De quasistationaire benaderingen কী?

Een systeem met afmeting $L$ dat op frequentie $f$ wordt aangedreven, is quasistationair wanneer $L \ll \lambda = c/f$: de tijd $L/c$ die de velden nodig hebben om het over te steken, is verwaarloosbaar ten opzichte van de periode, en al zijn punten “zien” de bronnen op hetzelfde ogenblik. Er worden twee grensgevallen gebruikt:

• het magnetische quasistationaire regime (schakelingen met stromen, spoelen, transformatoren, inductie): de verplaatsingsstroom wordt uit de wet van Ampère weggelaten, $\operatorname{\vect{curl}}\vect B = \mu_0\vect j$ (zodat $\operatorname{div}\vect j = 0$ en de stromen in gesloten kringen lopen), terwijl de wet van Faraday volledig behouden blijft;
• het elektrische quasistationaire regime (een ladende condensator): de term van Faraday wordt weggelaten, $\vect E$ is het elektrostatische veld van de ogenblikkelijke ladingen, terwijl de verplaatsingsstroom behouden blijft om $\vect B$ te vinden.