Mutatie, quasisoort, drift en shift কী?

RNA-afhankelijke polymerasen en reverse transcriptasen lezen hun werk niet na, en RNA-virussen muteren met $10^{-4}$ tot $10^{-6}$ per nucleotide per replicatie — duizend tot een miljoen keer de snelheid van hun gastheren — zodat een populatie van een RNA-virus een wolk verwante genomen is, een quasisoort, waarin elke afzonderlijke puntmutant altijd aanwezig is als de populatie groot is. De selectie door antilichamen drijft de antigene drift: de oppervlakte-eiwitten van het griepvirus stapelen jaar na jaar substituties op, en de afweer van vorig jaar beschermt elk seizoen minder. De antigene shift is een sprong: een genoom in segmenten (het griepvirus heeft acht RNA-segmenten) kan worden herschikt wanneer twee stammen één cel besmetten, en een segment dat codeert voor een hemagglutinine van een vogel- of varkensvirus, waartegen geen mens afweer heeft, brengt een pandemie voort — 1918, 1957, 1968, 2009. De recombinatie binnen een genoom doet hetzelfde voor virussen zonder segmenten, en de coronavirussen recombineren vrijelijk. De meeste nieuwe menselijke virussen zijn zoönosen die uit een dierlijk reservoir overspringen — vleermuizen voor de coronavirussen, ebola en hondsdolheid; vogels en varkens voor de griep; primaten voor hiv — en het overspringen is meestal een kwestie van enkele mutaties in een receptorbindend eiwit.