De gebruikelijke contactkrachten কী?

Voorbeeld 6.5 (Inventaris bij een getrokken slee)

Een slee die over de sneeuw wordt getrokken: gewicht $\vect P$ (op afstand), normaalkracht $\vect R$ van de sneeuw, spankracht $\vect T$ van het touw, wrijving $\vect f$ die het schuiven tegenwerkt. Niets anders raakt de slee: de inventaris is compleet — altijd eerst het gewicht, daarna één contactkracht per aanrakend voorwerp.

Voorbeeld 6.11 (De ijshockeypuck)

Losgelaten door de stick legt een puck $30\,\mathrm{m}$ glad ijs af in $2.5\,\mathrm{s}$, rechtdoor met de constante snelheid $v = 30/2.5 = 12\,\mathrm{m}/\mathrm{s}$. Inventaris: gewicht en normaalkracht (de wrijving is verwaarloosbaar). Ze zijn in evenwicht, en het beginsel voorspelt precies de waargenomen beweging: niets duwt de puck vooruit — en dat hoeft ook niet.

Voorbeeld 6.16 (Het boek op de tafel)

Een boek met massa $0.50\,\mathrm{kg}$ ligt op een tafel: gewicht $P = 0.50 \times 9.81 \approx 4.9\,\mathrm{N}$ en normaalkracht $\vect R$. Omdat het in rust is, houdt $\vect R$ het gewicht $\vect P$ in evenwicht: verticaal, omhoog, $R = 4.9\,\mathrm{N}$. Leg er een tweede boek op en $R$ past zich aan — een steunvlak duwt precies zo hard als nodig is.