De vaatboom কী?

Het bloed verlaat het hart via slagaders: dikwandige buizen met elastische lagen die bij elke slag uitrekken en tussen de slagen terugveren, waardoor de pulsen tot een gelijkmatiger stroom worden afgevlakt (de aorta is $2.5\,\mathrm{cm}$ breed). Ze vertakken zich tot arteriolen, vaten van een tiende millimeter of minder waarvan de wand vooral uit glad spierweefsel bestaat: door samen te trekken of te ontspannen verandert een arteriole haar straal en daarmee, sterk, haar weerstand — arteriolen zijn de kranen van de bloedsomloop en de plaats van het grootste deel van de drukval. Ze monden uit in haarvaten: buisjes van één endotheelcel rond een lumen van $5\text{ tot }10\,\text{µ}\mathrm{m}$, ongeveer $1\,\mathrm{mm}$ lang, zo’n veertig miljard in getal met een totaal oppervlak van bijna $600\,\mathrm{m}^{2}$, door de wand waarvan alle uitwisseling plaatsvindt. Haarvaten monden uit in venulen en aders: dunwandig, rekbaar, met twee derde van het bloed onder lage druk, en met kleppen die de stroming naar het hart gericht houden terwijl spieren ze samendrukken. Elk vat is bekleed met één laag endotheel, dat geen passieve bekleding is maar een klier — het geeft stikstofmonoxide af om de arteriole te ontspannen, en signalen die witte bloedcellen rekruteren — en een filter.