Glycosidebinding, disacharide কী?

Een glycosidebinding verbindt de anomere hydroxylgroep van de ene suiker door condensatie met een hydroxylgroep van een andere (of van een alcohol, een amine, een base), waarbij de anomere koolstof in haar $\alpha$- of $\beta$-stand wordt vastgelegd; zij wordt genoemd naar de stand en de verbonden koolstoffen: $\alpha(1{\to}4)$, $\beta(1{\to}4)$, $\alpha(1{\to}6)$. Twee zo verbonden suikers vormen een disacharide: maltose (glucose $\alpha(1{\to}4)$ glucose, uit de vertering van zetmeel), lactose (galactose $\beta(1{\to}4)$ glucose, de suiker van melk), sucrose (glucose $\alpha(1{\to}2)\beta$ fructose, de suiker van plantensap en van de keuken). In sucrose zijn beide anomere koolstoffen bezet: zij is niet reducerend en gaat niet open, en daarom vervoeren planten haar (Hoofdstuk 24).