Het hertzsprung-russelldiagram কী?

Zet sterren uit naar oppervlaktetemperatuur (heet links, per afspraak) tegen lichtkracht, beide uit de zwartelichaamwetten van Hoofdstuk 20, en zij weigeren te verstrooien: negentig procent verdringt zich op de hoofdreeks, de diagonale band van waterstofverbranders, uitsluitend geordend naar massa — zwaarder betekent heter en onevenredig helderder ($L \propto M^{3.5}$), en dus korter levend ($t \propto M/L \propto M^{-2.5}$: Oefening 27.4). Buiten de band wonen de uitzonderingen en de eindes van het diagram: koele maar enorme reuzen (rechtsboven) en hete maar piepkleine witte dwergen (linksonder) — want bij vaste temperatuur is de lichtkracht, via $L = 4\pi R^2\sigma T^4$, een maat voor grootte. Het HR-diagram is geen kaart van soorten maar van leeftijden: het stipje van een ster schuift eroverheen naarmate haar brandstof opraakt.