Mathematics · Book 4 · Bachelor Year 2

Universitaire wiskunde — Bachelor jaar 2

Universitaire wiskunde — Bachelor jaar 2 · Bachelor Year 2

11Machtreeksen

Machtreeksen zijn de best-gedragen reeksen van functies in de wiskunde: binnen hun convergentieschijf convergeren zij normaal op compacta, mogen term voor term gedifferentieerd en geïntegreerd worden zonder tweede gedachte, en hun sommen — analytische functies — worden door hun coëfficiënten bepaald. Dit hoofdstuk bewijst dat hele pakket en herwint, eerlijk, elke Taylorreeks van het boekdeel van Jaar 1; genererende functies sluiten het met algebraïsche dividenden.

11.1 Convergentiestraal

Lemma 11.1 (Abel)

Als de rij (anz0n)(a_n z_0^n) begrensd is voor enige z00z_0 \neq 0, dan convergeert anzn\sum a_n z^n absoluut voor elke z<z0\abs z < \abs {z_0}, en normaal op elke schijf zr<z0\abs z \leq r < \abs{z_0}.

Bewijs. Met anz0nM\abs{a_n z_0^n} \leq M en zr\abs z \leq r:

anzn=anz0nzz0nM(rz0) ⁣n,\abs{a_n z^n} = \abs{a_n z_0^n}\,\Bigl|\frac{z}{z_0}\Bigr|^n \leq M\Bigl(\frac{r}{\abs{z_0}}\Bigr)^{\!n},

een convergente meetkundige grens, uniform op de schijf.

Definitie 11.2 (Convergentiestraal)

De convergentiestraal van anzn\sum a_n z^n is

R=sup{r0:(anrn) begrensd}[0,+].R = \sup\{r \geq 0 : (a_n r^n) \text{ begrensd}\} \in \intcc{0}{+\infty} .

Door Lemma 11.1: absolute convergentie voor z<R\abs z < R (normaal op compacte subschijven), divergentie — inderdaad onbegrensde termen — voor z>R\abs z > R. Op de randcirkel kan van alles gebeuren (Oefening 11.2). In de praktijk wordt RR berekend via het quotiëntcriterium van d’Alembert op anzn\abs{a_n}\abs z^n of via vergelijking.

Voorbeeld 11.3 (Een straal zonder quotiëntcriterium)

Wat is de straal van sin(n)zn\sum \sin(n)\,z^n? Het quotiënt sin(n+1)/sinn\abs{\sin(n+1)/\sin n} heeft geen limiet, maar de definitie werkt direct. R1R \geq 1: sinn1\abs{\sin n} \leq 1, dus (sinnrn)(\sin n\cdot r^n) is begrensd voor elke r<1r < 1 — zelfs voor r=1r = 1. R1R \leq 1: het volstaat dat sinn↛0\sin n \not\to 0. Stel sinn0\sin n \to 0; de optelformule

sin(n+1)=sinncos1+cosnsin1\sin(n+1) = \sin n\cos 1 + \cos n\sin 1

zou cosn0\cos n \to 0 forceren (los op naar cosn\cos n: sin10\sin 1 \neq 0), in tegenspraak met sin2n+cos2n=1\sin^2 n + \cos^2 n = 1. Dus de termen sin(n)1n\sin(n)\,1^n gaan niet naar 00: de reeks divergeert in z=1z = 1, en R1R \leq 1. Conclusie: R=1R = 1. Slotinzicht: de straal is een uitspraak over anrn\abs{a_n}r^n begrensd zijn — geen limiet van quotiënten is ooit vereist, en begrensdheidsargumenten regelen gevallen die het quotiëntcriterium niet kan raken (vergelijk de oscillerende coëfficiënten van Oefening 11.1).

Propositie 11.4 (Operaties)

Zij anzn\sum a_nz^n, bnzn\sum b_nz^n met stralen Ra,RbR_a, R_b. Dan, voor z<min(Ra,Rb)\abs z < \min(R_a, R_b):

(an+bn)zn=anzn+bnzn,(anzn)(bnzn)=cnzn,cn=k=0nakbnk,\sum (a_n + b_n)z^n = \sum a_nz^n + \sum b_nz^n, \qquad \Bigl(\sum a_nz^n\Bigr)\Bigl(\sum b_nz^n\Bigr) = \sum c_n z^n, \quad c_n = \sum_{k=0}^{n} a_kb_{n-k},

beide reeksen met straal min(Ra,Rb)\geq \min(R_a, R_b). (Het product is het Cauchyproduct, legitiem door absolute convergentie en Stelling 7.14.)

Bewijs. De somformule is de lineariteit van convergente reeksen, en (an+bn)rn(a_n + b_n)r^n is begrensd wanneer zowel anrna_nr^n als bnrnb_nr^n dat zijn: straal min(Ra,Rb)\geq \min(R_a, R_b). Voor het product, fixeer z<min(Ra,Rb)\abs z < \min(R_a, R_b): beide reeksen convergeren daar absoluut (Lemma 11.1), dus de dubbel geïndexeerde familie (akzkblzl)k,l(a_kz^k\,b_lz^l)_{k,l} is sommeerbaar, en Stelling 7.14 laat elke groepering toe. Groeperen op k+l=nk + l = n:

(kakzk)(lblzl)=n0(k+l=nakbl)zn=n0cnzn,\Bigl(\sum_k a_kz^k\Bigr)\Bigl(\sum_l b_lz^l\Bigr) = \sum_{n\geq0}\Bigl(\sum_{k+l=n}a_kb_l\Bigr)z^n = \sum_{n\geq0}c_nz^n ,

absoluut convergent voor elke zulke zz: de productreeks heeft eveneens straal min(Ra,Rb)\geq \min(R_a, R_b).

Voorbeeld 11.5 (Een Cauchy-kwadraat, dubbel gecontroleerd)

Kwadrateer de meetkundige reeks: voor x<1\abs x < 1 is de coëfficiënt van xnx^n in (xk)2\bigl(\sum x^k\bigr)^2 gelijk aan cn=k+l=n11=n+1c_n = \sum_{k+l=n} 1\cdot1 = n + 1, dus

1(1x)2=n0(n+1)xn.\frac{1}{(1-x)^2} = \sum_{n\geq0}(n+1)\,x^n .

Controleer term-voor-term differentiatie (Stelling 11.7 hieronder): differentiëren van 11x=xn\frac{1}{1-x} = \sum x^n geeft 1(1x)2=nxn1=(n+1)xn\frac{1}{(1-x)^2} = \sum nx^{n-1} = \sum(n+1)x^n — dezelfde reeks via twee onverwante mechanismen. Slotinzicht: wanneer een coëfficiëntidentiteit mysterieus lijkt, produceert een van deze twee motoren (convolutie of differentiatie) haar meestal in één regel; de vraag van het weekendprobleem over (2kk)(2n2knk)=4n\sum\binom{2k}k\binom{2n-2k}{n-k} = 4^n draait de convolutiemotor op volle kracht.

Voorbeeld 11.6 (Vermenigvuldigen met 11x\frac{1}{1-x} sommeert de coëfficiënten)

Een Cauchyproduct tegen de meetkundige reeks heeft een memorabele betekenis: voor elke anxn\sum a_nx^n van straal R>0R > 0 en x<min(R,1)\abs x < \min(R, 1),

11xn0anxn=n0(k=0nak)xn:\frac{1}{1-x}\sum_{n\geq0}a_nx^n = \sum_{n\geq0}\Bigl(\sum_{k=0}^{n}a_k\Bigr)x^n :

vermenigvuldigen met 11x\frac{1}{1-x} vervangt coëfficiënten door hun partiële sommen (convolueren met de rij van enen). Voorbeeld: ex1x=nsnxn\dfrac{\eu^x}{1-x} = \sum_n s_n x^n met sn=kn1k!s_n = \sum_{k\leq n}\frac{1}{k!}, de partiële sommen van e\eu — vergelijk Oefening 11.11, waar hetzelfde product met ex\eu^{-x} de derangementtellingen codeert. Slotinzicht: operaties op machtreeksen zijn operaties op coëfficiëntenrijen in vermomming (vermenigvuldig met 11x\frac1{1-x}: sommeer; vermenigvuldig met xx: verschuif; differentieer: vermenigvuldig met nn en verschuif) — een woordenboek dat het genererende-functies-hoofdstuk vloeiend zal lezen.

11.2 Regulariteit van de som

Stelling 11.7 (Term-voor-term calculus)

Zij f(x)=n0anxnf(x) = \sum_{n\geq0} a_n x^n met straal R>0R > 0 (reële variabele x(R,R)x \in \intoo{-R}{R}).

  1. De afgeleide reeks nanxn1\sum n\,a_n x^{n-1} heeft dezelfde straal RR, en ff is C1C^1 met f(x)=n1nanxn1f'(x) = \sum_{n \geq 1} n a_n x^{n-1}. Itererend is ff van klasse CC^\infty en

    an=f(n)(0)n!:a_n = \frac{f^{(n)}(0)}{n!} :

    de coëfficiënten van een machtreeks zijn uniek (twee reeksen met dezelfde som bij 00 hebben gelijke coëfficiënten).

  2. Term-voor-term primitieve: ann+1xn+1\sum \frac{a_n}{n+1}x^{n+1} heeft straal RR en afgeleide ff.

Bewijs. Zelfde straal: als (anrn)(a_nr^n) begrensd is en r<rr' < r, dan is nanrn1=nranrn(rr)nn\abs{a_n} r'^{\,n-1} = \frac{n}{r'}\abs{a_nr^n} \bigl(\frac{r'}{r}\bigr)^n begrensd (zelfs 0\to 0: meetkundig verslaat nn), dus RRR' \geq R; omgekeerd geeft anxnxnanxn1\abs{a_n x^n} \leq \abs x \cdot n\abs{a_n}\abs x^{n-1} dat RRR \geq R'.

Differentiatie: op [r,r]\intcc{-r}{r}, r<Rr < R, convergeert de afgeleide reeks normaal (nanrn1n\abs{a_n}r^{n-1} sommeerbaar door de straalberekening); de oorspronkelijke convergeert in x=0x = 0: de differentiatiestelling voor reeksen (Stelling 10.11) is van toepassing op elk zulk segment, dus op (R,R)\intoo{-R}{R}. kk maal itereren en evalueren in 00: expliciet is de kk-de afgeleide reeks

f(k)(x)=nkn(n1)(nk+1)anxnk,f^{(k)}(x) = \sum_{n\geq k} n(n-1)\cdots(n-k+1)\,a_n\,x^{n-k},

en in x=0x = 0 verdwijnt elke term met n>kn > k, zodat alleen de constante term k(k1)1akk(k-1)\cdots1\cdot a_k overblijft: f(k)(0)=k!akf^{(k)}(0) = k!\,a_k. Uniciteit van coëfficiënten volgt: twee machtreeksen met dezelfde som bij 00 hebben dezelfde afgeleiden in 00, dus dezelfde aka_k. Primitieven: dezelfde straal via dezelfde berekening, en term-voor-term terug differentiëren.

Voorbeeld 11.8 (Een reeks evalueren in een punt)

Wat is n1n22n\sum_{n\geq1}\dfrac{n^2}{2^n}? Het is de som n2xn\sum n^2x^n van Oefening 11.3 geëvalueerd binnen de schijf, in x=12<1=Rx = \frac12 < 1 = R, waar elke manipulatie gebruikt om de gesloten vorm af te leiden legitiem was:

n1n2xn=x(1+x)(1x)3n1n22n=1232(12)3=3/41/8=6.\sum_{n\geq1} n^2x^n = \frac{x(1+x)}{(1-x)^3} \quad\Longrightarrow\quad \sum_{n\geq1}\frac{n^2}{2^n} = \frac{\frac12\cdot\frac32}{(\frac12)^3} = \frac{3/4}{1/8} = 6 .

Zelfde motor, andere knoppen: x=13x = \frac13 geeft n23n=1343(2/3)3=32\sum\frac{n^2}{3^n} = \frac{\frac13\cdot\frac43}{(2/3)^3} = \frac32. Slotinzicht: een machtreeksidentiteit is een machine, geen enkele formule — één afleiding prijst elke numerieke reeks n2qn\sum n^2q^n in één keer, voor alle q<1\abs q < 1; zo zal het genererende-functies-hoofdstuk verwachtingen en varianties en gros berekenen.

Voorbeeld 11.9 (De klassiekers, ditmaal eerlijk)

11x=xn\displaystyle\frac{1}{1 - x} = \sum x^n (R=1R = 1); term-voor-term integreren (Stelling 11.7 (2)):

ln(1x)=n1xnn,arctanx=n0(1)nx2n+12n+1(x<1),-\ln(1 - x) = \sum_{n\geq1} \frac{x^n}{n}, \qquad \arctan x = \sum_{n \geq 0} \frac{(-1)^n x^{2n+1}}{2n+1} \quad (\abs x < 1),

de tweede in twee stappen: substitueer x2-x^2 in de meetkundige reeks om 11+x2=(1)nx2n\frac{1}{1+x^2} = \sum(-1)^nx^{2n} te krijgen (straal 11, want x2<1    x<1\abs{x^2} < 1 \iff \abs x < 1), neem dan de term-voor-term primitieve die in 00 verdwijnt; beide zijden zijn primitieven van dezelfde functie met dezelfde waarde in 00, dus gelijk op (1,1)\intoo{-1}{1}. En exp\exp: de reeks E(x)=xnn!E(x) = \sum \frac{x^n}{n!} (R=R = \infty) voldoet aan E=EE' = E, E(0)=1E(0) = 1 door termgewijze differentiatie, dus E=expE = \exp via de uniciteit uit Jaar 1. Elke “standaardontwikkeling” van het boekdeel van Jaar 1 is nu een stelling over haar volledige machtreeks.

Voorbeeld 11.10 (Een logaritme berekend vanuit de schijf)

Evalueer ln(1x)=xnn-\ln(1-x) = \sum\frac{x^n}{n} in het inwendige punt x=12x = \frac12:

n11n2n=ln2,\sum_{n\geq1}\frac{1}{n\,2^n} = \ln 2 ,

een snel convergerende voorstelling van ln2\ln 2 (tien termen geven al 0.693060.69306\ldots tegen ln2=0.69314\ln 2 = 0.69314\ldots), ver beter dan de alternerende reeks 112+131 - \frac12 + \frac13 - \dots die alleen op de rand beschikbaar is. Slotinzicht: wanneer een constante zowel aan de rand als strikt binnen de schijf bereikbaar is, wint het inwendige numeriek — meetkundig verval tegen harmonisch verval.

Voorbeeld 11.11 (Differentiatie bewaart de straal, niet de rand)

De reeks n1xnn2\sum_{n\geq1}\frac{x^n}{n^2} heeft straal 11 en convergeert in beide eindpunten (1n2\sum\frac1{n^2} en haar alternerende tweeling). Haar afgeleide reeks,

n1xn1n,\sum_{n\geq1}\frac{x^{n-1}}{n} ,

heeft dezelfde straal 11 — zoals Stelling 11.7 garandeert — maar divergeert nu in x=1x = 1 (harmonische reeks) terwijl zij nog convergeert in x=1x = -1 (alternerend). Nog een differentiatie levert n2n1nxn2\sum_{n\geq2}\frac{n-1}{n}x^{n-2}, divergent in beide uiteinden (termen gaan niet naar 00). Slotinzicht: elke differentiatie vermenigvuldigt de coëfficiënten met nn, wat de straal nooit verplaatst (meetkundig verslaat polynomiaal) maar één orde van randverval opeet; term-voor-term calculus is een inwendige sport, en wat er op de rand gebeurt moet opnieuw onderzocht worden — de Abel–Taubertheorie van het weekendprobleem is precies dat heronderzoek.

Voorbeeld 11.12 (Een reeks splitsen via residuen — tot het eind)

Bereken f(x)=n0x4n(4n)!f(x) = \sum_{n\geq0} \dfrac{x^{4n}}{(4n)!} in gesloten vorm. Zowel coshx=x2m(2m)!\cosh x = \sum \frac{x^{2m}}{(2m)!} als cosx=(1)mx2m(2m)!\cos x = \sum \frac{(-1)^m x^{2m}}{(2m)!} hebben straal \infty, dus hun gemiddelde mag term voor term berekend worden:

coshx+cosx2=m01+(1)m2x2m(2m)!=m evenx2m(2m)!=n0x4n(4n)!=f(x).\frac{\cosh x + \cos x}{2} = \sum_{m\geq0}\frac{1 + (-1)^m}{2}\,\frac{x^{2m}}{(2m)!} = \sum_{m \text{ even}}\frac{x^{2m}}{(2m)!} = \sum_{n\geq0}\frac{x^{4n}}{(4n)!} = f(x) .

Het filter 1+(1)m2\frac{1+(-1)^m}{2} houdt precies de even mm: dit is de reële avatar van het wortels-van-éénheid-filter (de complexe versie, met in\iu^n, extraheert residuen modulo 44 in één slag). Slotcontrole: ff lost f=ff'''' = f op met f(0)=1f(0) = 1, f(0)=f(0)=f(0)=0f'(0) = f''(0) = f'''(0) = 0 — differentieer de reeks viermaal (Stelling 11.7) en zie hoe zij zichzelf reproduceert; cosh+cos2\frac{\cosh + \cos}{2} voldoet aan dezelfde gegevens.

Definitie 11.13 (Analytische functies)

ff is analytisch in x0x_0 wanneer zij de som is van een machtreeks in (xx0)(x - x_0) op een omgeving; op een interval, wanneer in elk punt. Sommen van machtreeksen zijn analytisch binnen hun schijf (herschikking van de ontwikkeling — toegegeven op dit niveau voor hercentrering, het geval x0=0x_0 = 0 zijnde Stelling 11.7). Analytisch impliceert CC^\infty; het omgekeerde faalt: de platte functie e1/x2\eu^{-1/x^2} (Oefening 11.7).

Voorbeeld 11.14 (Hercentreren, en de straal als afstand)

Ontwikkel f(x)=11xf(x) = \frac{1}{1-x} rond x0=12x_0 = \frac12: schrijf x=12+hx = \frac12 + h,

11x=112h=212h=n02n+1hn=n02n+1(x12) ⁣n,\frac{1}{1 - x} = \frac{1}{\frac12 - h} = \frac{2}{1 - 2h} = \sum_{n\geq0} 2^{n+1}\,h^n = \sum_{n\geq0} 2^{n+1}\Bigl(x - \frac12\Bigr)^{\!n},

geldig voor 2h<1\abs{2h} < 1, d.w.z. x12<12\abs{x - \frac12} < \frac12. De nieuwe straal is precies de afstand van het nieuwe centrum tot de singulariteit x=1x = 1: hercentreren krimpt (of groeit) de schijf om de dichtstbijzijnde obstructie te passen. Slotinzicht: dit is het beeld achter de definitie van analyticiteit — één functie, vele lokale machtreeksen, elk levend op de grootste schijf die de problemen vermijdt; het boekdeel van Jaar 3 maakt de heuristiek “straal == afstand tot de dichtstbijzijnde complexe singulariteit” tot een stelling.

Opmerking 11.15 (Veelgemaakte valkuilen)

(i) Het quotiëntcriterium is voldoende, niet nodig: wanneer an+1/an\abs{a_{n+1}/a_n} geen limiet heeft (Voorbeeld 11.3, Oefening 11.1), ga terug naar de definitie: R=sup{r:(anrn)R = \sup\{r : (a_nr^n) begrensd}\}. (ii) Niets steekt de rand gratis over: term-voor-term differentiatie en integratie zijn stellingen binnen de open schijf; in x=R\abs x = R moet elke reeks opnieuw onderzocht worden (dat is het hele onderwerp van het weekendprobleem). (iii) Straal van een som: min(Ra,Rb)\min(R_a, R_b) is slechts een ondergrens — cancellaties kunnen haar vergroten (an=1a_n = 1, bn=1b_n = -1: som identiek 00, straal \infty). (iv) CC^\infty is niet analytisch: een convergente Taylorreeks kan naar de verkeerde functie convergeren (Oefening 11.7); vóór men f(x)=f(n)(0)n!xnf(x) = \sum \frac{f^{(n)}(0)}{n!}x^n schrijft, bewijs het — via een D.V. (Methode 11.17), een resttermschatting, of een integraalformule.

Opmerking 11.16 (Waar dit gebruikt wordt)

Machtreeksen zijn het werkpaard van drie latere hoofdstukken: het differentiaalvergelijkingenhoofdstuk lost lineaire D.V.’s op door anxn\sum a_nx^n te injecteren (de methodedoos hieronder, geïndustrialiseerd); het genererende-functies-hoofdstuk zet identiteiten over waarschijnlijkheden om in identiteiten over machtreeksen en terug; en het boekdeel van Jaar 3 maakt de complexe variabele officieel, waar analyticiteit equivalent wordt aan complexe differentieerbaarheid en de “toegegeven hercentrering” hierboven haar eerlijke bewijs krijgt. Het weekendprobleem verkent de ene plek waar de stellingen van dit hoofdstuk zwijgen: de rand x=R\abs x = R zelf.

Methode 11.17 (Ontwikkelen via een differentiaalvergelijking)

Om een functie ff in een machtreeks te ontwikkelen: vind een lineaire D.V. met polynomiale coëfficiënten waaraan ff voldoet; injecteer anxn\sum a_nx^n; identificeer coëfficiënten om een recurrentie voor (an)(a_n) te krijgen; los op, en controleer straal en beginvoorwaarden. Voorbeeld — de binomiaalreeks: f(x)=(1+x)αf(x) = (1+x)^\alpha voldoet aan (1+x)f=αf(1+x)f' = \alpha f, f(0)=1f(0) = 1; injecteren geeft (n+1)an+1=(αn)an(n+1)a_{n+1} = (\alpha - n)a_n, dus an=(αn)a_n = \binom{\alpha}{n}, straal 11 (quotiëntcriterium), en de som, die aan dezelfde D.V. met dezelfde beginwaarde voldoet, is gelijk aan (1+x)α(1 + x)^\alpha door de uniciteitsstelling voor lineaire D.V.’s (boekdeel van Jaar 1).

Voorbeeld 11.18 (De methode op een gedwongen vergelijking)

Los y=y+xy' = y + x, y(0)=0y(0) = 0, op via machtreeksen. Injecteer y=anxny = \sum a_nx^n:

n0(n+1)an+1xn=n0anxn+x,\sum_{n\geq0}(n+1)a_{n+1}x^n = \sum_{n\geq0}a_nx^n + x ,

en coëfficiënten identificeren: a1=a0=0a_1 = a_0 = 0, 2a2=a1+1=12a_2 = a_1 + 1 = 1, en (n+1)an+1=an(n+1)a_{n+1} = a_n voor n2n \geq 2. Dus a2=12!a_2 = \frac{1}{2!} en, door inductie, an=1n!a_n = \frac{1}{n!} voor elke n2n \geq 2: straal \infty, en

y(x)=n2xnn!=ex1x.y(x) = \sum_{n\geq2}\frac{x^n}{n!} = \eu^x - 1 - x .

Controle: y=ex1=y+xy' = \eu^x - 1 = y + x en y(0)=0y(0) = 0. Slotinzicht: de recurrentie is de vergelijking, coëfficiënt voor coëfficiënt; de forceringsterm verstoort slechts eindig veel begincoëfficiënten, waarna het homogene patroon overneemt — een discrete schaduw van “particuliere oplossing plus homogene oplossing”.

11.3 Genererende functies

Voorbeeld 11.19 (Fibonacci)

Zij F(x)=n0FnxnF(x) = \sum_{n\geq0} F_n x^n (Fibonaccigetallen, F0=0F_0 = 0, F1=1F_1 = 1). De recurrentie Fn+2=Fn+1+FnF_{n+2} = F_{n+1} + F_n vertaalt zich, na vermenigvuldigen met xn+2x^{n+2} en sommeren, tot

F(x)x=xF(x)+x2F(x)F(x)=x1xx2,F(x) - x = x\,F(x) + x^2 F(x) \quad\Longrightarrow\quad F(x) = \frac{x}{1 - x - x^2} ,

geldig waar de reeks convergeert. De straal is 1φ\frac{1}{\varphi}: uit Fnφn5F_n \sim \frac{\varphi^n}{\sqrt5} (Binet, volgend voorbeeld — of de ruwe inductie Fn2nF_n \leq 2^n plus de recurrentie) geeft het quotiëntcriterium

Fn+1xn+1Fnxnφx,convergentie precies wanneer x<1φ0.618.\frac{F_{n+1}\abs x^{n+1}}{F_n\abs x^n} \longrightarrow \varphi\abs x , \qquad\text{convergentie precies wanneer } \abs x < \frac1\varphi \approx 0.618 .

Partiële breuken op x1xx2\frac{x}{1 - x - x^2} en de meetkundige reeks herleiden de formule van Binet — genererende functies industrialiseren lineaire recurrenties.

Voorbeeld 11.20 (De formule van Binet, uitgevoerd)

Zij φ=1+52\varphi = \frac{1+\sqrt5}{2} en ψ=152\psi = \frac{1-\sqrt5}{2}, de wortels van X2=X+1X^2 = X + 1; aangezien φ+ψ=1\varphi + \psi = 1 en φψ=1\varphi\psi = -1,

1xx2=(1φx)(1ψx).1 - x - x^2 = (1 - \varphi x)(1 - \psi x) .

Partiële breuken: zoekend x(1φx)(1ψx)=A1φx+B1ψx\frac{x}{(1-\varphi x)(1-\psi x)} = \frac{A}{1 - \varphi x} + \frac{B}{1 - \psi x}, de constante term geeft A+B=0A + B = 0 en de xx-coëfficiënt AψBφ=1-A\psi - B\varphi = 1, dus A(φψ)=1A(\varphi - \psi) = 1: A=15=BA = \frac{1}{\sqrt5} = -B. Twee meetkundige reeksen later,

F(x)=15n0(φnψn)xnFn=φnψn5F(x) = \frac{1}{\sqrt5}\sum_{n\geq0} \bigl(\varphi^n - \psi^n\bigr)x^n \quad\Longrightarrow\quad F_n = \frac{\varphi^n - \psi^n}{\sqrt5}

door uniciteit van coëfficiënten (Stelling 11.7). Aangezien ψ<1\abs\psi < 1, heeft de term ψn5\frac{\psi^n}{\sqrt5} absolute waarde <12< \frac12: FnF_n is het dichtstbijzijnde gehele getal bij φn5\frac{\varphi^n}{\sqrt5}. Slotinzicht: de straal 1φ\frac1\varphi van FF is het omgekeerde van de dominante wortel — groei van coëfficiënten en convergentiestraal zijn dezelfde informatie in tegengestelde richtingen gelezen.

Voorbeeld 11.21 (Catalangetallen)

De Catalangetallen CnC_n (aantal triangulaties, van haakjeszettingen, van Dyckpaden, …) voldoen aan C0=1C_0 = 1 en Cn+1=k=0nCkCnkC_{n+1} = \sum_{k=0}^n C_kC_{n-k}. De genererende functie C(x)=CnxnC(x) = \sum C_nx^n voldoet dan (Cauchyproduct!)

C(x)=1+xC(x)2C(x)=114x2x,C(x) = 1 + x\,C(x)^2 \quad\Longrightarrow\quad C(x) = \frac{1 - \sqrt{1 - 4x}}{2x} ,

kieszend de wortel met C(0)=1C(0) = 1: oplossen van de kwadratische xC2C+1=0xC^2 - C + 1 = 0 geeft de twee kandidaten 1±14x2x\frac{1 \pm \sqrt{1-4x}}{2x}, en als x0x \to 0 explodeert de “++”-wortel als 1x\frac1x terwijl de “-”-wortel naar 11 gaat (ontwikkel 14x=12x+O(x2)\sqrt{1-4x} = 1 - 2x + O(x^2)) — alleen het minteken kan een machtreeks met C0=1C_0 = 1 dragen. Ontwikkelen van 14x\sqrt{1 - 4x} via de binomiaalreeks geeft de gesloten vorm

Cn=1n+1(2nn),C_n = \frac{1}{n+1}\binom{2n}{n} ,

uitgevoerd in Oefening 11.8.

Opmerking 11.22 (Formele reeksen versus convergente reeksen)

Elke genererende-functie-berekening hierboven eindigt met een beroep op de uniciteit van coëfficiënten, en die stelling leeft binnen een schijf van positieve straal: vóór men FnF_n of CnC_n “afleest”, moet men R>0R > 0 kennen. Een ruwe a priori grens volstaat — Fn2nF_n \leq 2^n (directe inductie) geeft R12R \geq \frac12 voor Fibonacci; Cn4nC_n \leq 4^n (elk Catalangetal telt deelverzamelingen van paden) geeft R14R \geq \frac14. Pas op voor het ontaarde uiteinde van de schaal: n!xn\sum n!\,x^n heeft straal 00, en haar als functie manipuleren is zinloos — identiteiten met zulke reeksen behoren tot de formele calculus van coëfficiënten, een puur algebraïsch spel met eigen (andere) regels. Op dit niveau: verzeker eerst een positieve straal, reken dan vrij binnen haar.

Opmerking 11.23 (Perspectieven binnen dit boekdeel)

Machtreeksen zijn een van de twee grote ontwikkelingsmachines van dit boek; de andere is de Fourierreeks van de harmonische hoofdstukken, en ze vergelijken is leerzaam. Een machtreeks is star: haar coëfficiënten zijn gedwongen (an=f(n)(0)/n!a_n = f^{(n)}(0)/n!), haar convergentie is meedogenloos (normaal binnen, hopeloos buiten), en haar som is analytisch — oneindig star (Definitie 11.13). Een Fourierreeks is soepel: zij stelt slechts stuksgewijs-gladde signalen voor, ten prijze van delicate convergentievragen aan de rand van gladheid. De twee theorieën ontmoeten elkaar in het weekendprobleem van dit hoofdstuk: Cesàro- en Abelsommatie, hier ontwikkeld voor de randcirkel, keren terug in het Fourierhoofdstuk als de kernen van Fejér en Poisson. Intussen consumeert het differentiaalvergelijkingenhoofdstuk machtreeksen direct (etA\eu^{tA}, reeksoplossingen), en het genererende-functies-hoofdstuk maakt de truc van Voorbeeld 11.19 tot een systematische calculus voor waarschijnlijkheden.

11.4 Oefeningen

Oefening 11.1

Convergentiestralen: n22nzn\sum \dfrac{n^2}{2^n}z^n;   zn(2nn)\;\sum \dfrac{z^n}{\binom{2n}{n}};   zn!\;\sum z^{n!};   (2+(1)n)nzn\;\sum \bigl(2 + (-1)^n\bigr)^n z^n.

Oplossing

Oplossing van Oefening 11.1.

n22nzn\sum \frac{n^2}{2^n}z^n: quotiënt (n+1)22n+12nn212\frac{(n+1)^2}{2^{n+1}}\cdot \frac{2^n}{n^2} \to \frac12: R=2R = 2.

zn(2nn)\sum \frac{z^n}{\binom{2n}{n}}: (2nn)4nπn\binom{2n}{n} \sim \frac{4^n}{\sqrt{\pi n}} (Voorbeeld 6.14), dus an14n\abs{a_n}^{-1} \approx 4^n tot op polynomiale factoren: R=4R = 4 (quotiëntcriterium: (2nn)(2n+2n+1)=(n+1)2(2n+1)(2n+2)14\frac{\binom{2n}{n}}{\binom{2n+2}{n+1}} = \frac{(n+1)^2}{(2n+1)(2n+2)} \to \frac14).

zn!\sum z^{n!}: coëfficiënten ak=1a_k = 1 als k=n!k = n!, anders 00. Voor z<1\abs z < 1 convergeert zn!\sum \abs z^{n!} (overheerst door meetkundig); voor z1\abs z \geq 1 gaan de termen niet naar 00: R=1R = 1.

(2+(1)n)nzn\sum (2 + (-1)^n)^n z^n: coëfficiënten 3n3^n (even nn) en 11 (oneven nn). Begrensdheid van anrna_nr^n eist 3r13r \leq 1; en r<13r < \frac13 werkt: R=13R = \frac13.

Oefening 11.2

Toon dat zn\sum z^n, znn\sum \frac{z^n}{n}, znn2\sum \frac{z^n}{n^2} alle straal 11 hebben maar zich verschillend gedragen in z=1z = 1 en z=1z = -1: divergentie/divergentie, divergentie/convergentie, convergentie/convergentie.

Oplossing

Oplossing van Oefening 11.2.

Alle drie hebben straal 11 (quotiëntcriterium). In z=1z = 1: 1\sum 1 divergeert; 1n\sum\frac1n divergeert; 1n2\sum\frac{1}{n^2} convergeert. In z=1z = -1: (1)n\sum(-1)^n divergeert; (1)nn\sum\frac{(-1)^n}{n} convergeert (alternerend); (1)nn2\sum\frac{(-1)^n}{n^2} convergeert (absoluut). Randgedrag is onzichtbaar voor de straal.

Oefening 11.3

Bereken de sommen, voor x<1\abs x < 1:

n0nxn,n0n2xn,n0x2n+12n+1.\sum_{n\geq0} n x^n, \qquad \sum_{n\geq0} n^2 x^n, \qquad \sum_{n\geq0} \frac{x^{2n+1}}{2n+1} .
Oplossing

Oplossing van Oefening 11.3.

Uit 11x=xn\frac{1}{1-x} = \sum x^n, differentieer en vermenigvuldig met xx (Stelling 11.7):

nxn=x(1x)2.\sum n x^n = \frac{x}{(1-x)^2} .

Nogmaals differentiëren, opnieuw met xx vermenigvuldigen:

n2xn=x ⁣d ⁣dx(x(1x)2)=x(1+x)(1x)3.\sum n^2 x^n = x\,\frac{\dd}{\dd x}\Bigl(\frac{x}{(1-x)^2}\Bigr) = \frac{x(1 + x)}{(1-x)^3} .

Derde som: het is het oneven deel van ln(1x)-\ln(1 - x):

n0x2n+12n+1=ln(1x)+ln(1+x)2=12ln1+x1x=artanhx.\sum_{n\geq0} \frac{x^{2n+1}}{2n+1} = \frac{-\ln(1-x) + \ln(1+x)}{2} = \frac12 \ln\frac{1+x}{1-x} = \operatorname{artanh} x .

Oefening 11.4 ★★

Ontwikkel in machtreeks in 00, met straal: 1(1x)(2x)\dfrac{1}{(1-x)(2-x)} (partiële breuken);   ln(1+x+x2)\;\ln(1 + x + x^2) (schrijf 1+x+x2=1x31x1 + x + x^2 = \frac{1 - x^3}{1 - x}).

Oplossing

Oplossing van Oefening 11.4.

Partiële breuken: 1(1x)(2x)=11x12x=xn12(x2)n\frac{1}{(1-x)(2-x)} = \frac{1}{1-x} - \frac{1}{2 - x} = \sum x^n - \frac12\sum \bigl(\frac x2\bigr)^n:

1(1x)(2x)=n0(112n+1)xn,R=1.\frac{1}{(1-x)(2-x)} = \sum_{n\geq0} \Bigl(1 - \frac{1}{2^{n+1}}\Bigr)x^n, \qquad R = 1 .

ln(1+x+x2)=ln1x31x=ln(1x3)ln(1x)=n1xnnm1x3mm\ln(1 + x + x^2) = \ln\frac{1 - x^3}{1 - x} = \ln(1 - x^3) - \ln(1 - x) = \sum_{n\geq1}\frac{x^n}{n} - \sum_{m\geq1}\frac{x^{3m}}{m}: de coëfficiënt van xnx^n is 1n\frac1n als 3n3 \nmid n, en 1n3n=2n\frac1n - \frac{3}{n} = -\frac2n als 3n3 \mid n. Straal 11 (de dichtstbijzijnde obstructie: de reeks voor ln(1x3)\ln(1-x^3)).

Oefening 11.5 ★★

Bewijs dat f(x)=n1Hnxn=ln(1x)1xf(x) = \sum_{n\geq1} H_n x^n = -\dfrac{\ln(1 - x)}{1 - x} voor x<1\abs x < 1, waar HnH_n het harmonische getal is (Cauchyproduct van xn\sum x^n en xnn\sum \frac{x^n}{n}).

Oplossing

Oplossing van Oefening 11.5.

Cauchyproduct van m0xm\sum_{m \geq 0} x^m (coëfficiënten 11) en k1xkk\sum_{k\geq1} \frac{x^k}{k} (coëfficiënten 1k\frac1k, k1k \geq 1), beide absoluut convergent voor x<1\abs x < 1: de coëfficiënt van xnx^n in het product is k=1n1k1=Hn\sum_{k=1}^{n} \frac1k \cdot 1 = H_n. Dus

(xm)(xkk)=11x(ln(1x))=n1Hnxn.\Bigl(\sum x^m\Bigr)\Bigl(\sum \frac{x^k}{k}\Bigr) = \frac{1}{1-x}\cdot\bigl(-\ln(1-x)\bigr) = \sum_{n\geq1} H_n x^n .

Oefening 11.6 ★★

Los via genererende functie de recurrentie u0=1u_0 = 1, un+1=2un+nu_{n+1} = 2u_n + n op: bereken U(x)=unxnU(x) = \sum u_nx^n in gesloten vorm, ontbind, en lees un=2n+1n1u_n = 2^{n+1} - n - 1 af.

Oplossing

Oplossing van Oefening 11.6.

Vermenigvuldig de recurrentie met xn+1x^{n+1} en sommeer (x<12\abs x < \frac12):

U(x)1=2xU(x)+n0nxn+1=2xU(x)+x2(1x)2,U(x) - 1 = 2x\,U(x) + \sum_{n\geq0} n\,x^{n+1} = 2x\,U(x) + \frac{x^2}{(1-x)^2} ,

via Oefening 11.3. Dus

U(x)=112x(1+x2(1x)2)=12x+2x2(12x)(1x)2.U(x) = \frac{1}{1 - 2x}\Bigl(1 + \frac{x^2}{(1-x)^2}\Bigr) = \frac{1 - 2x + 2x^2}{(1-2x)(1-x)^2} .

Partiële breuken (cover-up in x=12x = \frac12 geeft coëfficiënt 22; in de dubbele pool x=1x = 1, coëfficiënt 1-1; de middelste coëfficiënt verdwijnt door evaluatie in x=0x = 0):

U(x)=212x1(1x)2.U(x) = \frac{2}{1-2x} - \frac{1}{(1 - x)^2} .

Beide ontwikkelen:

un=22n(n+1)=2n+1n1.u_n = 2\cdot 2^n - (n + 1) = 2^{n+1} - n - 1 .

(Controle: u0=1u_0 = 1, u1=2u0+0=2=42u_1 = 2u_0 + 0 = 2 = 4 - 2.)

Oefening 11.7 ★★

Zij f(x)=e1/x2f(x) = \eu^{-1/x^2} voor x0x \neq 0, f(0)=0f(0) = 0. Bewijs dat ff van klasse CC^\infty is op R\R met f(n)(0)=0f^{(n)}(0) = 0 voor alle nn (toon door inductie dat f(n)(x)=Pn(1x)e1/x2f^{(n)}(x) = P_n\bigl(\frac1x\bigr) \eu^{-1/x^2} voor veeltermen PnP_n, en gebruik de groeivergelijking). Concludeer dat ff niet analytisch is in 00: haar Taylorreeks in 00 convergeert — naar de verkeerde functie.

Oplossing

Oplossing van Oefening 11.7.

Inductie: f(x)=2x3e1/x2f'(x) = \frac{2}{x^3}\eu^{-1/x^2}, en als f(n)(x)=Pn(1x)e1/x2f^{(n)}(x) = P_n(\tfrac1x)\eu^{-1/x^2} dan

f(n+1)(x)=(1x2Pn(1x)+2x3Pn(1x))e1/x2:f^{(n+1)}(x) = \Bigl(-\frac{1}{x^2}\,P_n'\Bigl(\frac1x\Bigr) + \frac{2}{x^3}\,P_n\Bigl(\frac1x\Bigr)\Bigr)\eu^{-1/x^2} :

opnieuw van de gestelde vorm. In 00: differentiequotiënten f(n)(h)h=1hPn(1h)e1/h20\frac{f^{(n)}(h)}{h} = \frac1h P_n(\frac1h)\eu^{-1/h^2} \to 0 als h0h \to 0, want Q(u)eu20Q(u)\,\eu^{-u^2} \to 0 als u±u \to \pm\infty voor elke veelterm QQ (exponentieel verslaat machten): door inductie bestaan alle f(n)(0)f^{(n)}(0) en verdwijnen, en elke f(n)f^{(n)} is continu in 00 door dezelfde limiet. Dus fCf \in C^\infty met nule Taylorreeks in 00; de Taylorreeks sommeert naar 0f0 \neq f: niet analytisch in 00.

Oefening 11.8 ★★★

Voltooi Voorbeeld 11.21: ontwikkel 14x\sqrt{1 - 4x} met de binomiaalreeks, toon

(1/2n+1)(4)n+1=2n+1(2nn),\binom{1/2}{n+1}(-4)^{n+1} = -\frac{2}{n+1}\binom{2n}{n},

en leid Cn=1n+1(2nn)C_n = \frac{1}{n+1}\binom{2n}{n} af; bepaal de convergentiestraal van C(x)C(x) en de asymptotiek van CnC_n via Stirling.

Oplossing

Oplossing van Oefening 11.8.

Binomiaalreeks: 14x=k0(1/2k)(4x)k\sqrt{1-4x} = \sum_{k\geq0} \binom{1/2}{k}(-4x)^k. Voor k=n+11k = n + 1 \geq 1:

(1/2n+1)(4)n+1=12(121)(12n)(n+1)!(4)n+1=(1)n13(2n1)2n+1(n+1)!(4)n+1=2n+1(2n)!n!n!,\begin{align*} \binom{1/2}{n+1}(-4)^{n+1} &= \frac{\frac12\bigl(\frac12 - 1\bigr)\cdots\bigl(\frac12 - n\bigr)}{(n+1)!}\,(-4)^{n+1}\\ &= \frac{(-1)^n\,1\cdot3\cdots(2n-1)}{2^{n+1}(n+1)!}\,(-4)^{n+1} = -\frac{2}{n+1}\cdot\frac{(2n)!}{n!\,n!} , \end{align*}

via 13(2n1)=(2n)!2nn!1\cdot3\cdots(2n-1) = \frac{(2n)!}{2^n n!}. Dus

C(x)=114x2x=12xn02n+1(2nn)xn+1=n01n+1(2nn)xn:C(x) = \frac{1 - \sqrt{1-4x}}{2x} = \frac{1}{2x}\sum_{n\geq0}\frac{2}{n+1}\binom{2n}{n}x^{n+1} = \sum_{n\geq0} \frac{1}{n+1}\binom{2n}{n}\,x^n :

Cn=1n+1(2nn)C_n = \frac{1}{n+1}\binom{2n}{n}. Straal: 14\frac14 (de binomiaalreeks in 4x4x). Asymptotiek via Voorbeeld 6.14:

Cn4nπ  n3/2.C_n \sim \frac{4^n}{\sqrt{\pi}\; n^{3/2}} .

Oefening 11.9 ★★★

(Abels radiale limietstelling, speciaal geval) Stel an\sum a_n convergeert. Bewijs dat limx1nanxn=nan\lim_{x \to 1^-} \sum_{n} a_n x^n = \sum_n a_n. (Abelsommatie: met AnA_n de partiële sommen en A=limAnA = \lim A_n, schrijf anxn=(1x)Anxn\sum a_nx^n = (1 - x)\sum A_n x^n; dan anxnA=(1x)(AnA)xn\sum a_nx^n - A = (1-x)\sum (A_n - A)x^n, splits de som bij een grote NN.) Toepassing: (1)n1n=ln2\sum \frac{(-1)^{n-1}}{n} = \ln 2 en (1)n2n+1=π4\sum \frac{(-1)^n}{2n+1} = \frac\pi4, herbewezen vanuit de machtreeksen.

Oplossing

Oplossing van Oefening 11.9.

Met An=knakAA_n = \sum_{k \leq n} a_k \to A: Abelsommatie geeft, voor 0x<10 \leq x < 1,

n=0anxn=(1x)n=0Anxn\sum_{n=0}^{\infty} a_n x^n = (1 - x)\sum_{n=0}^{\infty} A_n x^n

(beide zijden convergeren: (An)(A_n) is begrensd; en de identiteit volgt uit an=AnAn1a_n = A_n - A_{n-1} en herindexering). Aangezien (1x)xn=1(1 - x)\sum x^n = 1:

nanxnA=(1x)n(AnA)xn.\sum_n a_nx^n - A = (1-x)\sum_{n} (A_n - A)x^n .

Gegeven ε\varepsilon, kies NN met AnAε\abs{A_n - A} \leq \varepsilon voor n>Nn > N; dan

anxnA(1x)nNAnA+ε(1x)n>Nxn(1x)CN+ε,\Bigl|\sum a_nx^n - A\Bigr| \leq (1-x)\sum_{n \leq N}\abs{A_n - A} + \varepsilon(1 - x)\sum_{n > N}x^n \leq (1-x)\,C_N + \varepsilon ,

en x1x \to 1^-: limsup ε\leq \varepsilon voor alle ε\varepsilon. Dus de radiale limiet is AA.

Toepassingen: (1)n1n\sum \frac{(-1)^{n-1}}{n} convergeert (alternerend), en voor x<1x < 1 sommeert haar machtreeks naar ln(1+x)\ln(1 + x): door Abel is de som ln2\ln 2. Evenzo geeft (1)n2n+1x2n+1=arctanx\sum\frac{(-1)^n}{2n+1}x^{2n+1} = \arctan x de waarde π4\frac\pi4 in x=1x = 1 — de integraalbewijzen van Jaar 1, nu structureel.

Oefening 11.10

Toon dat n1xnn(n+1)=1+1xxln(1x)\displaystyle\sum_{n\geq1}\frac{x^n}{n(n+1)} = 1 + \frac{1-x}{x}\,\ln(1-x) voor 0<x<10 < \abs x < 1, bepaal de straal, en controleer dat de convergentie normaal is op [1,1]\intcc{-1}{1}; verifieer dat de waarde in x=1x = 1 voorspeld door continuïteit overeenkomt met de telescoperende som 1n(n+1)=1\sum \frac{1}{n(n+1)} = 1.

Oplossing

Oplossing van Oefening 11.10.

Zowel xnn\sum\frac{x^n}{n} als xnn+1\sum\frac{x^n}{n+1} hebben straal 11, en 1n(n+1)=1n1n+1\frac{1}{n(n+1)} = \frac1n - \frac1{n+1}, dus voor 0<x<10 < \abs x < 1:

n1xnn(n+1)=ln(1x)1xn1xn+1n+1=ln(1x)ln(1x)xx=1+1xxln(1x).\sum_{n\geq1}\frac{x^n}{n(n+1)} = -\ln(1-x) - \frac1x\sum_{n\geq1}\frac{x^{n+1}}{n+1} = -\ln(1-x) - \frac{-\ln(1-x) - x}{x} = 1 + \frac{1-x}{x}\ln(1-x) .

Straal 11; en xn/(n(n+1)),[1,1]=1n(n+1)\norm{x^n/(n(n+1))}_{\infty,\intcc{-1}1} = \frac{1}{n(n+1)} is sommeerbaar: normale convergentie op [1,1]\intcc{-1}{1}, dus de som is daar continu. Als x1x \to 1^-, (1x)ln(1x)0(1-x)\ln(1-x) \to 0 en de gesloten vorm gaat naar 11 — in overeenstemming met de telescoperende waarde 1n(n+1)=limN(11N+1)=1\sum\frac{1}{n(n+1)} = \lim_N\bigl(1 - \frac{1}{N+1}\bigr) = 1 in x=1x = 1.

Oefening 11.11 ★★

(Derangements) Zij DnD_n het aantal permutaties van nn objecten zonder vast punt (D0=1D_0 = 1). Sorteren van de permutaties van {1,,n}\{1, \dots, n\} naar hun vaste-puntenverzameling geeft n!=k=0n(nk)Dnkn! = \sum_{k=0}^{n}\binom nk D_{n-k}. Vermenigvuldig met xnn!\frac{x^n}{n!}, sommeer, en herken een Cauchyproduct om de exponentiële genererende functie

n0Dnxnn!=ex1x(x<1),\sum_{n\geq0} D_n\,\frac{x^n}{n!} = \frac{\eu^{-x}}{1-x} \qquad (\abs x < 1),

te verkrijgen, lees dan de gesloten vorm Dnn!=k=0n(1)kk!\dfrac{D_n}{n!} = \sum_{k=0}^{n}\dfrac{(-1)^k}{k!} af en de limiet Dnn!e1\dfrac{D_n}{n!} \to \eu^{-1}.

Oplossing

Oplossing van Oefening 11.11.

Sorteren van de n!n! permutaties naar hun vaste-puntenverzameling: de kk vaste punten kiezen ((nk)\binom nk manieren) en de andere nkn - k objecten derangeren geeft n!=k=0n(nk)Dnkn! = \sum_{k=0}^n\binom nk D_{n-k}. Delen door n!n!:

1=k=0n1k!Dnk(nk)!,1 = \sum_{k=0}^{n}\frac{1}{k!}\cdot\frac{D_{n-k}}{(n-k)!} ,

wat precies zegt dat het Cauchyproduct van ex=xkk!\eu^x = \sum\frac{x^k}{k!} en D(x)=Dnxnn!D(x) = \sum D_n\frac{x^n}{n!} gelijk is aan xn=11x\sum x^n = \frac{1}{1-x}. Beide factoren convergeren absoluut voor x<1\abs x < 1 (Dnn!D_n \leq n!, dus DD wordt overheerst door de meetkundige reeks): de productidentiteit is legitiem (Propositie 11.4), en

D(x)=ex1x.D(x) = \frac{\eu^{-x}}{1-x} .

Cauchyproduct van ex=(1)kxkk!\eu^{-x} = \sum\frac{(-1)^kx^k}{k!} en xm\sum x^m: de coëfficiënt van xnx^n is k=0n(1)kk!\sum_{k=0}^{n}\frac{(-1)^k}{k!}, en door uniciteit van machtreekscoëfficiënten (Stelling 11.7):

Dnn!=k=0n(1)kk!ne1:\frac{D_n}{n!} = \sum_{k=0}^{n}\frac{(-1)^k}{k!} \xrightarrow[n\to\infty]{} \eu^{-1} :

ongeveer 37%37\% van alle permutaties zijn derangements, ongeacht nn.

Oefening 11.12 ★★★

Bewijs, met de binomiaalreeks van Methode 11.17, dat

114x=n0(2nn)xn(x<14),\frac{1}{\sqrt{1 - 4x}} = \sum_{n\geq0}\binom{2n}{n}x^n \qquad \Bigl(\abs x < \frac14\Bigr),

en leid, door kwadrateren (Cauchyproduct tegen 114x=4nxn\frac{1}{1-4x} = \sum 4^nx^n), de convolutie-identiteit

k=0n(2kk)(2n2knk)=4n.\sum_{k=0}^{n}\binom{2k}{k}\binom{2n-2k}{n-k} = 4^n .
Oplossing

Oplossing van Oefening 11.12.

Binomiaalreeks met α=12\alpha = -\frac12 in 4x-4x:

(1/2n)(4)n=(12)(32)(2n12)n!(4)n=13(2n1)2nn!4n=(2n)!2nn!2nn!=(2nn),\binom{-1/2}{n}(-4)^n = \frac{\bigl(-\frac12\bigr)\bigl(-\frac32\bigr)\cdots \bigl(-\frac{2n-1}2\bigr)}{n!}(-4)^n = \frac{1\cdot3\cdots(2n-1)}{2^n\,n!}\,4^n = \frac{(2n)!}{2^n n!}\cdot\frac{2^n}{n!} = \binom{2n}{n},

via 13(2n1)=(2n)!2nn!1\cdot3\cdots(2n-1) = \frac{(2n)!}{2^nn!}. Dus (14x)1/2=(2nn)xn(1-4x)^{-1/2} = \sum\binom{2n}nx^n voor 4x<1\abs{4x} < 1. Kwadrateren (Cauchyproduct, legitiem door absolute convergentie) en vergelijken met 114x=4nxn\frac{1}{1-4x} = \sum 4^nx^n: de coëfficiënt van xnx^n in het kwadraat is k=0n(2kk)(2n2knk)\sum_{k=0}^n\binom{2k}k\binom{2n-2k}{n-k}, en uniciteit van coëfficiënten geeft

k=0n(2kk)(2n2knk)=4n.\sum_{k=0}^{n}\binom{2k}{k}\binom{2n-2k}{n-k} = 4^n .

11.5 Probleem: Abel, Tauber, en de rand van convergentie

Probleem 11.1

Binnen de convergentieschijf is alles gemakkelijk; al het drama van machtreeksen speelt zich op de rand af. Dit probleem bouwt de randtheorie in de reële variabele: de stelling van Abel in haar uniforme vorm, haar omkering onder de voorwaarde van Tauber, de Cesàro–Abel-hiërarchie van sommatiemethoden (met de stelling van Frobenius), term-voor-term integratie tot de rand met klassieke constanten als dividenden, en ten slotte de starheid van analytische functies — de identiteitsstelling. Doorheen is (an)(a_n) een reële rij, f(x)=n0anxnf(x) = \sum_{n\geq0} a_nx^n, en An=a0++anA_n = a_0 + \dots + a_n.

Deel I — De stelling van Abel, uniform. Neem in dit deel aan dat an\sum a_n convergeert, en zet rn=knakr_n = \sum_{k\geq n} a_k (dus rn0r_n \to 0 en an=rnrn+1a_n = r_n - r_{n+1}).

  1. Bewijs, via partiële sommatie, dat voor alle 0x10 \leq x \leq 1 en NMN \leq M:

    n=NManxn2supnNrn.\Bigl|\sum_{n=N}^{M} a_n x^n\Bigr| \leq 2\sup_{n \geq N}\,\abs{r_n} .
  2. Leid af dat anxn\sum a_nx^n uniform convergeert op [0,1]\intcc{0}{1}, dat haar som daar continu is, en herwin de radiale limiet van Oefening 11.9: f(x)anf(x) \to \sum a_n als x1x \to 1^-.
  3. (Stelling van Abel voor Cauchyproducten) Zij an=A\sum a_n = A, bn=B\sum b_n = B en stel dat het Cauchyproduct cn\sum c_n, cn=kakbnkc_n = \sum_{k} a_kb_{n-k}, convergeert, met som CC. Bewijs C=ABC = AB (binnen de schijf geldt de productidentiteit door Propositie 11.4; laat x1x \to 1^-).
  4. Toon dat de hypothese ertoe doet: voor an=bn=(1)nn+1a_n = b_n = \frac{(-1)^n}{\sqrt{n+1}} convergeren beide reeksen, toch cn2(n+1)n+21\abs{c_n} \geq \frac{2(n+1)}{n+2} \geq 1 (boundeer elke factor (k+1)(nk+1)\sqrt{(k+1)(n-k+1)} via AM–GM): het Cauchyproduct van twee convergente reeksen kan divergeren.
  5. (Een dividend van Oefening 11.5) Toon dat (ln(1x))2=2n1Hnn+1xn+1\bigl(\ln(1-x)\bigr)^2 = 2\sum_{n\geq1} \frac{H_n}{n+1}x^{n+1} op (1,1)\intoo{-1}{1}, controleer dat (Hnn+1)n1\bigl(\frac{H_n}{n+1}\bigr)_{n\geq1} daalt naar 00, en concludeer met Abel:

    n1(1)n+1Hnn+1=(ln2)22.\sum_{n\geq1} (-1)^{n+1}\,\frac{H_n}{n+1} = \frac{(\ln 2)^2}{2} .

Deel II — De omkering van Tauber. Noem an\sum a_n Abel-sommeerbaar tot LL wanneer f(x)Lf(x) \to L als x1x \to 1^-.

  1. Toon dat (1)n\sum (-1)^n Abel-sommeerbaar is tot 12\frac12 doch divergent: de stelling van Abel heeft geen onvoorwaardelijke omkering.
  2. (Lemma van Cesàro) Als un0u_n \to 0 dan u1++uNN0\frac{u_1 + \dots + u_N}{N} \to 0 (splits de som bij een vaste mm).
  3. Neem nu nan0n\,a_n \to 0 en f(x)Lf(x) \to L aan. Met xN=11Nx_N = 1 - \frac1N, bewijs de twee schattingen

    n=0Nan(1xNn)1Nn=1Nnan,n>NanxNnsupn>N(nan)\Bigl|\sum_{n=0}^{N} a_n\bigl(1 - x_N^n\bigr)\Bigr| \leq \frac{1}{N}\sum_{n=1}^{N} n\,\abs{a_n}, \qquad \Bigl|\sum_{n>N} a_n x_N^n\Bigr| \leq \sup_{n>N}\bigl(n\abs{a_n}\bigr)

    (voor de eerste, 1xnn(1x)1 - x^n \leq n(1-x); voor de tweede, an1Nsupm>Nmam\abs{a_n} \leq \frac{1}{N}\sup_{m>N} m\abs{a_m} en xNnN\sum x_N^n \leq N).

  4. Concludeer de stelling van Tauber: als nan0n\,a_n \to 0 en an\sum a_n Abel-sommeerbaar is tot LL, dan convergeert an\sum a_n naar LL.
  5. (De gemakkelijke Tauberiaanse voor positieve coëfficiënten) Als an0a_n \geq 0 en ff begrensd is op [0,1)\intco{0}{1}, toon dat an\sum a_n convergeert en an=limx1f(x)\sum a_n = \lim_{x\to1^-} f(x) (boundeer nNanxnf(x)\sum_{n\leq N}a_nx^n \leq f(x) en laat x1x \to 1^-, gebruik dan Abel).

Deel III — Cesàromiddelden en de stelling van Frobenius. Noem an\sum a_n Cesàro-sommeerbaar tot LL wanneer σN=A0++AN1NL\sigma_N = \frac{A_0 + \dots + A_{N-1}}{N} \to L.

  1. Toon dat een convergente reeks Cesàro-sommeerbaar is tot haar som (vraag 7 toegepast op AnLA_n - L).
  2. Bereken de Cesàro-waarde van (1)n\sum(-1)^n en controleer dat zij overeenkomt met de Abel-waarde 12\frac12 van vraag 6.
  3. Met Sn=A0++An=(n+1)σn+1S_n = A_0 + \dots + A_n = (n+1)\,\sigma_{n+1}, bewijs de twee identiteiten, voor 0x<10 \leq x < 1:

    f(x)=(1x)2n0(n+1)σn+1xn,(1x)2n0(n+1)xn=1.f(x) = (1-x)^2\sum_{n\geq0}(n+1)\,\sigma_{n+1}x^n, \qquad (1-x)^2\sum_{n\geq0}(n+1)x^n = 1 .
  4. (Frobenius) Leid af: als σNL\sigma_N \to L dan f(x)Lf(x) \to L als x1x \to 1^-Cesàro-sommeerbaar impliceert Abel-sommeerbaar, tot dezelfde waarde (trek de twee identiteiten af en splits de som bij een grote NN, als in Oefening 11.9).
  5. Toon dat de hiërarchie

    convergent    Cesaˋro-sommeerbaar    Abel-sommeerbaar\text{convergent} \;\Longrightarrow\; \text{Cesàro-sommeerbaar} \;\Longrightarrow\; \text{Abel-sommeerbaar}

    strikt is bij beide pijlen: vraag 6 voor de eerste; voor de tweede, toon dat (1)n(n+1)\sum(-1)^n(n+1) Abel-sommeerbaar is tot 14\frac14 (bereken ff) maar niet Cesàro-sommeerbaar (bereken σN\sigma_N apart voor even en oneven NN).

Deel IV — Integreren tot de rand.

  1. Stel anxn\sum a_nx^n convergeert op [0,1)\intco{0}{1} en ann+1\sum \frac{a_n}{n+1} convergeert. Bewijs dat de oneigenlijke integraal 01f\int_0^1 f bestaat en

    01(n0anxn) ⁣dx=n0ann+1\int_0^1 \Bigl(\sum_{n\geq0} a_nx^n\Bigr)\dd x = \sum_{n\geq0}\frac{a_n}{n+1}

    (de primitieve F(x)=ann+1xn+1F(x) = \sum\frac{a_n}{n+1}x^{n+1} is continu in 11 door Deel I).

  2. Zij η=n1(1)n1n2\eta = \sum_{n\geq1}\frac{(-1)^{n-1}}{n^2}. Toon 01ln(1+x)x ⁣dx=η\int_0^1 \frac{\ln(1+x)}{x}\dd x = \eta en, door even en oneven indices te splitsen in de absoluut convergente 1n2\sum \frac1{n^2}, dat η=12n11n2\eta = \frac12\sum_{n\geq1}\frac{1}{n^2}. (Het weekendprobleem van het Fourierhoofdstuk evalueert 1n2=π26\sum\frac1{n^2} = \frac{\pi^2}{6}.)
  3. Bewijs

    n0(1)n3n+1=01 ⁣dx1+x3=13(ln2+π3)\sum_{n\geq0}\frac{(-1)^n}{3n+1} = \int_0^1\frac{\dd x}{1+x^3} = \frac13\Bigl(\ln 2 + \frac{\pi}{\sqrt3}\Bigr)

    (de reeks convergeert door Leibniz; integreer de meetkundige reeks (1)nx3n\sum(-1)^nx^{3n} met vraag 16; dan partiële breuken: 11+x3=1/31+x+(2x)/3x2x+1\frac{1}{1+x^3} = \frac{1/3}{1+x} + \frac{(2-x)/3}{x^2-x+1}).

  4. Uit de binomiaalreeks voor (1t)1/2(1-t)^{-1/2} (Oefening 11.12) leid af

    arcsinx=n0(2nn)4n(2n+1)x2n+1(x<1),dann0(2nn)4n(2n+1)=π2,\arcsin x = \sum_{n\geq0} \frac{\binom{2n}{n}}{4^n(2n+1)}\,x^{2n+1} \quad(\abs x < 1), \qquad\text{dan}\qquad \sum_{n\geq0}\frac{\binom{2n}{n}}{4^n(2n+1)} = \frac\pi2 ,

    de randwaarde rechtvaardigend door normale convergentie op [1,1]\intcc{-1}{1} (gebruik (2nn)4n1πn\binom{2n}n4^{-n} \sim \frac{1}{\sqrt{\pi n}}, Voorbeeld 6.14) — hier is zelfs Abel niet nodig.

  5. (Catalan op de rand) Toon dat Cn4n=2\sum C_n 4^{-n} = 2: de Catalanreeks van Voorbeeld 11.21 convergeert in haar straal 14\frac14 (asymptotiek van Oefening 11.8), haar som is continu op [0,14]\intcc{0}{\frac14}, en de gesloten vorm heeft limiet 22 daar.

Deel V — Starheid: de identiteitsstelling.

  1. (Geïsoleerde nulpunten) Zij f=anxnf = \sum a_nx^n met straal R>0R > 0 en niet alle an=0a_n = 0; zij mm de kleinste index met am0a_m \neq 0. Toon f(x)=xmg(x)f(x) = x^m g(x) met gg een machtreeks van straal RR, g(0)=am0g(0) = a_m \neq 0, en leid af dat ff geen nulpunt heeft in enige gepuncteerde omgeving van 00.
  2. (Identiteitsstelling) Zij f,hf, h sommen van machtreeksen bij 00 en (xk)(x_k) een rij van niet-nule punten met xk0x_k \to 0 en f(xk)=h(xk)f(x_k) = h(x_k). Bewijs dat ff en hh dezelfde coëfficiënten hebben, dus samenvallen bij 00.
  3. Vind alle functies ff analytisch bij 00 met

    f(1k)=k2k2+1voor alle grote gehele k.f\Bigl(\frac1k\Bigr) = \frac{k^2}{k^2+1} \qquad\text{voor alle grote gehele } k .
  4. Toon dat een functie analytisch op een open interval II die verdwijnt op een subinterval identiek verdwijnt op II (de verzameling van punten waaromheen ff identiek verdwijnt is open en, door de identiteitsstelling toegepast in ophopingspunten, gesloten in II). Concludeer dat geen niet-nule analytische functie op R\R compacte drager heeft — terwijl CC^\infty-bultfuncties bestaan (Oefening 11.7 levert de bouwsteen): analyticiteit is star, gladheid is slap.
  5. Synthese. In één zin elk: (i) wat de stelling van Abel toevoegt aan het normale-convergentiepakket van Lemma 11.1; (ii) de exacte hypothesen waaronder de omkering geldt (Tauber) en de tussentrap (Frobenius); (iii) één randconstante uit Deel IV die je nu in twee regels voor een vriend zou kunnen afleiden; (iv) waar Cesàromiddelden in dit boek terugkeren, voor reeksen van een heel ander soort.
Oplossing

Oplossing van Probleem 11.1.

1. Met an=rnrn+1a_n = r_n - r_{n+1}, partiële sommatie:

n=NManxn=rNxN+n=N+1Mrn(xnxn1)rM+1xM.\sum_{n=N}^{M} a_nx^n = r_Nx^N + \sum_{n=N+1}^{M} r_n\bigl(x^n - x^{n-1}\bigr) - r_{M+1}x^M .

Voor 0x10 \leq x \leq 1 zijn de toenames xn1xnx^{n-1} - x^n niet-negatief en telescoperen tot xNxMx^N - x^M; met s=supnNrns = \sup_{n\geq N}\abs{r_n}:

n=NManxns(xN+(xNxM)+xM)=2sxN2s.\Bigl|\sum_{n=N}^{M}a_nx^n\Bigr| \leq s\bigl(x^N + (x^N - x^M) + x^M\bigr) = 2s\,x^N \leq 2s .

2. Aangezien rn0r_n \to 0, supnNrn0\sup_{n\geq N}\abs{r_n} \to 0: vraag 1 is precies het uniforme Cauchy-criterium op [0,1]\intcc{0}{1}, dus anxn\sum a_nx^n convergeert daar uniform en haar som is continu (Stelling 10.11). De waarde in 11 zijnde an\sum a_n, is continuïteit in 11 de radiale limiet van Oefening 11.9.

3. Voor x<1\abs x < 1 convergeren alle drie machtreeksen absoluut en (anxn)(bnxn)=cnxn\bigl(\sum a_nx^n\bigr)\bigl(\sum b_nx^n\bigr) = \sum c_nx^n (Propositie 11.4). Door vraag 2 zijn elke factor en de productzijde continu op [0,1]\intcc{0}{1} (hun coëfficiëntenreeksen convergeren per hypothese); x1x \to 1^- in de identiteit: AB=CAB = C.

4. Hier

cn=k=0n1(k+1)(nk+1)k=0n2n+2=2(n+1)n+21,\abs{c_n} = \sum_{k=0}^{n} \frac{1}{\sqrt{(k+1)(n-k+1)}} \geq \sum_{k=0}^{n}\frac{2}{n+2} = \frac{2(n+1)}{n+2} \geq 1,

via AM–GM: (k+1)(nk+1)(k+1)+(nk+1)2=n+22\sqrt{(k+1)(n-k+1)} \leq \frac{(k+1) + (n-k+1)}{2} = \frac{n+2}{2}. De algemene term van cn\sum c_n gaat niet naar 00: het Cauchyproduct divergeert, hoewel beide factoren convergeren (alternerende reeks).

5. Oefening 11.5 geeft ln(1x)1x=Hnxn\frac{-\ln(1-x)}{1-x} = \sum H_nx^n (x<1\abs x < 1). Term-voor-term primitieven (Stelling 11.7 (2)), beide zijden verdwijnend in 00:

(ln(1x))22=n1Hnn+1xn+1.\frac{\bigl(\ln(1-x)\bigr)^2}{2} = \sum_{n\geq1}\frac{H_n}{n+1}\,x^{n+1} .

Daling: (n+2)Hn(n+1)Hn+1(n+2)H_n \geq (n+1)H_{n+1} komt neer op Hn1H_n \geq 1, waar voor n1n \geq 1; en Hnn+1lnnn0\frac{H_n}{n+1} \sim \frac{\ln n}{n} \to 0: in x=1x = -1 convergeert de reeks door de alternerende test. Substitutie xxx \mapsto -x en toepassen van vraag 2 in x=1x = 1:

(ln2)22=n1Hnn+1(1)n+1,\frac{(\ln 2)^2}{2} = \sum_{n\geq1}\frac{H_n}{n+1}(-1)^{n+1},

de aangekondigde waarde.

6. f(x)=(1)nxn=11+x12f(x) = \sum(-1)^nx^n = \frac{1}{1+x} \to \frac12 als x1x \to 1^-: Abel-sommeerbaar tot 12\frac12. Maar de partiële sommen zijn 1,0,1,0,1, 0, 1, 0, \dots: divergent.

7. Gegeven ε>0\varepsilon > 0 kies mm met unε\abs{u_n} \leq \varepsilon voor n>mn > m; voor NmN \geq m:

u1++uNNu1++umN+εNmNCmN+ε,\Bigl|\frac{u_1 + \dots + u_N}{N}\Bigr| \leq \frac{\abs{u_1} + \dots + \abs{u_m}}{N} + \varepsilon\,\frac{N - m}{N} \leq \frac{C_m}{N} + \varepsilon,

dus lim supε\limsup \leq \varepsilon voor elke ε\varepsilon: de middelen gaan naar 00.

8. Voor 0x10 \leq x \leq 1: 1xn=(1x)(1+x++xn1)n(1x)1 - x^n = (1-x)(1 + x + \dots + x^{n-1}) \leq n(1-x), dus

n=0Nan(1xNn)(1xN)n=1Nnan=1Nn=1Nnan.\Bigl|\sum_{n=0}^N a_n(1 - x_N^n)\Bigr| \leq (1 - x_N)\sum_{n=1}^N n\abs{a_n} = \frac1N\sum_{n=1}^{N}n\abs{a_n} .

Voor n>Nn > N: an=nann1Nsupm>Nmam\abs{a_n} = \frac{n\abs{a_n}}{n} \leq \frac{1}{N}\sup_{m>N}m\abs{a_m}, en n>NxNn11xN=N\sum_{n>N}x_N^n \leq \frac{1}{1 - x_N} = N:

n>NanxNnsupm>NmamNN=supm>Nmam.\Bigl|\sum_{n>N}a_nx_N^n\Bigr| \leq \frac{\sup_{m>N}m\abs{a_m}}{N}\cdot N = \sup_{m>N}\,m\abs{a_m} .

9. Ontbind

ANL=n=0Nan(1xNn)n>NanxNn+(f(xN)L).A_N - L = \sum_{n=0}^{N}a_n\bigl(1 - x_N^n\bigr) - \sum_{n>N}a_nx_N^n + \bigl(f(x_N) - L\bigr) .

De eerste term gaat naar 00 door vraag 7 (de middelen van nan0n\abs{a_n} \to 0), de tweede door vraag 8 (het sup gaat naar 00), de derde omdat xN1x_N \to 1^- en f(x)Lf(x) \to L. Dus ANLA_N \to L: de stelling van Tauber.

10. Voor x[0,1)x \in \intco{0}{1} en elke NN: nNanxnf(x)M\sum_{n\leq N}a_nx^n \leq f(x) \leq M (niet-negatieve termen). Laat x1x \to 1^- in de eindige som: nNanM\sum_{n\leq N}a_n \leq M. De partiële sommen zijn stijgend en begrensd: an\sum a_n convergeert, en dan geeft vraag 2 limx1f(x)=an\lim_{x\to1^-}f(x) = \sum a_n.

11. σNL\sigma_N - L is het gemiddelde van de NN getallen AnLA_n - L (0n<N0 \leq n < N), die naar 00 gaan: vraag 7.

12. An=1A_n = 1 voor even nn, 00 voor oneven: A0++AN1=N/2A_0 + \dots + A_{N-1} = \lceil N/2\rceil, dus σN=N/2N12\sigma_N = \frac{\lceil N/2\rceil}{N} \to \frac12, de Abel-waarde van vraag 6.

13. Onder σNL\sigma_N \to L heeft men Sn=O(n)S_n = O(n), dus An=SnSn1=O(n)A_n = S_n - S_{n-1} = O(n) en an=O(n)a_n = O(n): alle reeksen hieronder hebben straal 1\geq 1. Voor x<1\abs x < 1, uit an=AnAn1a_n = A_n - A_{n-1} en Anxn0A_nx^n \to 0:

(1x)nAnxn=nAnxnnAnxn+1=nanxn=f(x),(1-x)\sum_n A_nx^n = \sum_n A_nx^n - \sum_n A_nx^{n+1} = \sum_n a_nx^n = f(x),

en identiek (1x)Snxn=Anxn(1-x)\sum S_nx^n = \sum A_nx^n, dus f(x)=(1x)2nSnxn=(1x)2n(n+1)σn+1xnf(x) = (1-x)^2\sum_n S_nx^n = (1-x)^2\sum_n(n+1)\sigma_{n+1}x^n. Tenslotte (n+1)xn=1(1x)2\sum(n+1)x^n = \frac{1}{(1-x)^2} (Oefening 11.3), wat de tweede identiteit is.

14. Aftrekken van LL maal de tweede identiteit van de eerste:

f(x)L=(1x)2n0(n+1)(σn+1L)xn.f(x) - L = (1-x)^2\sum_{n\geq0}(n+1) \bigl(\sigma_{n+1} - L\bigr)x^n .

Gegeven ε\varepsilon, kies NN met σn+1Lε\abs{\sigma_{n+1} - L} \leq \varepsilon voor nNn \geq N; dan

f(x)L(1x)2CN+ε(1x)2n(n+1)xn=(1x)2CN+ε,\abs{f(x) - L} \leq (1-x)^2 C_N + \varepsilon(1-x)^2\sum_{n}(n+1)x^n = (1-x)^2C_N + \varepsilon ,

en x1x \to 1^-: lim supε\limsup \leq \varepsilon. Dus f(x)Lf(x) \to L: de stelling van Frobenius.

15. f(x)=(1)n(n+1)xn=1(1+x)2f(x) = \sum(-1)^n(n+1)x^n = \frac{1}{(1+x)^2} (differentieer de meetkundige reeks in x-x): Abel-waarde 14\frac14. Partiële sommen: A2k=k+1A_{2k} = k+1, A2k+1=(k+1)A_{2k+1} = -(k+1) (directe inductie). Dan S2m1=0S_{2m-1} = 0 (opeenvolgende paren cancelleren) en S2m=m+1S_{2m} = m + 1, dus

σ2m=S2m12m=0,σ2m+1=m+12m+112:\sigma_{2m} = \frac{S_{2m-1}}{2m} = 0, \qquad \sigma_{2m+1} = \frac{m+1}{2m+1} \to \frac12 :

(σN)(\sigma_N) heeft twee verschillende clusterwaarden: niet Cesàro-sommeerbaar. Met vragen 6 en 11–14 is de hiërarchie convergent \Rightarrow Cesàro \Rightarrow Abel strikt bij beide pijlen.

16. De primitievenreeks F(x)=ann+1xn+1F(x) = \sum\frac{a_n}{n+1}x^{n+1} heeft dezelfde straal en F=fF' = f op [0,1)\intco{0}{1} (Stelling 11.7); aangezien ann+1\sum\frac{a_n}{n+1} convergeert, maakt Deel I (vraag 2) FF continu op [0,1]\intcc{0}{1}. Omdat 0xf=F(x)\int_0^x f = F(x) (gelijke afgeleiden, gelijke waarde 00 in 00),

0xfx1F(1)=n0ann+1:\int_0^x f \xrightarrow[x\to1^-]{} F(1) = \sum_{n\geq0}\frac{a_n}{n+1} :

de oneigenlijke integraal bestaat met de gestelde waarde.

17. ln(1+x)x=n1(1)n1nxn1\frac{\ln(1+x)}{x} = \sum_{n\geq1}\frac{(-1)^{n-1}}{n}x^{n-1} (straal 11; continu in 00). De reeks van amm+1\frac{a_m}{m+1} is n1(1)n1n2\sum_{n\geq1}\frac{(-1)^{n-1}}{n^2}, absoluut convergent: vraag 16 geeft 01ln(1+x)x ⁣dx=η\int_0^1\frac{\ln(1+x)}{x}\dd x = \eta. In de absoluut convergente 1n2\sum\frac1{n^2}, hergroepeer even en oneven:

η=oneven1n2even1n2=n1n22k1(2k)2=(112)n1n2=12n11n2.\eta = \sum_{\text{oneven}}\frac1{n^2} - \sum_{\text{even}}\frac1{n^2} = \sum_{n}\frac1{n^2} - 2\sum_{k}\frac1{(2k)^2} = \Bigl(1 - \frac12\Bigr)\sum_n\frac1{n^2} = \frac12\sum_{n\geq1}\frac1{n^2} .

18. Leibniz: 13n+10\frac{1}{3n+1}\downarrow0, de reeks convergeert. Op [0,1)\intco{0}{1}, (1)nx3n=11+x3\sum(-1)^nx^{3n} = \frac{1}{1+x^3}, en (1)n3n+1\sum\frac{(-1)^n}{3n+1} convergeert: vraag 16 geeft (1)n3n+1=01 ⁣dx1+x3\sum\frac{(-1)^n}{3n+1} = \int_0^1\frac{\dd x}{1+x^3}. Partiële breuken (controle: 13(x2x+1)+2x3(1+x)=1\frac13(x^2-x+1) + \frac{2-x}{3}(1+x) = 1):

01 ⁣dx1+x3=13ln2+13012xx2x+1 ⁣dx.\int_0^1\frac{\dd x}{1+x^3} = \frac13\ln2 + \frac13\int_0^1\frac{2-x}{x^2-x+1}\dd x .

Schrijvend 2x=12(2x1)+322 - x = -\frac12(2x-1) + \frac32: het ln(x2x+1)\ln(x^2-x+1)-deel verdwijnt in beide uiteinden, en

3201 ⁣dx(x12)2+34=3223[arctan2x13]01=3π3=π3.\frac32\int_0^1\frac{\dd x}{(x-\frac12)^2 + \frac34} = \frac32\cdot\frac{2}{\sqrt3} \Bigl[\arctan\frac{2x-1}{\sqrt3}\Bigr]_0^1 = \sqrt3\cdot\frac{\pi}{3} = \frac{\pi}{\sqrt3} .

Totaal: 13(ln2+π3)\frac13\bigl(\ln2 + \frac{\pi}{\sqrt3}\bigr).

19. Substitutie t=x2t = x^2 in de reeks van Oefening 11.12 en term-voor-term integreren (de primitieve van (1x2)1/2(1-x^2)^{-1/2} die in 00 verdwijnt is arcsin\arcsin):

arcsinx=n0(2nn)4n(2n+1)x2n+1(x<1).\arcsin x = \sum_{n\geq0} \frac{\binom{2n}n}{4^n(2n+1)}x^{2n+1} \qquad(\abs x < 1) .

De coëfficiënten zijn 12πn3/2\sim \frac{1}{2\sqrt\pi\,n^{3/2}} (Voorbeeld 6.14), sommeerbaar: de reeks convergeert normaal op [1,1]\intcc{-1}{1}, haar som is daar continu, en valt samen met de continue arcsin\arcsin op (1,1)\intoo{-1}{1}, dus ook in x=1x = 1:

n0(2nn)4n(2n+1)=arcsin1=π2.\sum_{n\geq0}\frac{\binom{2n}n}{4^n(2n+1)} = \arcsin 1 = \frac\pi2 .

20. Cn4n1πn3/2C_n4^{-n} \sim \frac{1}{\sqrt\pi\,n^{3/2}} (Oefening 11.8): normale convergentie van Cnxn\sum C_nx^n op [0,14]\intcc{0}{\frac14}, dus haar som is daar continu; op (0,14)\intoo{0}{\frac14} is zij gelijk aan 114x2x\frac{1-\sqrt{1-4x}}{2x} (Voorbeeld 11.21), waarvan de limiet in 14\frac14^- gelijk is aan 101/2=2\frac{1-0}{1/2} = 2. Dus n0Cn4n=2\sum_{n\geq0} C_n4^{-n} = 2.

21. f(x)=nmanxn=xmg(x)f(x) = \sum_{n\geq m}a_nx^n = x^m g(x) met g(x)=k0am+kxkg(x) = \sum_{k\geq0}a_{m+k}x^k; als (anrn)(a_nr^n) begrensd is dan is (am+krk)(a_{m+k}r^k) dat ook (deel door rmr^m): gg heeft straal R\geq R. gg is continu met g(0)=am0g(0) = a_m \neq 0, dus g0g \neq 0 op enige [δ,δ]\intcc{-\delta}{\delta}, en f(x)=xmg(x)0f(x) = x^mg(x) \neq 0 voor 0<xδ0 < \abs x \leq \delta.

22. d=fhd = f - h is de som van een machtreeks bij 00 die verdwijnt in de niet-nule punten xk0x_k \to 0. Als enige coëfficiënt van dd niet-nul was, zou vraag 21 een gepuncteerde omgeving van 00 vrij van nulpunten van dd geven — in tegenspraak met d(xk)=0d(x_k) = 0. Dus alle coëfficiënten van dd verdwijnen: ff en hh hebben gelijke coëfficiënten en vallen samen bij 00.

23. De functie h(x)=11+x2=(1)nx2nh(x) = \frac{1}{1+x^2} = \sum(-1)^nx^{2n} (straal 11) voldoet aan h(1k)=11+1/k2=k2k2+1h(\frac1k) = \frac{1}{1 + 1/k^2} = \frac{k^2}{k^2+1}. Elke analytische ff met dezelfde waarden valt samen met hh in de punten 1k0\frac1k \to 0: door de identiteitsstelling (vraag 22) is f=11+x2f = \frac{1}{1+x^2} bij 00 — de unieke oplossing.

24. Zij ZZ de verzameling van punten van II met een omgeving waarop ff identiek verdwijnt: open per definitie, niet-leeg (het subinterval). Gesloten in II: als yIy \in I limiet is van punten van ZZ, dan is yy een ophopingspunt van nulpunten van ff; ontwikkelen van ff in een machtreeks in yy (analyticiteit) en toepassen van vragen 21–22 hercentreerd in yy, verdwijnen alle coëfficiënten in yy, dus f0f \equiv 0 bij yy: yZy \in Z. Een interval is samenhangend, dus Z=IZ = I: f0f \equiv 0 op II. In het bijzonder verdwijnt een analytische functie op R\R die buiten een compacte verzameling verdwijnt op een interval, dus overal: geen niet-nule analytische bult. De CC^\infty-wereld is anders: lijmen van de platte functie van Oefening 11.7 (bijv. xe1/x21x>0x \mapsto \eu^{-1/x^2}\mathbf 1_{x>0} en haar spiegel) produceert gladde bulten met compacte drager.

25. (i) Normale convergentie leeft op compacte subschijven strikt binnen de schijf; de stelling van Abel breidt continuïteit uit tot een randpunt, onder de enige hypothese dat de coëfficiëntenreeks daar convergeert. (ii) De omkering geldt onder de voorwaarde van Tauber nan0na_n \to 0 (vraag 9), en Cesàro-sommeerbaarheid zit strikt tussen convergentie en Abel-sommeerbaarheid (Frobenius, vragen 14–15). (iii) Voor een vriend: (1)n3n+1=01 ⁣dx1+x3\sum\frac{(-1)^n}{3n+1} = \int_0^1\frac{\dd x}{1+x^3} door de meetkundige reeks tot de rand te integreren, dan partiële breuken. (iv) Cesàromiddelden keren terug in het Fourierhoofdstuk als de stelling van Fejér, waar middelen van de partiële sommen het falen van puntsgewijze convergentie herstellen — dezelfde medicijn, nieuwe patiënt.