Mathematics · Boek 4 · Bachelor Year 2

Universitaire wiskunde — Bachelor jaar 2

Universitaire wiskunde — Bachelor jaar 2 · Bachelor Year 2

9Integratie

Het volume van bachelorjaar 1 bouwde de integraal op een segment. Dit hoofdstuk breidt haar uit tot willekeurige intervallen (oneigenlijke integralen, met de volledige vergelijkingsgereedschapskist) en bestudeert daarna integralen die van een parameter afhangen — continuïteit en differentiëren onder het integraalteken — aangedreven door de stelling van de gedomineerde convergentie, het enige resultaat van dit hoofdstuk dat op vertrouwen wordt aangenomen. De Γ\Gamma-functie dient als doorlopend voorbeeld en als poort naar de helft van de speciale functies van de wiskunde.

9.1 Integralen op een willekeurig interval

Definitie 9.1

Zij ff stuksgewijs continu op [a,b)\intco{a}{b} (bRb \in \R of ++\infty). De integraal convergeert wanneer limxbaxf\lim_{x \to b^-} \int_a^x f bestaat; men schrijft dan abf\int_a^b f voor de limiet. (Evenzo op (a,b]\intoc{a}{b}, en op (a,b)\intoo{a}{b} door in een inwendig punt te splitsen — de keuze doet er dankzij Chasles niet toe.) De integraal convergeert absoluut wanneer abf\int_a^b \abs f convergeert; absolute convergentie impliceert convergentie, via het cauchycriterium:

xyfxyf\Bigl| \int_x^{y} f \Bigr| \leq \int_x^{y} \abs f

en de volledigheid van R\R (de primitieve heeft de cauchy-eigenschap). In detail: zij F(x)=axfF(x) = \int_a^x f en G(x)=axfG(x) = \int_a^x \abs f. Convergeert bf\int^b\abs f, dan heeft GG een limiet in bb^-, dus is er bij elke ε>0\varepsilon > 0 een c<bc < b met G(y)G(x)εG(y) - G(x) \leq \varepsilon zodra cxy<bc \leq x \leq y < b; de formule hierboven draagt die cauchy-eigenschap over op FF. Voor elke rij xnbx_n \to b^- vormen de waarden F(xn)F(x_n) dan een cauchyrij reële getallen, convergent wegens de volledigheid, en het vervlechten van twee zulke rijen laat zien dat de limiet voor alle rijen dezelfde is: FF heeft dus een limiet in bb^-.

Stelling 9.2 (Vergelijkingsgereedschap voor positieve functies)

Voor f,g0f, g \geq 0 stuksgewijs continu op [a,b)\intco{a}{b}:

  1. abf\int_a^b f convergeert dan en slechts dan als de primitieve xaxfx \mapsto \int_a^x f begrensd is;
  2. is fgf \leq g, dan dwingt de convergentie van g\int g die van f\int f af; de divergentie draagt de andere kant op over;
  3. is fgf \sim g bij bb, dan hebben de twee integralen dezelfde aard;
  4. de referentieschalen: bij ++\infty convergeert  ⁣dttα\int^{\infty} \frac{\dd t}{t^\alpha} dan en slechts dan als α>1\alpha > 1, en  ⁣dtt(lnt)β\int^\infty \frac{\dd t}{t(\ln t)^\beta} dan en slechts dan als β>1\beta > 1; bij een eindig eindpunt bb convergeert b ⁣dt(bt)α\int^b \frac{\dd t}{(b - t)^\alpha} dan en slechts dan als α<1\alpha < 1.

Bewijs. (1) De primitieve F(x)=axfF(x) = \int_a^x f is niet-dalend (want f0f \geq 0). Is zij begrensd, dan is =supx<bF\ell = \sup_{x < b}F eindig en F(x)F(x) \to \ell: bij gegeven ε>0\varepsilon > 0 is er een F(x0)>εF(x_0) > \ell - \varepsilon, en de monotonie sluit F(x)(ε,]F(x) \in \intoc{\ell - \varepsilon}{\ell} in voor x0x<bx_0 \leq x < b. Is zij onbegrensd, dan is F+F \to +\infty: divergentie.

(2) Uit fgf \leq g volgt axfaxg\int_a^x f \leq \int_a^x g voor alle xx; convergeert bg\int^b g, dan is het rechterlid begrensd en dus ook het linkerlid, en besluit (1). Contrapositie draagt de divergentie de andere kant op over.

(3) Uit fgf \sim g bij bb volgt het bestaan van een c<bc < b met

12g(t)    f(t)    2g(t)(ct<b):\tfrac12\,g(t) \;\leq\; f(t) \;\leq\; 2\,g(t) \qquad (c \leq t < b) :

volgens (2), in beide richtingen toegepast op [c,b)\intco{c}{b}, hebben de twee integralen dezelfde aard; het beginstuk [a,c]\intcc{a}{c} is een eigenlijke integraal en verandert niets.

(4) Expliciete primitieven: voor α1\alpha \neq 1 en β1\beta \neq 1 is

cx ⁣dttα=x1αc1α1α,cx ⁣dtt(lnt)β=(lnx)1β(lnc)1β1β,\int_c^x \frac{\dd t}{t^\alpha} = \frac{x^{1-\alpha} - c^{1-\alpha}}{1 - \alpha}, \qquad \int_c^x \frac{\dd t}{t(\ln t)^\beta} = \frac{(\ln x)^{1-\beta} - (\ln c)^{1-\beta}}{1 - \beta},

met logaritmen in de uitgezonderde gevallen: begrensd als x+x \to +\infty precies wanneer α>1\alpha > 1 respectievelijk β>1\beta > 1. Bij een eindig eindpunt herleidt de substitutie u=btu = b - t alles tot de schaal 0uα ⁣du\int_0 u^{-\alpha}\,\dd u, begrensd dan en slechts dan als α<1\alpha < 1. Pas telkens (1) toe.

Voorbeeld 9.3 (Twee opwarmers, tot het eind uitgewerkt)

(a) 01lnt ⁣dt\displaystyle\int_0^1 \ln t\,\dd t: de integrand explodeert in 0+0^+, maar daar is lnt=o(t1/2)\abs{\ln t} = o\bigl(t^{-1/2}\bigr) (logaritmen verliezen van machten) en 0t1/2\int_0 t^{-1/2} convergeert: dus absolute convergentie. De waarde, met partiële integratie op [ε,1]\intcc{\varepsilon}{1}:

ε1lnt ⁣dt=[tlntt]ε1=1εlnε+εε0+1.\int_\varepsilon^1 \ln t\,\dd t = \bigl[t\ln t - t\bigr]_\varepsilon^1 = -1 - \varepsilon\ln\varepsilon + \varepsilon \xrightarrow[\varepsilon\to0^+]{} -1 .

(b) 0lnt1+t2 ⁣dt\displaystyle\int_0^\infty \frac{\ln t}{1 + t^2}\,\dd t: problemen aan beide uiteinden, dus splits bij 11. Bij 00 is lnt\abs{\ln t} integreerbaar als in (a); bij \infty is lnt1+t2=o(t3/2)\frac{\ln t}{1+t^2} = o(t^{-3/2}): dus absoluut convergent. De substitutie t=1ut = \frac1u beeldt (0,1)\intoo{0}{1} af op (1,)\intoo{1}{\infty} en

01lnt1+t2 ⁣dt=1lnu1+u2 ⁣duu2=1lnu1+u2 ⁣du:\int_0^1 \frac{\ln t}{1+t^2}\,\dd t = \int_1^{\infty} \frac{-\ln u}{1 + u^{-2}}\cdot \frac{\dd u}{u^2} = -\int_1^\infty \frac{\ln u}{1+u^2}\,\dd u :

de twee helften heffen elkaar op, en de integraal is 00. Het inzicht om te onthouden: de symmetrie onder t1tt \mapsto \frac1t is een bladzijde rekenwerk waard — dezelfde truc dreef al Oefening 9.3 aan.

Voorbeeld 9.4 (Eén waarde, drie integralen)

Bestudeer I=01costt2 ⁣dtI = \displaystyle\int_0^{\infty} \frac{1 - \cos t}{t^2}\,\dd t. Bij 00 is 1costt221 - \cos t \sim \frac{t^2}2, dus laat de integrand zich continu voortzetten met de waarde 12\frac12 — helemaal geen singulariteit. Bij \infty is 01costt22t20 \leq \frac{1 - \cos t}{t^2} \leq \frac{2}{t^2}: absolute convergentie (Stelling 9.2). De waarde: integreer partieel op [ε,M]\intcc{\varepsilon}{M} met u=1costu = 1 - \cos t en v=t2v' = t^{-2}:

εM1costt2 ⁣dt=[1costt]εM+εMsintt ⁣dt.\int_\varepsilon^M \frac{1 - \cos t}{t^2}\,\dd t = \Bigl[-\frac{1 - \cos t}{t}\Bigr]_\varepsilon^M + \int_\varepsilon^M \frac{\sin t}{t}\,\dd t .

De haak verdwijnt aan beide uiteinden (1cosεεε2\frac{1 - \cos\varepsilon}{\varepsilon} \sim \frac\varepsilon2; begrensde teller bij MM), en de integraal gaat naar de waarde van Dirichlet π2\frac\pi2 (Oefening 9.10): dus I=π2I = \frac\pi2. Het inzicht om te onthouden: met 1cost=2sin2t21 - \cos t = 2\sin^2\frac t2 en u=t2u = \frac t2 is

I=02sin2u(2u)2  2 ⁣du=0(sinuu) ⁣2 ⁣du:I = \int_0^\infty \frac{2\sin^2 u}{(2u)^2}\;2\,\dd u = \int_0^\infty \Bigl(\frac{\sin u}{u}\Bigr)^{\!2}\dd u :

de drie klassiekers 0sintt ⁣dt\int_0^\infty\frac{\sin t}{t}\dd t, 0(sintt)2 ⁣dt\int_0^\infty\bigl(\frac{\sin t}{t}\bigr)^2\dd t (Oefening 9.11) en II delen alle de waarde π2\frac\pi2, doorgegeven met partiële integratie en substitutie — en alleen de eerste is halfconvergent: de partiële integratie ruilde de absolute convergentie in voor een eenvoudiger integrand.

Voorbeeld 9.5 (Een halfconvergente integraal)

1sintt ⁣dt\displaystyle\int_1^{\infty} \frac{\sin t}{t}\,\dd t convergeert: integreer partieel,

1xsintt ⁣dt=[costt]1x1xcostt2 ⁣dt,\int_1^x \frac{\sin t}{t}\dd t = \Bigl[\frac{-\cos t}{t}\Bigr]_1^x - \int_1^x \frac{\cos t}{t^2}\dd t ,

waarbij de haak een limiet heeft en de laatste integraal absoluut convergeert (cost/t2t2\abs{\cos t}/t^2 \leq t^{-2}). Maar niet absoluut: uit sintsin2t\abs{\sin t} \geq \sin^2 t volgt

1xsintt ⁣dt    1xsin2tt ⁣dt=1x ⁣dt2t= 12lnx      1xcos2t2t ⁣dtconvergent,\int_1^x \frac{\abs{\sin t}}{t}\,\dd t \;\geq\; \int_1^x \frac{\sin^2t}{t}\,\dd t = \underbrace{\int_1^x \frac{\dd t}{2t}}_{=\ \frac12\ln x \ \to\ \infty} \;-\; \underbrace{\int_1^x \frac{\cos 2t}{2t}\,\dd t}_{\text{convergent}} ,

waarbij de laatste integraal convergeert dankzij dezelfde partiële integratie als hierboven (met sin2t\sin 2t in de haak): een divergent stuk min een convergent stuk divergeert. Dus convergeert 1sintt ⁣dt\int_1^\infty\frac{\sin t}{t}\dd t zonder absoluut te convergeren — de integraaltegenhanger van de alternerende reeks, waarbij de partiële integratie de rol van de alternerende test speelt.

9.2 De convergentiestelling

Stelling 9.6 (Gedomineerde convergentie)

Zij (fn)(f_n) stuksgewijs continu op een interval II, puntsgewijs convergerend naar een stuksgewijs continue ff, en neem aan dat er een vaste integreerbare φ0\varphi \geq 0 is (Iφ<\int_I \varphi < \infty) met

fn(t)φ(t)(tI, nN).\abs{f_n(t)} \leq \varphi(t) \qquad (t \in I,\ n \in \N).

Dan convergeren alle Ifn\int_I f_n en If\int_I f absoluut, en geldt

IfnnIf.\int_I f_n \xrightarrow[n \to \infty]{} \int_I f .

Bewijs. Op dit niveau zonder bewijs aangenomen.

Opmerking 9.7

Het eerlijke bewijs hoort bij de lebesgue-integratietheorie van bachelorjaar 3; de uitspraak wordt vanaf nu echter voortdurend gebruikt. De hypothese van de dominatie is het hele punt: puntsgewijze convergentie alleen volstaat niet (fn=n1(0,1/n)f_n = n\,\mathbf{1}_{\intoo{0}{1/n}}, glijdende bulten: fn=1↛0=f\int f_n = 1 \not\to 0 = \int f). De stelling geldt ook voor een continue parameter (fλf_\lambda met λλ0\lambda \to \lambda_0), via de karakterisering van limieten met rijen.

Voorbeeld 9.8 (Een gaussische limiet, met dominatie)

Bereken limnIn\displaystyle\lim_{n\to\infty} I_n met In=0(1+t2n) ⁣n ⁣dtI_n = \int_0^\infty \Bigl(1 + \frac{t^2}{n}\Bigr)^{\!-n}\dd t. Puntsgewijs geldt (1+t2/n)net2(1 + t^2/n)^n \to \eu^{t^2} (de limiet van de samengestelde interest), dus gaan de integranden naar et2\eu^{-t^2}. Dominatie: de rij n(1+u/n)nn \mapsto (1 + u/n)^n is voor u0u \geq 0 niet-dalend (de ongelijkheid tussen rekenkundig en meetkundig gemiddelde op de n+1n + 1 factoren 1,1+un,,1+un1, 1 + \frac un, \dots, 1 + \frac un geeft (1+un+1)n+1(1+un)n(1 + \frac u{n+1})^{n+1} \geq (1 + \frac un)^n), dus voor n2n \geq 2:

(1+t2n) ⁣n(1+t22) ⁣2,\Bigl(1 + \frac{t^2}{n}\Bigr)^{\!-n} \leq \Bigl(1 + \frac{t^2}{2}\Bigr)^{\!-2},

een integreerbare dominant (4t4\sim 4t^{-4} bij oneindig). De gedomineerde convergentie geeft

Inn0et2 ⁣dt=π2I_n \xrightarrow[n\to\infty]{} \int_0^\infty \eu^{-t^2}\dd t = \frac{\sqrt\pi}{2}

(de gaussische integraal uit Oefening 9.8). Sluitende controle: de substitutie t=ntanθt = \sqrt n\tan\theta berekent InI_n exact, In=n0π/2cos2n2θ ⁣dθ=nW2n2I_n = \sqrt n\int_0^{\pi/2}\cos^{2n-2}\theta\, \dd\theta = \sqrt n\,W_{2n-2}, en de asymptotiek van Wallis Wmπ/(2m)W_m \sim \sqrt{\pi/(2m)} (Lemma 6.11) geeft opnieuw nW2n2π2\sqrt n\,W_{2n-2} \to \frac{\sqrt\pi}2: de twee pijlers van dit hoofdstuk en het vorige zijn het eens.

Voorbeeld 9.9 (Gedomineerde convergentie met continue parameter)

Bereken

limx+0arctan(xt)1+t2 ⁣dt.\lim_{x\to+\infty}\int_0^\infty \frac{\arctan(xt)}{1+t^2}\,\dd t .

Voor elke t>0t > 0 gaat arctan(xt)π2\arctan(xt) \to \frac\pi2 als xx \to \infty; en de dominatie

arctan(xt)1+t2π/21+t2,integreerbaar en onafhankelijk van x,\Bigl|\frac{\arctan(xt)}{1+t^2}\Bigr| \leq \frac{\pi/2}{1+t^2}, \qquad\text{integreerbaar en onafhankelijk van } x,

geldt voor alle xx. Volgens de vorm met continue parameter van Stelling 9.6 (karakterisering met rijen: test langs elke xnx_n \to \infty) is

0arctan(xt)1+t2 ⁣dtx+π20 ⁣dt1+t2=π24.\int_0^\infty\frac{\arctan(xt)}{1+t^2}\,\dd t \xrightarrow[x\to+\infty]{} \frac\pi2\int_0^\infty\frac{\dd t}{1+t^2} = \frac{\pi^2}{4} .

Het inzicht om te onthouden: het ene punt t=0t = 0, waar de puntsgewijze limiet 00 is in plaats van π2\frac\pi2, verandert niets — de limietfunctie komt alleen via haar integraal binnen, een van de stille zegeningen van de stelling.

9.3 Integralen met een parameter

Stelling 9.10 (Continuïteit onder het integraalteken)

Zij f ⁣:A×IRf \colon A \times I \to \R (AA een metrische ruimte, II een interval) met: tf(x,t)t \mapsto f(x, t) stuksgewijs continu voor elke xx; xf(x,t)x \mapsto f(x, t) continu voor elke tt; en een dominatie f(x,t)φ(t)\abs{f(x,t)} \leq \varphi(t) (met φ\varphi integreerbaar op II en onafhankelijk van xx). Dan is

F(x)=If(x,t) ⁣dtF(x) = \int_I f(x, t)\,\dd t

gedefinieerd en continu op AA.

Bewijs. Gedefinieerdheid: de dominatie geeft absolute convergentie. Continuïteit in x0x_0: voor elke rij xnx0x_n \to x_0 convergeren de functies gn(t)=f(xn,t)g_n(t) = f(x_n, t) puntsgewijs naar f(x0,t)f(x_0, t) (continuïteit in xx) onder de vaste dominant φ\varphi: de gedomineerde convergentie geeft F(xn)F(x0)F(x_n) \to F(x_0); besluit met de karakterisering van de continuïteit met rijen (Definitie 4.5).

Stelling 9.11 (Differentiëren onder het integraalteken)

Zij f ⁣:J×IRf \colon J \times I \to \R (JJ een interval van parameters) met: tf(x,t)t \mapsto f(x,t) integreerbaar op II voor elke xx; xf(x,t)x \mapsto f(x,t) van klasse C1C^1 voor elke tt, waarbij de partiële afgeleide fx\frac{\partial f}{\partial x} stuksgewijs continu in tt is en gedomineerd wordt: fx(x,t)ψ(t)\bigl|\frac{\partial f}{\partial x}(x,t)\bigr| \leq \psi(t) met ψ\psi integreerbaar. Dan is F(x)=If(x,t) ⁣dtF(x) = \int_I f(x,t)\dd t van klasse C1C^1 op JJ en geldt

F(x)=Ifx(x,t) ⁣dt.F'(x) = \int_I \frac{\partial f}{\partial x}(x, t)\,\dd t .

Bewijs. Leg xx vast en zij hn0h_n \to 0. De differentiequotiënten

F(x+hn)F(x)hn=If(x+hn,t)f(x,t)hn ⁣dt\frac{F(x + h_n) - F(x)}{h_n} = \int_I \frac{f(x + h_n, t) - f(x, t)}{h_n}\,\dd t

hebben integranden die puntsgewijs naar fx(x,t)\frac{\partial f}{\partial x}(x, t) convergeren en door ψ(t)\psi(t) worden gedomineerd: de middelwaardeongelijkheid in xx bij vaste tt geeft namelijk

f(x+hn,t)f(x,t)hnsupξfx(ξ,t)ψ(t).\Bigl|\frac{f(x + h_n, t) - f(x,t)}{h_n}\Bigr| \leq \sup_{\xi} \Bigl|\frac{\partial f}{\partial x}(\xi, t)\Bigr| \leq \psi(t) .

De gedomineerde convergentie geeft dan als limiet van de quotiënten Ifx(x,t) ⁣dt\int_I \frac{\partial f}{\partial x}(x,t)\dd t: dus is FF differentieerbaar met de aangekondigde afgeleide, en die is continu volgens Stelling 9.10 toegepast op fx\frac{\partial f}{\partial x}.

Voorbeeld 9.12 (Een parameterintegraal getoetst aan een formule)

Zij F(x)=0 ⁣dtt2+xF(x) = \displaystyle\int_0^\infty \frac{\dd t}{t^2 + x} voor x>0x > 0. Op elke [a,b](0,)\intcc{a}{b} \subset \intoo{0}{\infty} wordt de integrand gedomineerd door 1t2+a\frac{1}{t^2 + a}, integreerbaar en onafhankelijk van xx: dus is FF continu (Stelling 9.10). Hier laat de stelling zich aan een expliciete waarde toetsen:

F(x)=[1xarctantx]0=π2x,F(x) = \Bigl[\frac{1}{\sqrt x}\arctan\frac{t}{\sqrt x}\Bigr]_0^\infty = \frac{\pi}{2\sqrt x} ,

zichtbaar continu. Differentieer nu onder de integraal: de afgeleide naar xx, namelijk 1(t2+x)2-\frac{1}{(t^2+x)^2}, wordt op [a,b]\intcc ab gedomineerd door 1(t2+a)2\frac{1}{(t^2+a)^2}, integreerbaar, zodat Stelling 9.11 geeft

F(x)=0 ⁣dt(t2+x)2terwijlF(x)=π4x3/2,F'(x) = -\int_0^\infty \frac{\dd t}{(t^2 + x)^2} \qquad\text{terwijl}\qquad F'(x) = -\frac{\pi}{4}\,x^{-3/2} ,

zodat we gratis een nieuwe integraal hebben berekend: 0 ⁣dt(t2+x)2=π4x3/2\int_0^\infty\frac{\dd t}{(t^2+x)^2} = \frac{\pi}{4x^{3/2}}. Het inzicht om te onthouden: het differentiëren van een bekende parameterintegraal is een fabriek van nieuwe formules — itereren levert 0 ⁣dt(t2+1)n\int_0^\infty\frac{\dd t}{(t^2+1)^n} voor elke nn, zonder enige goniometrische substitutie.

Methode 9.13 (Een oneigenlijke integraal bestuderen)

Gegeven abf\int_a^b f:

  1. Lokaliseer het probleem: noem de eindpunten (of de inwendige punten) waar ff onbegrensd is of het interval oneindig, en splits zo dat elk stuk precies één lastig uiteinde heeft.
  2. Heeft ff bij dat uiteinde een vast teken, zoek dan een equivalent en vergelijk met de referentieschalen van Stelling 9.2.
  3. Oscilleert ff, test dan eerst f\abs f (absolute convergentie). Divergeert f\int\abs f, probeer dan partiële integratie om de oscillatie voor afname in te ruilen, zoals in Voorbeeld 9.5; ondergrenzen als sintsin2t\abs{\sin t} \geq \sin^2t sporen echte halfconvergentie op.
  4. Voor een waarde en niet alleen de aard: partiële integratie, substitutie, of een parameter (differentieer een eenvoudiger integraal, zoals in Voorbeeld 9.12 en Voorbeeld 9.21).
  5. Controles op elke berekende waarde: teken en ruwe grootte tegen een grove grens (0et2 ⁣dt(0,1+1et)\int_0^\infty \eu^{-t^2}\dd t \in \intoo{0}{1 + \int_1^\infty \eu^{-t}}, dus π20.886\frac{\sqrt\pi}{2} \approx 0.886 is plausibel); en consistentie onder schaling (tλtt \mapsto \lambda t moet beide leden op dezelfde manier herschalen — de snelste detector van een verloren factor).

Opmerking 9.14 (Klassieke valkuilen)

Drie terugkerende fouten. (i) Dominanten die van de parameter afhangen: de dominatie f(x,t)φ(t)\abs{f(x,t)} \leq \varphi(t) moet uniform in xx zijn op de beschouwde verzameling; zij geldt meestal op segmenten [a,b]\intcc ab maar niet globaal — voor 0ext ⁣dt\int_0^\infty\eu^{-xt}\dd t bestaat er geen integreerbare dominant die voor alle x>0x > 0 geldig is, en toch volstaat domineren op xa>0x \geq a > 0 om op de hele open halfrechte te werken, want continuïteit en afgeleiden zijn lokale begrippen. (ii) Integranden met wisselend teken vergelijken: de vergelijkingsgereedschapskist is voor niet-negatieve functies; uit fg\abs f \leq g met g\int g divergent volgt niets — 1sintt ⁣dt\int_1^\infty\frac{\sin t}t\,\dd t convergeert hoewel elke vergelijking met 1t\frac1t faalt. (iii) De helft van het probleem vergeten: bestudeer op (0,)\intoo{0}{\infty} altijd beide uiteinden apart; 0 ⁣dtt\int_0^\infty\frac{\dd t}{t} divergeert aan beide kanten, en een splitsing die convergent lijkt, kan stilzwijgend twee oneindigheden tegen elkaar wegstrepen. De veilige reflex is de checklist van Methode 9.13.

Voorbeeld 9.15 (Een grensgeval van Bertrand, tot op het cijfer)

De schaal  ⁣dtt(lnt)β\int^\infty\frac{\dd t}{t(\ln t)^\beta} uit Stelling 9.2 ligt precies op de rand van de machtschalen; haar grensgevallen verdienen één volledige berekening. Voor β=2\beta = 2:

e ⁣dtt(lnt)2=[1lnt]e=0(1)=1,\int_\eu^{\infty}\frac{\dd t}{t(\ln t)^2} = \Bigl[-\frac{1}{\ln t}\Bigr]_\eu^{\infty} = 0 - (-1) = 1 ,

een convergente integraal met een aangenaam exacte waarde; terwijl voor β=1\beta = 1

ex ⁣dttlnt=[lnlnt]ex=lnlnx,\int_\eu^{x}\frac{\dd t}{t\ln t} = \bigl[\ln\ln t\bigr]_\eu^{x} = \ln\ln x \longrightarrow \infty ,

divergent — maar zo traag dat het bereiken van lnlnx=10\ln\ln x = 10 de waarde x=ee10109566x = \eu^{\eu^{10}} \approx 10^{9566} vergt. Het inzicht om te onthouden: tussen “elke macht t1εt^{-1-\varepsilon} convergeert” en “t1t^{-1} divergeert” woont een oneindige ladder van logaritmische schalen, die elkaar steeds verder verfijnen; de substitutie u=lntu = \ln t klapt elke sport op de vorige, en daarom weerspiegelen de criteria van Bertrand die van Riemann één niveau hoger.

Opmerking 9.16 (Vooruitblik binnen dit volume)

Het gereedschap van dit hoofdstuk staat op het punt overal op te duiken. De gedomineerde convergentie is de motor achter de benaderende eenheden van het volgende hoofdstuk (glijdende kernen, zowel Bernstein als Fejér); de continuïteit en het differentiëren onder het integraalteken leveren het rekenen met fouriercoëfficiënten in het fourierhoofdstuk op, waar elke cn(f)c_n(f) een vermomde parameterintegraal is. De Γ\Gamma-functie keert twee keer terug: in het hoofdstuk over meervoudige integralen, waar een dubbelintegraal eindelijk de Beta–Gamma-formule van Euler volledig bewijst, en in de kanshoofdstukken, waar integralen van Γ\Gamma-type de standaarddichtheden normaliseren en hun momenten berekenen. En de halfconvergente sintt\int\frac{\sin t}{t} duikt op als de constante van Gibbs in het fourierhoofdstuk — dezelfde integraal, die de overshoot van de partiële sommen bij een sprong meet.

Definitie 9.17 (De Γ\Gamma-functie)

Voor x>0x > 0:

Γ(x)=0tx1et ⁣dt,\Gamma(x) = \int_0^{\infty} t^{x-1}\,\eu^{-t}\,\dd t ,

convergent aan beide uiteinden (tx1t^{x-1} is integreerbaar bij 0+0^+ zodra x>0x > 0; exponentiële afname bij \infty).

Stelling 9.18

Γ\Gamma is continu op (0,+)\intoo{0}{+\infty}, voldoet aan de functionaalvergelijking

Γ(x+1)=xΓ(x),Γ(1)=1,dusΓ(n+1)=n!,\Gamma(x + 1) = x\,\Gamma(x), \qquad \Gamma(1) = 1, \qquad\text{dus}\qquad \Gamma(n + 1) = n! ,

en is van klasse C1C^1 (zelfs CC^\infty) met Γ(x)=0tx1etlnt ⁣dt\Gamma'(x) = \int_0^\infty t^{x-1}\eu^{-t}\ln t\,\dd t.

Bewijs. Functionaalvergelijking: integreer partieel op [ε,M]\intcc{\varepsilon}{M} en laat de uiteinden gaan: txet=[txet]+xtx1et\int t^{x}\eu^{-t} = [-t^x\eu^{-t}] + x\int t^{x-1}\eu^{-t}, waarbij de randtermen verdwijnen — immers εxeε0\varepsilon^x\eu^{-\varepsilon} \to 0 als ε0+\varepsilon \to 0^+ omdat x>0x > 0, en MxeM0M^x\eu^{-M} \to 0 als MM \to \infty omdat de exponentiële elke macht verslaat; en beide afgekapte integralen convergeren naar hun oneigenlijke waarden dankzij de convergentie die in Definitie 9.17 is vastgesteld. Verder is Γ(1)=et=1\Gamma(1) = \int \eu^{-t} = 1; inductie geeft de faculteit.

Continuïteit op [a,b](0,)\intcc{a}{b} \subset \intoo{0}{\infty}: domineer tx1ett^{x-1}\eu^{-t} door φ(t)=(ta1+tb1)et\varphi(t) = (t^{a-1} + t^{b-1})\eu^{-t}, integreerbaar en onafhankelijk van x[a,b]x \in \intcc{a}{b}: Stelling 9.10 is dus op elk zulk segment van toepassing, en daarmee op de hele halfrechte. Differentieerbaarheid: de afgeleide naar xx, te weten tx1etlntt^{x-1}\eu^{-t}\ln t, wordt op [a,b]\intcc{a}{b} gedomineerd door (ta1+tb1)etlnt(t^{a-1} + t^{b-1})\eu^{-t}\,\abs{\ln t}, nog altijd integreerbaar: Stelling 9.11; itereren geeft alle afgeleiden (elke stap voegt een macht van lnt\ln t toe, en dat is onschadelijk).

Voorbeeld 9.19 (Faculteiten van halve getallen)

De functionaalvergelijking en Γ(12)=π\Gamma\bigl(\frac12\bigr) = \sqrt\pi (één substitutie verwijderd van Oefening 9.8: zet t=u2t = u^2 in de definiërende integraal) brengen alle waarden in halve getallen voort:

Γ(32)=12Γ(12)=π2,Γ(52)=32π2=3π4,Γ(72)=15π8.\Gamma\Bigl(\frac32\Bigr) = \frac12\,\Gamma\Bigl(\frac12\Bigr) = \frac{\sqrt\pi}{2}, \qquad \Gamma\Bigl(\frac52\Bigr) = \frac32\cdot\frac{\sqrt\pi}{2} = \frac{3\sqrt\pi}{4}, \qquad \Gamma\Bigl(\frac72\Bigr) = \frac{15\sqrt\pi}{8} .

Omdat Γ(n+1)=n!\Gamma(n+1) = n!, mag men gerust zeggen dat “12!=π20.886\frac12! = \frac{\sqrt\pi}{2} \approx 0.886”: de faculteit is geïnterpoleerd, en de interpolerende kromme duikt tussen 0!=10! = 1 en 1!=11! = 1 onder 11 (haar minimum 0.8856\approx 0.8856 in x1.4616x \approx 1.4616 past bij het convexiteitsbeeld uit Deel I van de weekendopgave). Het inzicht om te onthouden: niets in de integraal 0tx1et ⁣dt\int_0^\infty t^{x-1}\eu^{-t}\dd t bevoorrecht de gehele getallen — de discreetheid van de faculteit was een toevalligheid van het tellen, en π\sqrt\pi is wat er tussen 11 en 11 woont.

Opmerking 9.20 (Waar Γ\Gamma vandaan verder gaat)

De weekendopgave van dit hoofdstuk bouwt de hele calculus van Euler rond Γ\Gamma op: de Beta-functie, haar recursies met partiële integratie, de Wallis-integralen als waarden van Beta, en de limietformule van Gauss. Het hoofdstuk over meervoudige integralen bewijst de Beta–Gamma-formule van Euler voor alle argumenten met een dubbelintegraal; de kanshoofdstukken ontmoeten Γ\Gamma opnieuw bij de normalisatie van de meest voorkomende dichtheden en bij de momenten van wachttijden. Het volume van bachelorjaar 3 bouwt Γ\Gamma op lebesgue-fundamenten opnieuw op, bewijst de eenduidigheidsstelling van Bohr en Mollerup, en breidt de formule van Stirling met gedomineerde convergentie uit van de gehele getallen naar de reële halfrechte.

Voorbeeld 9.21 (Een klassieke berekening door te differentiëren)

Zij voor xRx \in \R de waarde F(x)=0et2cos(xt) ⁣dtF(x) = \int_0^{\infty} \eu^{-t^2}\cos(xt)\,\dd t (absoluut convergent, gedomineerd door et2\eu^{-t^2}). Volgens Stelling 9.11 (met dominatie van de afgeleide naar xx door tet2t\,\eu^{-t^2}, integreerbaar):

F(x)=0tet2sin(xt) ⁣dt=[et22sin(xt)]0x20et2cos(xt) ⁣dt=x2F(x),F'(x) = -\int_0^\infty t\,\eu^{-t^2}\sin(xt)\,\dd t = \Bigl[\frac{\eu^{-t^2}}{2}\sin(xt)\Bigr]_0^\infty - \frac x2\int_0^\infty \eu^{-t^2}\cos(xt)\,\dd t = -\frac x2\,F(x),

(partiële integratie met u=tet2u' = t\eu^{-t^2}). De differentiaalvergelijking F=x2FF' = -\frac x2 F integreert tot F(x)=F(0)ex2/4F(x) = F(0)\,\eu^{-x^2/4}: de integraal van gaussisch type reproduceert zichzelf. De constante F(0)=0et2 ⁣dt=π2F(0) = \int_0^\infty \eu^{-t^2}\dd t = \frac{\sqrt\pi}{2} wordt in Oefening 9.8 berekend — en nog eens, met een dubbelintegraal, in Hoofdstuk 20.

9.4 Oefeningen

Oefening 9.1

Bepaal de aard van 01 ⁣dtt(1t)\displaystyle\int_0^1 \frac{\dd t}{\sqrt{t(1-t)}},   1lntt2 ⁣dt\;\displaystyle\int_1^\infty \frac{\ln t}{t^2}\dd t en   0 ⁣dt1+t2sin2t\;\displaystyle\int_0^\infty \frac{\dd t}{1 + t^2\sin^2 t} (vergelijk met het divergente gedrag van harmonisch type bij t=nπt = n\pi).

Oplossing

Oplossing van Oefening 9.1.

01 ⁣dtt(1t)\int_0^1 \frac{\dd t}{\sqrt{t(1-t)}}: bij 00 is de integrand t1/2\sim t^{-1/2} (α=12<1\alpha = \frac12 < 1: convergent); bij 11 is zij (1t)1/2\sim (1-t)^{-1/2}: convergent. Dus convergent (haar waarde is π\pi, via de substitutie t=sin2θt = \sin^2\theta).

1lntt2\int_1^\infty \frac{\ln t}{t^2}: hier is lntt2=o(t3/2)\frac{\ln t}{t^2} = o(t^{-3/2}), dus convergent (waarde 11, met partiële integratie).

0 ⁣dt1+t2sin2t\int_0^\infty \frac{\dd t}{1 + t^2\sin^2 t}: divergent. Schrijf bij t=nπt = n\pi de waarde t=nπ+ut = n\pi + u: dan is sin2t=sin2uu2\sin^2 t = \sin^2 u \leq u^2, dus op u1n\abs u \leq \frac{1}{n} geldt 1+t2sin2t1+(nπ+1)2u2Cn2u2+11 + t^2\sin^2 t \leq 1 + (n\pi + 1)^2u^2 \leq C n^2 u^2 + 1; bijgevolg

nπ1/nnπ+1/n ⁣dt1+t2sin2t1/n1/n ⁣du1+Cn2u2=2arctanCC1n,\int_{n\pi - 1/n}^{n\pi + 1/n} \frac{\dd t}{1 + t^2\sin^2 t} \geq \int_{-1/n}^{1/n} \frac{\dd u}{1 + Cn^2u^2} = \frac{2\arctan\sqrt C}{\sqrt C}\cdot\frac{1}{n} ,

een term van een divergente reeks van harmonisch type: sommeren over nn maakt de primitieve onbegrensd.

Oefening 9.2

Bereken 0tneλt ⁣dt\displaystyle\int_0^\infty t^n \eu^{-\lambda t}\,\dd t (λ>0\lambda > 0) met Γ\Gamma, en 01(lnt)n ⁣dt\displaystyle\int_0^1 (\ln t)^n \dd t met de substitutie t=eut = \eu^{-u}.

Oplossing

Oplossing van Oefening 9.2.

Substitueer u=λtu = \lambda t:

0tneλt ⁣dt=1λn+10uneu ⁣du=Γ(n+1)λn+1=n!λn+1.\int_0^\infty t^n \eu^{-\lambda t}\dd t = \frac{1}{\lambda^{n+1}}\int_0^\infty u^n\eu^{-u}\dd u = \frac{\Gamma(n+1)}{\lambda^{n+1}} = \frac{n!}{\lambda^{n+1}} .

Met t=eut = \eu^{-u} ( ⁣dt=eu ⁣du\dd t = -\eu^{-u}\dd u):

01(lnt)n ⁣dt=0(u)neu ⁣du=(1)nn!.\int_0^1 (\ln t)^n \dd t = \int_0^{\infty} (-u)^n \eu^{-u}\,\dd u = (-1)^n\, n! .

Oefening 9.3

Bewijs dat 0 ⁣dt(1+t2)(1+tx)\displaystyle\int_0^{\infty} \frac{\dd t}{(1 + t^2)(1 + t^x)} voor elke xRx \in \R welgedefinieerd en onafhankelijk van xx is. (Substitueer t1tt \mapsto \frac1t en middel de twee uitdrukkingen.) Wat is haar waarde?

Oplossing

Oplossing van Oefening 9.3.

Convergentie: de integrand is bij \infty 11+t2\leq \frac{1}{1+t^2} en bij 00 begrensd (beide factoren zijn van onderen weg van 00 begrensd): dus absoluut convergent, voor elke xx. Substitutie t=1ut = \frac1u ( ⁣dt= ⁣duu2\dd t = -\frac{\dd u}{u^2}):

I(x)=01(1+1u2)(1+ux) ⁣duu2=0ux(1+u2)(1+ux) ⁣du.I(x) = \int_0^\infty \frac{1}{\bigl(1 + \frac1{u^2}\bigr)\bigl(1 + u^{-x}\bigr)}\cdot\frac{\dd u}{u^2} = \int_0^\infty \frac{u^x}{(1 + u^2)(1 + u^x)}\,\dd u .

De twee uitdrukkingen voor I(x)I(x) optellen geeft

2I(x)=01+tx(1+t2)(1+tx) ⁣dt=0 ⁣dt1+t2=π2:2I(x) = \int_0^\infty \frac{1 + t^x}{(1+t^2)(1+t^x)}\dd t = \int_0^\infty \frac{\dd t}{1 + t^2} = \frac{\pi}{2} :

dus I(x)=π4I(x) = \frac\pi4, onafhankelijk van xx.

Oefening 9.4 ★★

(Bertrand-integralen bij een eindig eindpunt) Voor welke (α,β)(\alpha, \beta) convergeert 01/2 ⁣dttαlntβ\displaystyle\int_0^{1/2} \frac{\dd t}{t^\alpha\,\abs{\ln t}^\beta}?

Oplossing

Oplossing van Oefening 9.4.

Bij 0+0^+, met u=lntu = \abs{\ln t} \to \infty. Is α<1\alpha < 1: dan convergentie ongeacht β\beta (vergelijk met tαt^{-\alpha'} voor α<α<1\alpha < \alpha' < 1: de logaritmische factor wordt verslagen). Is α>1\alpha > 1: dan divergentie ongeacht β\beta (vergelijk met tαt^{-\alpha''}, 1<α<α1 < \alpha'' < \alpha). Is α=1\alpha = 1: substitueer t=eut = \eu^{-u}:

01/2 ⁣dttlntβ=ln2 ⁣duuβ,\int_0^{1/2} \frac{\dd t}{t\,\abs{\ln t}^\beta} = \int_{\ln 2}^{\infty} \frac{\dd u}{u^\beta},

convergent dan en slechts dan als β>1\beta > 1. Samengevat: convergentie dan en slechts dan als α<1\alpha < 1, of (α=1\alpha = 1 en β>1\beta > 1) — de spiegeling van de reeksen van Bertrand.

Oefening 9.5 ★★

Zij F(x)=0ext1+t2 ⁣dtF(x) = \displaystyle\int_0^{\infty} \frac{\eu^{-xt}}{1 + t^2}\,\dd t voor x0x \geq 0. Bewijs dat FF continu is op [0,)\intco{0}{\infty} en van klasse C2C^2 op (0,)\intoo{0}{\infty}, dat daar F+F=1xF'' + F = \frac1x geldt, en dat F(x)0F(x) \to 0 als x+x \to +\infty.

Oplossing

Oplossing van Oefening 9.5.

Continuïteit op [0,)\intco{0}{\infty}: de dominatie ext1+t211+t2\bigl|\frac{\eu^{-xt}}{1+t^2}\bigr| \leq \frac{1}{1+t^2}, integreerbaar en uniform in x0x \geq 0: Stelling 9.10.

Klasse C2C^2 op (0,)\intoo{0}{\infty}: op xa>0x \geq a > 0 worden de eerste twee afgeleiden naar xx, te weten text1+t2\frac{-t\,\eu^{-xt}}{1+t^2} en t2ext1+t2\frac{t^2\eu^{-xt}}{1+t^2}, gedomineerd door teatt\,\eu^{-at} en eat\eu^{-at}: twee toepassingen van Stelling 9.11. Dan is

F(x)+F(x)=0t2+11+t2ext ⁣dt=0ext ⁣dt=1x.F''(x) + F(x) = \int_0^\infty \frac{t^2 + 1}{1 + t^2}\,\eu^{-xt}\dd t = \int_0^\infty \eu^{-xt}\dd t = \frac1x .

Limiet: 0F(x)0ext ⁣dt=1x00 \leq F(x) \leq \int_0^\infty \eu^{-xt}\dd t = \frac1x \to 0.

Oefening 9.6 ★★

(Frullani) Zij ff continu op [0,+)\intco{0}{+\infty} met een eindige limiet f()f(\infty) bij ++\infty. Bewijs dat voor a,b>0a, b > 0 geldt

0f(at)f(bt)t ⁣dt=(f(0)f())lnba.\int_0^{\infty} \frac{f(at) - f(bt)}{t}\,\dd t = \bigl(f(0) - f(\infty)\bigr)\,\ln\frac ba .

(Substitueer op [ε,M]\intcc{\varepsilon}{M} in elk stuk en hergroepeer tot aεbεaMbM\int_{a\varepsilon}^{b\varepsilon} - \int_{aM}^{bM} van f(u)u ⁣du\frac{f(u)}u\,\dd u; sluit in met de continuïteit in 00 en de limiet bij \infty.) Bereken 0ete2tt ⁣dt\int_0^\infty \frac{\eu^{-t} - \eu^{-2t}}{t}\dd t.

Oplossing

Oplossing van Oefening 9.6.

Substitueer op [ε,M]\intcc{\varepsilon}{M} in de twee helften u=atu = at respectievelijk u=btu = bt:

εMf(at)f(bt)t ⁣dt=aεaMf(u)u ⁣dubεbMf(u)u ⁣du=aεbεf(u)u ⁣duaMbMf(u)u ⁣du.\int_\varepsilon^M \frac{f(at) - f(bt)}{t}\dd t = \int_{a\varepsilon}^{aM}\frac{f(u)}{u}\dd u - \int_{b\varepsilon}^{bM}\frac{f(u)}{u}\dd u = \int_{a\varepsilon}^{b\varepsilon} \frac{f(u)}{u}\dd u - \int_{aM}^{bM} \frac{f(u)}{u}\dd u .

Eerste stuk: bij 00 is f(u)=f(0)+o(1)f(u) = f(0) + o(1) en aεbε ⁣duu=lnba\int_{a\varepsilon}^{b\varepsilon} \frac{\dd u}{u} = \ln\frac ba: het stuk gaat dus naar f(0)lnbaf(0)\ln\frac ba. Tweede stuk: f(u)f()f(u) \to f(\infty), dezelfde berekening: het gaat naar f()lnbaf(\infty)\ln\frac ba. Bijgevolg convergeert de oneigenlijke integraal naar (f(0)f())lnba\bigl(f(0) - f(\infty)\bigr)\ln\frac ba.

Met f(t)=etf(t) = \eu^{-t} (f(0)=1f(0) = 1, f()=0f(\infty) = 0), a=1a = 1 en b=2b = 2:

0ete2tt ⁣dt=ln2.\int_0^\infty \frac{\eu^{-t} - \eu^{-2t}}{t}\dd t = \ln 2 .

Oefening 9.7 ★★

Verantwoord en bereken limn0n(1tn) ⁣ntx1 ⁣dt\lim_{n\to\infty} \displaystyle\int_0^n \Bigl(1 - \frac tn\Bigr)^{\!n} t^{x-1}\,\dd t voor x>0x > 0 (gedomineerde convergentie met φ(t)=ettx1\varphi(t) = \eu^{-t}t^{x-1}, met (1t/n)net(1 - t/n)^n \leq \eu^{-t}; de limiet is Γ(x)\Gamma(x)).

Oplossing

Oplossing van Oefening 9.7.

Zet de integrand voorbij t=nt = n voort met 00: gn(t)=(1tn)ntx11tng_n(t) = (1 - \frac tn)^n t^{x-1}\mathbf{1}_{t \leq n}. Puntsgewijs geldt gn(t)ettx1g_n(t) \to \eu^{-t}t^{x-1} (de limiet van de samengestelde interest, volume van bachelorjaar 1). Dominatie: uit ln(1u)u\ln(1 - u) \leq -u volgt (1tn)net(1 - \frac tn)^n \leq \eu^{-t} op [0,n]\intcc{0}{n}, dus gn(t)ettx1=φ(t)\abs{g_n(t)} \leq \eu^{-t}t^{x-1} = \varphi(t), integreerbaar. Gedomineerde convergentie:

0n(1tn)ntx1 ⁣dtn0ettx1 ⁣dt=Γ(x).\int_0^n \Bigl(1 - \frac tn\Bigr)^n t^{x-1}\dd t \xrightarrow[n\to\infty]{} \int_0^\infty \eu^{-t}t^{x-1}\dd t = \Gamma(x) .

(Het linkerlid met herhaalde partiële integratie berekenen geeft de productvorm van Euler Γ(x)=limn!nxx(x+1)(x+n)\Gamma(x) = \lim \frac{n!\,n^x}{x(x+1)\cdots(x+n)}.)

Oefening 9.8 ★★★

(De gaussische integraal met een parametertruc) Zet voor x0x \geq 0

G(x)=(0xet2 ⁣dt) ⁣2,H(x)=01ex2(1+t2)1+t2 ⁣dt.G(x) = \Bigl(\int_0^x \eu^{-t^2}\dd t\Bigr)^{\!2}, \qquad H(x) = \int_0^1 \frac{\eu^{-x^2(1+t^2)}}{1 + t^2}\,\dd t .

Bewijs dat G+H=0G' + H' = 0 (differentieer HH onder de integraal en substitueer u=xtu = xt in de resulterende integraal), leid af dat G(x)+H(x)=π4G(x) + H(x) = \frac\pi4 voor alle xx, en besluit dat

0et2 ⁣dt=π2.\int_0^{\infty} \eu^{-t^2}\,\dd t = \frac{\sqrt\pi}{2} .
Oplossing

Oplossing van Oefening 9.8.

HH is differentieerbaar naar xx (de integrand is C1C^1 in xx, met afgeleide 2x(1+t2)ex2(1+t2)1+t2=2xex2ex2t2-2x(1+t^2)\cdot\frac{\eu^{-x^2(1+t^2)}}{1+t^2} = -2x\,\eu^{-x^2}\eu^{-x^2t^2}, continu en begrensd op compacte verzamelingen van xx; de dominatie over t[0,1]t \in \intcc{0}{1} is triviaal):

H(x)=2xex201ex2t2 ⁣dt=u=xt2ex20xeu2 ⁣du=G(x),H'(x) = -2x\,\eu^{-x^2}\int_0^1 \eu^{-x^2t^2}\,\dd t \overset{u = xt}{=} -2\,\eu^{-x^2}\int_0^x \eu^{-u^2}\,\dd u = -G'(x),

want G(x)=2ex20xet2 ⁣dtG'(x) = 2\eu^{-x^2}\int_0^x \eu^{-t^2}\dd t (kettingregel op het kwadraat, en de hoofdstelling van de integraalrekening). Dus is G+HG + H constant, gelijk aan G(0)+H(0)=0+01 ⁣dt1+t2=π4G(0) + H(0) = 0 + \int_0^1 \frac{\dd t}{1+t^2} = \frac\pi4.

Als xx \to \infty: 0H(x)ex201 ⁣dt00 \leq H(x) \leq \eu^{-x^2}\int_0^1 \dd t \to 0, dus G(x)π4G(x) \to \frac\pi4:

0et2 ⁣dt=π4=π2.\int_0^\infty \eu^{-t^2}\dd t = \sqrt{\frac\pi4} = \frac{\sqrt\pi}{2} .

(Bijgevolg is Γ(12)=20et2 ⁣dt=π\Gamma\bigl(\frac12\bigr) = 2\int_0^\infty \eu^{-t^2}\dd t = \sqrt\pi, via de substitutie t=ut = \sqrt u.)

Oefening 9.9 ★★★

Bewijs dat Γ\Gamma logaritmisch convex is: lnΓ\ln\Gamma is convex op (0,)\intoo{0}{\infty}. (Cauchy–Schwarz voor integralen toegepast op t(x+y)/21et=(tx1et)1/2(ty1et)1/2t^{(x+y)/2 - 1}\eu^{-t} = \bigl(t^{x-1}\eu^{-t}\bigr)^{1/2} \bigl(t^{y-1}\eu^{-t}\bigr)^{1/2} geeft Γ(x+y2)2Γ(x)Γ(y)\Gamma\bigl(\frac{x+y}{2}\bigr)^2 \leq \Gamma(x)\Gamma(y); combineer met de continuïteit en Oefening 8.8.)

Oplossing

Oplossing van Oefening 9.9.

Cauchy–Schwarz (volume van bachelorjaar 1, geldig op [ε,M]\intcc{\varepsilon}{M} en naar de limiet gebracht) toegepast op de factorisatie tx+y21et=(tx1et)1/2(ty1et)1/2t^{\frac{x+y}{2}-1}\eu^{-t} = \bigl(t^{x-1}\eu^{-t}\bigr)^{1/2} \bigl(t^{y-1}\eu^{-t}\bigr)^{1/2}:

Γ(x+y2)Γ(x)1/2Γ(y)1/2lnΓ(x+y2)lnΓ(x)+lnΓ(y)2:\Gamma\Bigl(\frac{x+y}{2}\Bigr) \leq \Gamma(x)^{1/2}\,\Gamma(y)^{1/2} \quad\Longrightarrow\quad \ln\Gamma\Bigl(\frac{x+y}{2}\Bigr) \leq \frac{\ln\Gamma(x) + \ln\Gamma(y)}{2} :

lnΓ\ln\Gamma is dus convex in het midden, en omdat zij continu is (Stelling 9.18), is zij convex (Oefening 8.8). (De logaritmische convexiteit pint Γ\Gamma eenduidig vast onder alle interpolaties van de faculteit — de stelling van Bohr en Mollerup, een parel uit bachelorjaar 3.)

Oefening 9.10 ★★★

(Integraal van Dirichlet) Zet F(x)=0sinttext ⁣dtF(x) = \displaystyle\int_0^{\infty} \frac{\sin t}{t}\,\eu^{-xt}\,\dd t voor x>0x > 0.

  1. Verantwoord F(x)=11+x2F'(x) = -\frac{1}{1 + x^2} (differentieer onder de integraal; bereken 0extsint ⁣dt\int_0^\infty \eu^{-xt}\sin t\,\dd t met twee partiële integraties).
  2. Bewijs dat F(x)0F(x) \to 0 als x+x \to +\infty en leid af dat F(x)=π2arctanxF(x) = \frac\pi2 - \arctan x.
  3. Neem de continuïteit van FF in 0+0^+ aan (een stelling van het type Abel) en besluit tot de waarde van de halfconvergente integraal:

    0sintt ⁣dt=π2.\int_0^{\infty} \frac{\sin t}{t}\,\dd t = \frac{\pi}{2}.
Oplossing

Oplossing van Oefening 9.10.

  1. Op xa>0x \geq a > 0 is de afgeleide van de integrand naar xx gelijk aan sintext-\sin t\,\eu^{-xt}, gedomineerd door eat\eu^{-at}: Stelling 9.11 geeft F(x)=0extsint ⁣dtF'(x) = -\int_0^\infty \eu^{-xt}\sin t\,\dd t. Twee partiële integraties (of de complexe exponentiële) geven

    0extsint ⁣dt=0e(x+i)t ⁣dt=1xi=11+x2.\int_0^\infty \eu^{-xt}\sin t\,\dd t = \Im \int_0^\infty \eu^{(-x+\iu)t}\dd t = \Im\frac{1}{x - \iu} = \frac{1}{1 + x^2} .
  2. Er geldt F(x)0ext ⁣dt=1x0\abs{F(x)} \leq \int_0^\infty \eu^{-xt}\dd t = \frac1x \to 0. Het integreren van F=11+x2F' = -\frac{1}{1+x^2} van xx tot \infty geeft 0F(x)=(π2arctanx)0 - F(x) = -\bigl(\frac\pi2 - \arctan x\bigr), dus F(x)=π2arctanxF(x) = \frac\pi2 - \arctan x.
  3. Met x0+x \to 0^+ en de aangenomen continuïteit: F(0+)=π2F(0^+) = \frac\pi2, en F(0)=0sintt ⁣dtF(0) = \int_0^\infty \frac{\sin t}{t}\dd t (de halfconvergente integraal van Dirichlet, Voorbeeld 9.5): haar waarde is dus π2\frac\pi2.

Oefening 9.11 ★★

Verantwoord de convergentie van 0(sintt) ⁣2 ⁣dt\displaystyle\int_0^\infty \Bigl(\frac{\sin t}{t}\Bigr)^{\!2}\dd t, en bereken haar daarna met één partiële integratie en Oefening 9.10:

0(sintt) ⁣2 ⁣dt=π2.\int_0^\infty \Bigl(\frac{\sin t}{t}\Bigr)^{\!2}\dd t = \frac{\pi}{2} .

(Dezelfde waarde als 0sintt ⁣dt\int_0^\infty \frac{\sin t}{t}\dd t — maar deze keer is de convergentie absoluut.)

Oplossing

Oplossing van Oefening 9.11.

Convergentie: bij 00 laat de integrand zich continu voortzetten met de waarde 11 (want sintt\sin t \sim t); bij oneindig is zij t2\leq t^{-2}: dus absolute convergentie. Integreer op [ε,M]\intcc{\varepsilon}{M} partieel met u=sin2tu = \sin^2 t en v=t2v' = t^{-2}:

εMsin2tt2 ⁣dt=[sin2tt]εM+εM2sintcostt ⁣dt=[sin2tt]εM+2ε2Msinuu ⁣du\int_\varepsilon^M \frac{\sin^2 t}{t^2}\dd t = \Bigl[-\frac{\sin^2 t}{t}\Bigr]_\varepsilon^M + \int_\varepsilon^M \frac{2\sin t\cos t}{t}\dd t = \Bigl[-\frac{\sin^2 t}{t}\Bigr]_\varepsilon^M + \int_{2\varepsilon}^{2M} \frac{\sin u}{u}\dd u

(u=2tu = 2t in de laatste integraal). De haak gaat aan beide uiteinden naar 00 (sin2ε/εε\sin^2\varepsilon/\varepsilon \leq \varepsilon; sin2M/M1/M\sin^2 M/M \leq 1/M), en de laatste integraal gaat naar 0sinuu ⁣du=π2\int_0^\infty \frac{\sin u}{u}\dd u = \frac\pi2 (Oefening 9.10). Bijgevolg is

0(sintt) ⁣2 ⁣dt=π2.\int_0^\infty \Bigl(\frac{\sin t}{t}\Bigr)^{\!2}\dd t = \frac\pi2 .

Oefening 9.12 ★★★

(De gaussische staart) Zet voor x>0x > 0 de waarde T(x)=xet2 ⁣dtT(x) = \displaystyle \int_x^\infty \eu^{-t^2}\dd t.

  1. Schrijf et2=12t(2tet2)\eu^{-t^2} = \frac{1}{-2t}\cdot(-2t\,\eu^{-t^2}) en integreer tweemaal partieel om

    T(x)=ex2(12x14x3)+34xet2t4 ⁣dtT(x) = \eu^{-x^2}\Bigl(\frac{1}{2x} - \frac{1}{4x^3}\Bigr) + \frac34\int_x^\infty \frac{\eu^{-t^2}}{t^4}\,\dd t

    te verkrijgen.

  2. Begrens de restterm: 034xt4et2 ⁣dt38x5ex20 \leq \frac34\int_x^\infty t^{-4}\eu^{-t^2}\dd t \leq \frac{3}{8x^5}\,\eu^{-x^2}, en leid de insluiting

    ex2(12x14x3)T(x)ex22x,dusT(x)ex22x(x+)\eu^{-x^2}\Bigl(\frac{1}{2x} - \frac{1}{4x^3}\Bigr) \leq T(x) \leq \frac{\eu^{-x^2}}{2x}, \qquad\text{dus}\qquad T(x) \sim \frac{\eu^{-x^2}}{2x} \quad (x \to +\infty)

    af.

  3. Waarom kan de volledige alternerende reeks die men door de partiële integraties te herhalen krijgt, voor vaste xx nooit convergeren? (Vergelijk de groei van de coëfficiënten 13(2k1)1\cdot3\cdots(2k-1) met de machten (2x2)k(2x^2)^k.)
Oplossing

Oplossing van Oefening 9.12.

  1. Partieel integreren met u=12tu = \frac{-1}{2t} en v=2tet2v' = -2t\,\eu^{-t^2} (dus v=et2v = \eu^{-t^2}):

    T(x)=[et22t]xxet22t2 ⁣dt=ex22xxet22t2 ⁣dt.T(x) = \Bigl[\frac{-\eu^{-t^2}}{2t}\Bigr]_x^\infty - \int_x^\infty \frac{\eu^{-t^2}}{2t^2}\dd t = \frac{\eu^{-x^2}}{2x} - \int_x^\infty \frac{\eu^{-t^2}}{2t^2}\dd t .

    Hetzelfde middel op de nieuwe integraal (u=14t3u = \frac{-1}{4t^3}, v=2tet2v' = -2t\,\eu^{-t^2}):

    xet22t2 ⁣dt=ex24x334xet2t4 ⁣dt,\int_x^\infty \frac{\eu^{-t^2}}{2t^2}\dd t = \frac{\eu^{-x^2}}{4x^3} - \frac34\int_x^\infty \frac{\eu^{-t^2}}{t^4}\dd t ,

    waaruit de aangekondigde identiteit volgt.

  2. Nog een partiële integratie begrenst de restterm:

    xet2t4 ⁣dt=ex22x552xet2t6 ⁣dtex22x5,\int_x^\infty \frac{\eu^{-t^2}}{t^4}\dd t = \frac{\eu^{-x^2}}{2x^5} - \frac52\int_x^\infty\frac{\eu^{-t^2}}{t^6}\dd t \leq \frac{\eu^{-x^2}}{2x^5},

    dus 034xt4et2 ⁣dt38x5ex20 \leq \frac34\int_x^\infty t^{-4}\eu^{-t^2}\dd t \leq \frac{3}{8x^5}\eu^{-x^2}. De (positieve) restterm in de identiteit van vraag 1 laten vallen geeft de ondergrens; de (negatieve) tweede term van de eerste partiële integratie laten vallen geeft T(x)ex22xT(x) \leq \frac{\eu^{-x^2}}{2x}. Delen we de insluiting door ex22x\frac{\eu^{-x^2}}{2x}, dan ligt de verhouding tussen 112x21 - \frac{1}{2x^2} en 11 ingeklemd, dus T(x)ex22xT(x) \sim \frac{\eu^{-x^2}}{2x}.

  3. Het herhalen van de partiële integraties levert de formele reeks

    T(x)ex22x(112x2+13(2x2)2135(2x2)3+),T(x) \approx \frac{\eu^{-x^2}}{2x}\Bigl(1 - \frac{1}{2x^2} + \frac{1\cdot3}{(2x^2)^2} - \frac{1\cdot3\cdot5}{(2x^2)^3} + \cdots\Bigr),

    waarvan de kk-de coëfficiënt 13(2k1)=(2k)!2kk!1\cdot3\cdots(2k-1) = \frac{(2k)!}{2^k k!} sneller groeit dan welke meetkundige rij ook: bij vaste xx gaan de termen 13(2k1)(2x2)k\frac{1\cdot3\cdots(2k-1)}{(2x^2)^k} naar oneindig (hun verhouding is 2k+12x2\frac{2k+1}{2x^2} \to \infty), zodat de reeks voor elke xx divergeert. Het is een asymptotische ontwikkeling: op elke vaste orde afgekapt is de fout van de orde van de eerste weggelaten term als xx \to \infty — maar nooit een convergente reeks. (Deze staartschatting is de standaardgrens voor de gaussische staart uit de kanshoofdstukken.)

9.5 Probleem: Eulers integralen — Beta, Gamma en de limietformule van Gauss

Probleem 9.1

De Γ\Gamma-functie uit Definitie 9.17 is de ene helft van Eulers calculus van integralen; de andere helft is de Beta-functie

B(x,y)=01tx1(1t)y1 ⁣dt.B(x, y) = \int_0^1 t^{x-1}(1 - t)^{y-1}\,\dd t .

Deze opgave ontwikkelt het paar (Γ,B)(\Gamma, B) uitsluitend met het gereedschap van dit hoofdstuk — partiële integratie, substitutie, gedomineerde convergentie — en mondt uit in de Beta–Gamma-formule van Euler B(x,y)=Γ(x)Γ(y)Γ(x+y)B(x,y) = \frac{\Gamma(x)\Gamma(y)} {\Gamma(x+y)} op de halve getallen en in de limietformule van Gauss voor Γ\Gamma. Onderweg duiken de Wallis-integralen van Lemma 6.11 op als waarden van Beta, en valt de verdubbelingsformule van Legendre eruit.

Deel I — De fijne structuur van Γ\Gamma.

  1. Herhaal waarom Γ(x)=0tx1et ⁣dt\Gamma(x) = \int_0^\infty t^{x-1}\eu^{-t}\dd t precies voor x>0x > 0 convergeert, en toon aan dat

    Γ(x)1x(x0+)\Gamma(x) \sim \frac1x \qquad (x \to 0^+)

    (functionaalvergelijking plus de continuïteit van Γ\Gamma in 11).

  2. Bewijs dat Γ(12)=π\Gamma\bigl(\tfrac12\bigr) = \sqrt\pi (substitueer t=u2t = u^2 en beroep je op Oefening 9.8), en leid af dat Reu2/2 ⁣du=2π\int_\R \eu^{-u^2/2}\dd u = \sqrt{2\pi}.
  3. Toon met inductie aan dat voor nNn \in \N

    Γ(n+12)=(2n)!4nn!π.\Gamma\Bigl(n + \frac12\Bigr) = \frac{(2n)!}{4^n\,n!}\,\sqrt\pi .
  4. Verantwoord Γ(x)=0tx1et(lnt)2 ⁣dt>0\Gamma''(x) = \int_0^\infty t^{x-1}\eu^{-t}(\ln t)^2\dd t > 0, en leid af dat Γ\Gamma strikt convex is, een uniek minimum aanneemt in een zekere x0(1,2)x_0 \in \intoo{1}{2} (Γ(1)=Γ(2)=1\Gamma(1) = \Gamma(2) = 1 en Rolle), daalt op (0,x0)\intoo{0}{x_0} en stijgt op (x0,)\intoo{x_0}{\infty}.
  5. Toon aan dat Γ\Gamma elke macht verslaat: voor elke kNk \in \N is xk=o(Γ(x))x^k = o\bigl(\Gamma(x)\bigr) als x+x \to +\infty (klem xx tussen gehele getallen in en gebruik Γ(n+1)=n!\Gamma(n+1) = n! met de monotonie uit vraag 4).

Deel II — De Beta-functie, met partiële integratie.

  1. Toon aan dat B(x,y)B(x,y) precies voor x>0x > 0 en y>0y > 0 convergeert, en dat B(x,y)=B(y,x)B(x,y) = B(y,x).
  2. Bereken B(x,1)=1xB(x, 1) = \frac1x, en bewijs met partiële integratie dat voor x,y>0x, y > 0

    B(x,y+1)=yxB(x+1,y).B(x, y+1) = \frac{y}{x}\,B(x+1, y) .
  3. Leid uit de splitsing tx1(1t)y1=tx(1t)y1+tx1(1t)yt^{x-1}(1-t)^{y-1} = t^{x}(1-t)^{y-1} + t^{x-1}(1-t)^{y} af dat B(x,y)=B(x+1,y)+B(x,y+1)B(x,y) = B(x+1,y) + B(x,y+1), en combineer dit met vraag 7 tot de afdalingsrelaties

    B(x,y+1)=yx+yB(x,y),B(x+1,y)=xx+yB(x,y).B(x, y+1) = \frac{y}{x+y}\,B(x,y), \qquad B(x+1, y) = \frac{x}{x+y}\,B(x,y) .
  4. Leid af dat voor gehele m,n1m, n \geq 1

    B(m,n)=(m1)!(n1)!(m+n1)!=1(m+n1)(m+n2m1).B(m, n) = \frac{(m-1)!\,(n-1)!}{(m+n-1)!} = \frac{1}{(m+n-1)\binom{m+n-2}{m-1}} .
  5. Bewijs de formule van Euler met één geheel argument: voor elke x>0x > 0 en nNn \in \N^* geldt

    B(x,n)=Γ(x)Γ(n)Γ(x+n)B(x, n) = \frac{\Gamma(x)\,\Gamma(n)}{\Gamma(x + n)}

    (inductie naar nn: beide leden zijn 1x\frac1x bij n=1n = 1 en voldoen aan dezelfde afdalingsrelatie).

Deel III — De Wallis-integralen als waarden van Beta.

  1. Substitueer t=sin2θt = \sin^2\theta om de goniometrische vorm

    B(x,y)=20π/2sin2x1θcos2y1θ ⁣dθB(x, y) = 2\int_0^{\pi/2} \sin^{2x-1}\theta\,\cos^{2y-1}\theta\,\dd\theta

    te verkrijgen.

  2. Leid af dat Wn=12B(n+12,12)W_n = \frac12\,B\bigl(\frac{n+1}2, \frac12\bigr) voor de Wallis-integraal Wn=0π/2sinnθ ⁣dθW_n = \int_0^{\pi/2}\sin^n \theta\,\dd\theta, en vind de recurrentie Wn=n1nWn2W_n = \frac{n-1}{n}W_{n-2} uit Lemma 6.11 terug uit de afdalingsrelaties van vraag 8 alleen.
  3. Bereken B(12,12)=2W0=πB\bigl(\frac12, \frac12\bigr) = 2W_0 = \pi en toets dit aan Γ(12)2/Γ(1)\Gamma\bigl(\frac12\bigr)^2/\Gamma(1): de formule van Euler geldt dus in (12,12)\bigl(\frac12, \frac12\bigr).
  4. Leid uit de recurrentie de gesloten vorm W2n=π2(2n)!4n(n!)2W_{2n} = \frac\pi2\, \frac{(2n)!}{4^n(n!)^2} af, en ga na dat

    B(n+12,12)=Γ(n+12)Γ(12)Γ(n+1).B\Bigl(n + \frac12, \frac12\Bigr) = \frac{\Gamma\bigl(n + \frac12\bigr)\Gamma\bigl( \frac12\bigr)}{\Gamma(n+1)} .

    Besluit met inductie en de afdalingsrelaties dat de formule van Euler B(x,y)=Γ(x)Γ(y)Γ(x+y)B(x,y) = \frac{\Gamma(x)\Gamma(y)}{\Gamma(x+y)} geldt zodra 2x2x en 2y2y positieve gehele getallen zijn.

  5. Substitueer u=t1tu = \frac{t}{1-t} om de derde klassieke vorm

    B(x,y)=0ux1(1+u)x+y ⁣duB(x,y) = \int_0^\infty \frac{u^{x-1}}{(1+u)^{x+y}}\,\dd u

    te verkrijgen, en ga het geval x=y=12x = y = \frac12 rechtstreeks na (u=v2u = v^2 herleidt het tot 02 ⁣dv1+v2\int_0^\infty\frac{2\,\dd v}{1+v^2}).

Deel IV — De limietformule van Gauss.

  1. Bewijs voor x>0x > 0 en nNn \in \N^* met nn opeenvolgende partiële integraties dat

    0n(1tn) ⁣ntx1 ⁣dt=n!  nxx(x+1)(x+n).\int_0^n \Bigl(1 - \frac tn\Bigr)^{\!n} t^{x-1}\,\dd t = \frac{n!\;n^x}{x(x+1)\cdots(x+n)} .
  2. Besluit met Oefening 9.7 (gedomineerde convergentie) tot de limietformule van Gauss:

    Γ(x)=limnn!  nxx(x+1)(x+n)(x>0).\Gamma(x) = \lim_{n\to\infty} \frac{n!\;n^x}{x(x+1)\cdots(x+n)} \qquad (x > 0).
  3. Toon door logaritmen te nemen aan dat voor x>0x > 0

    lnΓ(x)=lnxγx+k=1(xkln(1+xk)),\ln\Gamma(x) = -\ln x - \gamma x + \sum_{k=1}^{\infty}\Bigl(\frac xk - \ln\Bigl(1 + \frac xk\Bigr)\Bigr),

    waarbij γ\gamma de constante van Euler is (Voorbeeld 6.7); verantwoord de convergentie van de reeks (de algemene term is x22k2\sim \frac{x^2}{2k^2}).

  4. Gebruik de formule van Gauss in x=12x = \frac12 en de asymptotiek van de centrale binomiaalcoëfficiënt (2nn)4nπn\binom{2n}{n} \sim \frac{4^n}{\sqrt{\pi n}} (Voorbeeld 6.14) om Γ(12)=π\Gamma\bigl(\frac12\bigr) = \sqrt\pi opnieuw te berekenen: de constante van Stirling en de gaussische integraal zijn hetzelfde getal in twee vermommingen.
  5. Ga na dat de formule van Gauss de functionaalvergelijking opnieuw bewijst: besluit uit de exacte identiteit

    n!nx+1(x+1)(x+n+1)=n!nxx(x+1)(x+n)nxx+n+1\frac{n!\,n^{x+1}}{(x+1)\cdots(x+n+1)} = \frac{n!\,n^{x}}{x(x+1)\cdots(x+n)}\cdot \frac{n\,x}{x+n+1}

    opnieuw tot Γ(x+1)=xΓ(x)\Gamma(x+1) = x\,\Gamma(x). (De formule van Gauss legt Γ\Gamma volledig vast; het volume van bachelorjaar 3 bewijst de scherpere stelling van Bohr en Mollerup: de functionaalvergelijking plus de logaritmische convexiteit pinnen Γ\Gamma al vast.)

Deel V — Opbrengsten.

  1. Toon voor a>0a > 0 aan dat 0eta ⁣dt=Γ(1+1a)\int_0^\infty \eu^{-t^a}\dd t = \Gamma\bigl(1 + \frac1a\bigr), en bereken de limiet als a+a \to +\infty met gedomineerde convergentie (de puntsgewijze limiet is 1t<1\mathbf 1_{t < 1}; domineer door 11 op (0,1]\intoc{0}{1} en daarbuiten door et2\eu^{-t^2}, voor a2a \geq 2). Toets het antwoord aan de continuïteit van Γ\Gamma.
  2. Toon voor n1n \geq 1 aan dat

    01 ⁣dt1tn=1nB(1n,12),\int_0^1 \frac{\dd t}{\sqrt{1 - t^n}} = \frac1n\,B\Bigl(\frac1n, \frac12\Bigr),

    en vind de waarden 22 (n=1n = 1) en π2\frac\pi2 (n=2n = 2) terug. (Voor n=4n = 4 is dit de constante van de lemniscaat, die geen elementaire gesloten vorm heeft; haar verhaal hoort bij de theorie van de elliptische integralen.)

  3. (Momenten) Toon voor x>0x > 0 en kNk \in \N aan dat

    1Γ(x)0tktx1et ⁣dt=Γ(x+k)Γ(x)=x(x+1)(x+k1),\frac{1}{\Gamma(x)}\int_0^\infty t^{k}\,t^{x-1}\eu^{-t}\,\dd t = \frac{\Gamma(x+k)}{\Gamma(x)} = x(x+1)\cdots(x+k-1),

    de stijgende faculteit; ga na dat x=1x = 1 de waarde k!k! geeft. (In de kanshoofdstukken is dit het kk-de moment van een standaarddichtheid voor wachttijden.)

  4. Bewijs de Beta-identiteit, geldig voor alle x>0x > 0:

    B(x,x)=212xB(x,12)B(x, x) = 2^{1-2x}\,B\Bigl(x, \frac12\Bigr)

    (substitueer t=1+s2t = \frac{1+s}2, buit de symmetrie in ss uit, en zet daarna s=vs = \sqrt v). Leid daaruit voor 2xN2x \in \N^* de verdubbelingsformule van Legendre

    Γ(x)Γ(x+12)=212xπ  Γ(2x)\Gamma(x)\,\Gamma\Bigl(x + \frac12\Bigr) = 2^{1-2x}\,\sqrt\pi\;\Gamma(2x)

    af, en ga haar met vraag 3 rechtstreeks na in x=nx = n. (Voor algemene xx volgt zij uit dezelfde identiteit zodra de formule van Euler voor alle argumenten bekend is — het bewijs met de dubbelintegraal in het hoofdstuk over meervoudige integralen.)

  5. Synthese. In telkens één zin: (i) waar de partiële integratie heel Deel II droeg; (ii) waar de gedomineerde convergentie in de Delen IV en V binnenkwam; (iii) welke asymptotische ingrediënten uit het vergelijkingshoofdstuk zijn ingevoerd; (iv) wat er nu van de formule van Euler B(x,y)=Γ(x)Γ(y)/Γ(x+y)B(x,y) = \Gamma(x)\Gamma(y)/\Gamma(x+y) bewezen is, en wat er voor de dubbelintegraal overblijft.
Oplossing

Oplossing van Probleem 9.1.

1. Bij 0+0^+ is de integrand tx1\sim t^{x-1}: de schaal bij een eindig eindpunt convergeert dan en slechts dan als 1x<11 - x < 1, dat wil zeggen x>0x > 0 (en voor x0x \leq 0 divergeert tx1t1t^{x-1} \geq t^{-1}); bij ++\infty is tx1et=o(t2)t^{x-1}\eu^{-t} = o(t^{-2}), dus convergent voor elke xx. Verder is Γ(x)=Γ(x+1)x\Gamma(x) = \frac{\Gamma(x+1)}{x} en Γ(x+1)Γ(1)=1\Gamma(x+1) \to \Gamma(1) = 1 als x0+x \to 0^+ (continuïteit, Stelling 9.18): dus Γ(x)1x\Gamma(x) \sim \frac1x.

2. Met t=u2t = u^2 en  ⁣dt=2u ⁣du\dd t = 2u\,\dd u:

Γ(12)=0t1/2et ⁣dt=0eu2u2u ⁣du=20eu2 ⁣du=π\Gamma\Bigl(\frac12\Bigr) = \int_0^\infty t^{-1/2}\eu^{-t}\dd t = \int_0^\infty \frac{\eu^{-u^2}}{u}\,2u\,\dd u = 2\int_0^\infty \eu^{-u^2}\dd u = \sqrt\pi

volgens Oefening 9.8. Met u=v/2u = v/\sqrt2:

Rev2/2 ⁣dv=220eu2 ⁣du=2π=2π.\int_\R \eu^{-v^2/2}\dd v = 2\sqrt2\int_0^\infty \eu^{-u^2}\dd u = \sqrt2\,\sqrt\pi = \sqrt{2\pi} .

3. Waar voor n=0n = 0 (beide leden π\sqrt\pi). Geldt Γ(n+12)=(2n)!4nn!π\Gamma(n + \frac12) = \frac{(2n)!}{4^n n!}\sqrt\pi, dan geeft de functionaalvergelijking

Γ(n+1+12)=(n+12)Γ(n+12)=2n+12(2n)!4nn!π=(2n+2)!4n+1(n+1)!π,\Gamma\Bigl(n + 1 + \frac12\Bigr) = \Bigl(n + \frac12\Bigr)\Gamma\Bigl(n + \frac12\Bigr) = \frac{2n+1}{2}\cdot\frac{(2n)!}{4^n n!}\sqrt\pi = \frac{(2n+2)!}{4^{n+1}(n+1)!}\sqrt\pi ,

waarbij de laatste stap geldt omdat (2n+2)!(2n)!=(2n+2)(2n+1)\frac{(2n+2)!}{(2n)!} = (2n+2)(2n+1) en 2n+12=(2n+2)(2n+1)4(n+1)\frac{2n+1}{2} = \frac{(2n+2)(2n+1)}{4(n+1)}.

4. Stelling 9.18 geeft Γ(x)=0tx1et(lnt)2 ⁣dt\Gamma''(x) = \int_0^\infty t^{x-1}\eu^{-t}(\ln t)^2\dd t (twee toepassingen van de regel van Leibniz, met de dominaties uit het bewijs van de stelling); de integrand is 0\geq 0 en niet identiek nul, dus Γ>0\Gamma'' > 0: Γ\Gamma is strikt convex en Γ\Gamma' strikt stijgend. Omdat Γ(1)=Γ(2)=1\Gamma(1) = \Gamma(2) = 1, levert Rolle een x0(1,2)x_0 \in \intoo12 met Γ(x0)=0\Gamma'(x_0) = 0; de strikte monotonie van Γ\Gamma' maakt x0x_0 haar enige nulpunt, met Γ<0\Gamma' < 0 ervoor en Γ>0\Gamma' > 0 erna: dus daalt Γ\Gamma op (0,x0)\intoo0{x_0}, stijgt zij op (x0,)\intoo{x_0}\infty, en is x0x_0 het unieke minimum.

5. Zij kNk \in \N en x3x \geq 3; kies het gehele getal nn met n+1x<n+2n + 1 \leq x < n + 2 (dus n1n \geq 1). Volgens de monotonie uit vraag 4 (geldig vanaf x0<2x_0 < 2) is Γ(x)Γ(n+1)=n!\Gamma(x) \geq \Gamma(n + 1) = n!, terwijl xk(n+2)kx^k \leq (n+2)^k. Omdat n!(n+2)k\frac{n!}{(n+2)^k} \to \infty (faculteiten verslaan machten, volume van bachelorjaar 1), gaat Γ(x)xkn!(n+2)k\frac{\Gamma(x)}{x^k} \geq \frac{n!}{(n+2)^k} \to \infty als xx \to \infty: dus xk=o(Γ(x))x^k = o(\Gamma(x)).

6. Bij 00 is de integrand tx1\sim t^{x-1} (convergent dan en slechts dan als x>0x > 0) en bij 11 is zij (1t)y1\sim (1-t)^{y-1} (dan en slechts dan als y>0y > 0); beide vergelijkingen zijn tussen positieve functies, dus convergeert B(x,y)B(x,y) precies voor x,y>0x, y > 0. De substitutie t1tt \mapsto 1 - t verwisselt de twee factoren: B(x,y)=B(y,x)B(x,y) = B(y,x).

7. Er geldt B(x,1)=01tx1 ⁣dt=1xB(x,1) = \int_0^1 t^{x-1}\dd t = \frac1x. Partieel integreren op [ε,1ε]\intcc\varepsilon{1-\varepsilon} met u=(1t)yu = (1-t)^y en v=txxv = \frac{t^x}{x}:

tx1(1t)y ⁣dt=[tx(1t)yx]+yxtx(1t)y1 ⁣dt;\int t^{x-1}(1-t)^{y}\dd t = \Bigl[\frac{t^x(1-t)^y}{x}\Bigr] + \frac{y}{x}\int t^{x}(1-t)^{y-1}\dd t ;

de haak verdwijnt aan beide uiteinden als ε0\varepsilon \to 0 (dankzij x>0x > 0 bij 00 en y>0y > 0 bij 11), en er blijft B(x,y+1)=yxB(x+1,y)B(x, y+1) = \frac yx\,B(x+1, y) over.

8. Omdat t+(1t)=1t + (1-t) = 1, is

tx1(1t)y1=tx(1t)y1+tx1(1t)y,t^{x-1}(1-t)^{y-1} = t^{x}(1-t)^{y-1} + t^{x-1}(1-t)^{y},

dus B(x,y)=B(x+1,y)+B(x,y+1)B(x,y) = B(x+1,y) + B(x,y+1). Vraag 7 luidt B(x+1,y)=xyB(x,y+1)B(x+1,y) = \frac xy B(x,y+1); substitueren geeft

B(x,y)=(xy+1)B(x,y+1)=x+yyB(x,y+1),B(x,y) = \Bigl(\frac xy + 1\Bigr)B(x,y+1) = \frac{x+y}{y}\,B(x,y+1),

dat wil zeggen B(x,y+1)=yx+yB(x,y)B(x,y+1) = \frac{y}{x+y}B(x,y); de bijbehorende relatie volgt uit de symmetrie van vraag 6.

9. Inductie naar nn bij vaste mm: B(m,1)=1m=(m1)!0!m!B(m,1) = \frac1m = \frac{(m-1)!\,0!}{m!}, en geldt de formule bij nn, dan

B(m,n+1)=nm+nB(m,n)=nm+n(m1)!(n1)!(m+n1)!=(m1)!n!(m+n)!.B(m, n+1) = \frac{n}{m+n}\,B(m,n) = \frac{n}{m+n}\cdot\frac{(m-1)!(n-1)!}{(m+n-1)!} = \frac{(m-1)!\,n!}{(m+n)!} .

Herschreven: B(m,n)=(m1)!(n1)!(m+n1)!=[(m+n1)(m+n2m1)]1B(m,n) = \frac{(m-1)!(n-1)!}{(m+n-1)!} = \bigl[(m+n-1)\binom{m+n-2}{m-1}\bigr]^{-1}.

10. Beide leden van B(x,n)=Γ(x)Γ(n)Γ(x+n)B(x,n) = \frac{\Gamma(x)\Gamma(n)}{\Gamma(x+n)} zijn bij n=1n = 1 gelijk aan 1x\frac1x (Γ(1)=1\Gamma(1) = 1, Γ(x+1)=xΓ(x)\Gamma(x+1) = x\Gamma(x)). Stemmen zij overeen bij nn, dan geven de afdalingsrelatie en de functionaalvergelijking

B(x,n+1)=nx+nB(x,n),Γ(x)Γ(n+1)Γ(x+n+1)=nx+nΓ(x)Γ(n)Γ(x+n):B(x, n+1) = \frac{n}{x+n}\,B(x,n), \qquad \frac{\Gamma(x)\Gamma(n+1)}{\Gamma(x+n+1)} = \frac{n}{x+n}\cdot \frac{\Gamma(x)\Gamma(n)}{\Gamma(x+n)} :

de twee rijen voldoen aan dezelfde recursie vanuit hetzelfde beginpunt en stemmen dus overeen voor alle nNn \in \N^* en alle x>0x > 0.

11. Met t=sin2θt = \sin^2\theta (θ(0,π/2)\theta \in \intoo0{\pi/2},  ⁣dt=2sinθcosθ ⁣dθ\dd t = 2\sin\theta\cos\theta\,\dd\theta) is tx1=sin2x2θt^{x-1} = \sin^{2x-2}\theta en (1t)y1=cos2y2θ(1-t)^{y-1} = \cos^{2y-2}\theta, dus

B(x,y)=0π/2sin2x2θcos2y2θ2sinθcosθ ⁣dθ=20π/2sin2x1θcos2y1θ ⁣dθ.B(x,y) = \int_0^{\pi/2}\sin^{2x-2}\theta\,\cos^{2y-2}\theta \cdot 2\sin\theta\cos\theta\,\dd\theta = 2\int_0^{\pi/2}\sin^{2x-1}\theta\,\cos^{2y-1}\theta\, \dd\theta .

12. Neem y=12y = \frac12 (wat de cosinusfactor doodt) en 2x1=n2x - 1 = n: dan is B(n+12,12)=2WnB\bigl(\frac{n+1}2, \frac12\bigr) = 2W_n, dat wil zeggen Wn=12B(n+12,12)W_n = \frac12 B\bigl(\frac{n+1}2,\frac12\bigr). De afdalingsrelatie in de eerste veranderlijke geeft

WnWn2=B(n12+1,12)B(n12,12)=n12n12+12=n1n:\frac{W_n}{W_{n-2}} = \frac{B\bigl(\frac{n-1}2 + 1, \frac12\bigr)} {B\bigl(\frac{n-1}2, \frac12\bigr)} = \frac{\frac{n-1}2}{\frac{n-1}2 + \frac12} = \frac{n-1}{n} :

de recurrentie van Wallis, ditmaal zonder ook maar één partiële integratie op sinussen — Deel II deed dat werk eens en voor altijd.

13. Er geldt B(12,12)=2W0=2π2=πB\bigl(\frac12,\frac12\bigr) = 2W_0 = 2\cdot\frac\pi2 = \pi, terwijl Γ(12)2/Γ(1)=(π)2=π\Gamma\bigl(\frac12\bigr)^2/\Gamma(1) = (\sqrt\pi)^2 = \pi: de formule van Euler geldt dus in (12,12)\bigl(\frac12,\frac12\bigr).

14. Itereren van W2n=2n12nW2n2W_{2n} = \frac{2n-1}{2n}W_{2n-2} vanaf W0=π2W_0 = \frac\pi2 geeft

W2n=π2k=1n2k12k=π2(2n)!4n(n!)2,W_{2n} = \frac\pi2\prod_{k=1}^{n}\frac{2k-1}{2k} = \frac\pi2\cdot\frac{(2n)!}{4^n(n!)^2},

want (2k1)=(2n)!2nn!\prod(2k-1) = \frac{(2n)!}{2^n n!} en 2k=2nn!\prod 2k = 2^n n!. Bijgevolg is, met vraag 3,

B(n+12,12)=2W2n=π(2n)!4n(n!)2=(2n)!π4nn!πn!=Γ(n+12)Γ(12)Γ(n+1).B\Bigl(n+\frac12, \frac12\Bigr) = 2W_{2n} = \pi\,\frac{(2n)!}{4^n(n!)^2} = \frac{(2n)!\sqrt\pi}{4^n n!}\cdot\frac{\sqrt\pi}{n!} = \frac{\Gamma\bigl(n+\frac12\bigr)\Gamma\bigl(\frac12\bigr)} {\Gamma(n+1)} .

Leg nu x12Nx \in \frac12\N^* vast. De formule van Euler geldt in (x,12)(x, \frac12): voor gehele xx is dat vraag 10 (met de symmetrie), en voor x=n+12x = n + \frac12 is het de formule hierboven. Beide leden van de formule van Euler voldoen aan de afdalingsrecursie yy+1y \mapsto y + 1 (links vraag 8, rechts de functionaalvergelijking, als in vraag 10): inductie plant de formule voort van y=12y = \frac12 en y=1y = 1 naar elke y12Ny \in \frac12\N^*. De formule van Euler geldt dus zodra 2x,2yN2x, 2y \in \N^*.

15. Met u=t1tu = \frac{t}{1-t}, dat wil zeggen t=u1+ut = \frac{u}{1+u}, 1t=11+u1 - t = \frac{1}{1+u} en  ⁣dt= ⁣du(1+u)2\dd t = \frac{\dd u}{(1+u)^2}:

B(x,y)=0(u1+u)x1(11+u)y1 ⁣du(1+u)2=0ux1(1+u)x+y ⁣du.B(x,y) = \int_0^\infty \Bigl(\frac{u}{1+u}\Bigr)^{x-1} \Bigl(\frac{1}{1+u}\Bigr)^{y-1} \frac{\dd u}{(1+u)^2} = \int_0^\infty \frac{u^{x-1}}{(1+u)^{x+y}}\,\dd u .

In x=y=12x = y = \frac12, met u=v2u = v^2:

0u1/21+u ⁣du=02 ⁣dv1+v2=π=B(12,12).\int_0^\infty \frac{u^{-1/2}}{1+u}\dd u = \int_0^\infty \frac{2\,\dd v}{1+v^2} = \pi = B\Bigl(\frac12,\frac12\Bigr) . \checkmark

16. Eén partiële integratie, voor 1kn1 \leq k \leq n en s>0s > 0 (u=(1t/n)ku = (1 - t/n)^k, v=ts/sv = t^s/s; de randtermen verdwijnen):

0n(1tn) ⁣kts1 ⁣dt=kns0n(1tn) ⁣k1ts ⁣dt.\int_0^n \Bigl(1-\frac tn\Bigr)^{\!k} t^{s-1}\dd t = \frac{k}{ns}\int_0^n \Bigl(1-\frac tn\Bigr)^{\!k-1} t^{s}\dd t .

Beginnend bij k=nk = n en s=xs = x en nn keer itererend:

0n(1tn) ⁣ntx1 ⁣dt=n(n1)1nnx(x+1)(x+n1)0ntx+n1 ⁣dt=n!nnnx+nx(x+1)(x+n),\int_0^n \Bigl(1-\frac tn\Bigr)^{\!n} t^{x-1}\dd t = \frac{n(n-1)\cdots1}{n^n\,x(x+1)\cdots(x+n-1)} \int_0^n t^{x+n-1}\dd t = \frac{n!}{n^n}\cdot \frac{n^{x+n}}{x(x+1)\cdots(x+n)} ,

en dat is n!nxx(x+1)(x+n)\dfrac{n!\,n^x}{x(x+1)\cdots(x+n)}.

17. Volgens Oefening 9.7 gaat het linkerlid naar Γ(x)\Gamma(x) (gedomineerde convergentie met dominant tx1ett^{x-1}\eu^{-t}); het rechterlid is het quotiënt van Gauss:

Γ(x)=limnn!nxx(x+1)(x+n).\Gamma(x) = \lim_{n\to\infty} \frac{n!\,n^x}{x(x+1)\cdots(x+n)} .

18. Logaritmen nemen in het quotiënt Gn(x)G_n(x) van vraag 16 en ln(x+k)=lnk+ln(1+x/k)\ln(x+k) = \ln k + \ln(1 + x/k) splitsen voor k1k \geq 1 geeft

lnGn(x)=xlnnlnxk=1nln(1+xk)=lnx+x(lnnHn)+k=1n(xkln(1+xk)).\ln G_n(x) = x\ln n - \ln x - \sum_{k=1}^n \ln\Bigl(1+\frac xk\Bigr) = -\ln x + x(\ln n - H_n) + \sum_{k=1}^n\Bigl(\frac xk - \ln\Bigl(1+\frac xk\Bigr)\Bigr).

Voor u0u \geq 0 is uu22ln(1+u)uu - \frac{u^2}2 \leq \ln(1+u) \leq u, dus ligt de algemene term in [0,x2/(2k2)]\intcc{0}{x^2/(2k^2)}: de reeks convergeert (vergelijking met k2\sum k^{-2}). Omdat lnnHnγ\ln n - H_n \to -\gamma (Voorbeeld 6.7) en lnGn(x)lnΓ(x)\ln G_n(x) \to \ln\Gamma(x) (vraag 17 en de continuïteit van ln\ln), volgt

lnΓ(x)=lnxγx+k=1(xkln(1+xk)).\ln\Gamma(x) = -\ln x - \gamma x + \sum_{k=1}^\infty\Bigl(\frac xk - \ln\Bigl(1+\frac xk\Bigr)\Bigr) .

19. In x=12x = \frac12 is de noemer k=0n(k+12)=(2n+1)!22n+1n!\prod_{k=0}^n\bigl(k+\frac12\bigr) = \frac{(2n+1)!}{2^{2n+1}n!} (werk de halven uit), dus

Gn(12)=n!n  22n+1n!(2n+1)!=2n  4n(2n+1)(2nn).G_n\Bigl(\frac12\Bigr) = \frac{n!\,\sqrt n\;2^{2n+1}n!}{(2n+1)!} = \frac{2\sqrt n\;4^n}{(2n+1)\binom{2n}{n}} .

Met (2nn)4nπn\binom{2n}{n} \sim \frac{4^n}{\sqrt{\pi n}} (Voorbeeld 6.14):

Gn(12)2nπn2n+1π=Γ(12).G_n\Bigl(\frac12\Bigr) \sim \frac{2\sqrt n\,\sqrt{\pi n}}{2n+1} \longrightarrow \sqrt\pi = \Gamma\Bigl(\frac12\Bigr) .

De π\sqrt\pi van de centrale binomiaalcoëfficiënt (die van Wallis kwam, en dus van de constante van Stirling) en de π\sqrt\pi van de gaussische integraal zijn hetzelfde getal.

20. De identiteit is rechtstreekse algebra: vermenigvuldig n!nxx(x+1)(x+n)\frac{n!\,n^x}{x(x+1)\cdots(x+n)} met nxx+n+1\frac{nx}{x+n+1} en neem xx in het product en nn in nxn^x op. Met nn \to \infty gaat het linkerlid naar Γ(x+1)\Gamma(x+1) (Gauss in x+1x+1) en het rechterlid naar Γ(x)x1\Gamma(x)\cdot x\cdot 1, want nx+n+11\frac{n}{x+n+1} \to 1: dus Γ(x+1)=xΓ(x)\Gamma(x+1) = x\Gamma(x) — teruggevonden zonder ook maar één partiële integratie.

21. Met u=tau = t^a, t=u1/at = u^{1/a} en  ⁣dt=1au1/a1 ⁣du\dd t = \frac1a u^{1/a - 1}\dd u:

0eta ⁣dt=1a0u1a1eu ⁣du=1aΓ(1a)=Γ(1+1a).\int_0^\infty \eu^{-t^a}\dd t = \frac1a\int_0^\infty u^{\frac1a - 1}\eu^{-u}\dd u = \frac1a\,\Gamma\Bigl(\frac1a\Bigr) = \Gamma\Bigl(1 + \frac1a\Bigr) .

Als a+a \to +\infty (langs een willekeurige rij): eta1\eu^{-t^a} \to 1 voor 0<t<10 < t < 1, e1\to \eu^{-1} in t=1t = 1, en 0\to 0 voor t>1t > 1; voor a2a \geq 2 domineren we door 1t1+et21t>1\mathbf 1_{t \leq 1} + \eu^{-t^2}\mathbf 1_{t > 1} (want tat2t^a \geq t^2 voor t1t \geq 1), integreerbaar. Gedomineerde convergentie: de integraal gaat naar 011 ⁣dt=1\int_0^1 1\,\dd t = 1 — zoals het moet, want Γ(1+1a)Γ(1)=1\Gamma(1 + \frac1a) \to \Gamma(1) = 1 wegens de continuïteit.

22. Met u=tnu = t^n en  ⁣dt=1nu1/n1 ⁣du\dd t = \frac1n u^{1/n - 1}\dd u:

01 ⁣dt1tn=1n01u1n1(1u)1/2 ⁣du=1nB(1n,12).\int_0^1 \frac{\dd t}{\sqrt{1-t^n}} = \frac1n\int_0^1 u^{\frac1n-1}(1-u)^{-1/2}\dd u = \frac1n\,B\Bigl(\frac1n, \frac12\Bigr) .

n=1n = 1: B(1,12)=B(12,1)=2B\bigl(1,\frac12\bigr) = B\bigl(\frac12,1\bigr) = 2, wat klopt met 01 ⁣dt1t=2\int_0^1\frac{\dd t}{\sqrt{1-t}} = 2. n=2n = 2: 12B(12,12)=π2=arcsin1\frac12 B\bigl(\frac12,\frac12\bigr) = \frac\pi2 = \arcsin 1. Voor n=4n = 4 is de waarde 14B(14,12)\frac14 B\bigl(\frac14,\frac12\bigr) de constante van de lemniscaat: geen elementaire gesloten vorm.

23. Het itereren van de functionaalvergelijking geeft

1Γ(x)0tx+k1et ⁣dt=Γ(x+k)Γ(x)=(x+k1)(x+k2)x,\frac{1}{\Gamma(x)}\int_0^\infty t^{x+k-1}\eu^{-t}\dd t = \frac{\Gamma(x+k)}{\Gamma(x)} = (x+k-1)(x+k-2)\cdots x ,

de stijgende faculteit met kk factoren. In x=1x = 1: Γ(1+k)/Γ(1)=k!\Gamma(1+k)/\Gamma(1) = k!, de momenten van et\eu^{-t} uit Oefening 9.2.

24. Substitueer t=1+s2t = \frac{1+s}2 (s(1,1)s \in \intoo{-1}1,  ⁣dt= ⁣ds2\dd t = \frac{\dd s}2, t(1t)=1s24t(1-t) = \frac{1-s^2}4):

B(x,x)=11(1s24)x1 ⁣ds2=41x01(1s2)x1 ⁣dsB(x,x) = \int_{-1}^{1}\Bigl(\frac{1-s^2}{4}\Bigr)^{x-1} \frac{\dd s}{2} = 4^{1-x}\int_0^1 (1-s^2)^{x-1}\dd s

(de integrand is even). Daarna s=vs = \sqrt v ( ⁣ds= ⁣dv2v\dd s = \frac{\dd v}{2\sqrt v}):

B(x,x)=41x201v1/2(1v)x1 ⁣dv=212xB(12,x).B(x,x) = \frac{4^{1-x}}{2}\int_0^1 v^{-1/2}(1-v)^{x-1}\dd v = 2^{1-2x}\,B\Bigl(\frac12, x\Bigr) .

Voor 2xN2x \in \N^* liggen alle voorkomende argumenten in 12N\frac12\N^*, zodat de formule van Euler (vraag 14) op beide leden van toepassing is:

Γ(x)2Γ(2x)=212xΓ(12)Γ(x)Γ(x+12)Γ(x)Γ(x+12)=212xπ  Γ(2x).\frac{\Gamma(x)^2}{\Gamma(2x)} = 2^{1-2x}\, \frac{\Gamma\bigl(\frac12\bigr)\Gamma(x)} {\Gamma\bigl(x+\frac12\bigr)} \quad\Longleftrightarrow\quad \Gamma(x)\,\Gamma\Bigl(x+\frac12\Bigr) = 2^{1-2x}\sqrt\pi\;\Gamma(2x) .

Rechtstreekse controle in x=nx = n: het linkerlid is (n1)!(2n)!π4nn!=(2n)!π4nn(n-1)!\cdot \frac{(2n)!\sqrt\pi}{4^n n!} = \frac{(2n)!\sqrt\pi}{4^n n} en het rechterlid 24nπ(2n1)!=(2n)!π4nn2\cdot4^{-n}\sqrt\pi\,(2n-1)! = \frac{(2n)!\sqrt\pi}{4^n n}: gelijk.

25. (i) De partiële integratie leverde B(x,y+1)=yxB(x+1,y)B(x,y+1) = \frac yx B(x+1,y) op, de ene identiteit waaruit alle afdalingsrelaties, de gehele en halfgehele waarden en de recurrentie van Wallis voortvloeien. (ii) De gedomineerde convergentie maakte van de elementaire integralen 0n(1t/n)ntx1\int_0^n(1-t/n)^n t^{x-1} de waarde Γ(x)\Gamma(x) (de formule van Gauss, vraag 17) en berekende de limiet aa \to \infty in vraag 21. (iii) Uit het vergelijkingshoofdstuk voerden we de constante van Euler in (lnnHnγ\ln n - H_n \to -\gamma, vraag 18) en de asymptotiek van de centrale binomiaalcoëfficiënt (vraag 19) — dat wil zeggen de formule van Stirling in vermomming. (iv) De formule van Euler B(x,y)=Γ(x)Γ(y)/Γ(x+y)B(x,y) = \Gamma(x)\Gamma(y)/\Gamma(x+y) is nu bewezen voor yNy \in \N^* bij willekeurige x>0x > 0 (vraag 10) en voor alle paren halve getallen (vraag 14); het algemene geval x,y>0x, y > 0 wacht op de berekening met de dubbelintegraal in het hoofdstuk over meervoudige integralen, die Γ(x)Γ(y)\Gamma(x)\Gamma(y) over een kwartvlak factoriseert.

Begrippen gedefinieerd in dit hoofdstuk

Bekijk alle 395 begrippen in de begrippenlijst