Van zaadbeginsel tot zaad, van vruchtbeginsel tot vrucht কী?

De zygote deelt zich in een suspensor, die het embryo het endosperm in duwt, en een eigenlijk embryo dat een bolvormig, hartvormig en torpedovormig stadium doorloopt terwijl het de wortel- en scheutpool aanlegt en een of twee zaadlobben (kiembladen) — het onderscheid tussen eenzaadlobbigen en tweezaadlobbigen. Bij veel tweezaadlobbigen (bonen, erwten) nemen de groeiende zaadlobben het endosperm op en worden ze zelf de voedselvoorraad; bij granen en de meeste eenzaadlobbigen blijft het endosperm bestaan en is de enige zaadlob een zuigorgaan. De integumenten verharden tot de zaadhuid; het zaad droogt uit tot $5\text{ tot }15\,\%$ water, het metabolisme stopt, en het gaat in kiemrust, die pas eindigt wanneer een signaal — water, kou, licht, vuur, de doorgang door een darm — zegt dat het seizoen gunstig is. Intussen groeit de wand van het vruchtbeginsel uit tot de vrucht, waarvan de vorm een verspreidingsstrategie is: droge vruchten die openspringen (peulen, doosvruchten) of niet (graankorrels, noten, gevleugelde nootjes), vlezige vruchten die worden gegeten (bessen, steenvruchten met een pit, de appel, waarvan het vruchtvlees bloembodem is); het zaad passeert het dier onbeschadigd, met een opgeruwde zaadhuid, en wordt met mest kilometers verder afgezet.