit. De intrekking: de adhesies achteraan laten los en de staart wordt ingetrokken. De cyclus wordt afgestemd door drie kleine GTPasen van de Rho-familie — Rac drijft lamellipodia aan, Cdc42 filopodia, Rho de spanningsvezels en de samentrekking — en die zijn de doelwitten van de receptoren die de richting van een chemische gradiënt lezen (chemotaxis) of de stijfheid en het patroon van de ondergrond.
উদাহরণ
Voorbeeld 9.8 (De komeet van Listeria)
De bacterie Listeria monocytogenes vertoont, eenmaal in een cel, op haar oppervlak één enkel eiwit, ActA, dat het Arp2/3-complex van de gastheer aantrekt. Actine polymeriseert aan het bacterieoppervlak en blijft als staart achter; de bacterie wordt met tot door het cytoplasma geduwd en naar buurcellen, zonder ooit het cytosol te verlaten. De staart is een binnenstebuiten gekeerd lamellipodium, met één eiwit waar de cel er tientallen gebruikt, en zij toonde aan dat de polymerisatie van actine alleen — zonder enige motor — de kracht van de uitstulping opwekt: elke subeenheid die zich tussen het netwerk en het membraan wringt zodra een thermische schommeling een spleet heeft geopend, ratelt de voorkant vooruit.