地球与空间科学 · 第 2 册 · 10–12 年级

Aard- en ruimtewetenschappen bovenbouw

书籍暂未推出简体中文版——当前显示 Nederlands 版。

Aard- en ruimtewetenschappen bovenbouw · 10–12 年级

19De continentale korst

In het noordwesten van Canada, bij de Acasta-rivier, dagzoomt een grijs gesteente met lichte en donkere banden. Het is gedateerd op 4.00 tot 4.03 miljard jaar: de gneis van Acasta, het oudste bekende gesteente. Nog ouder zijn korrels van het mineraal zirkoon, elk een fractie van een millimeter lang, gevonden in oude sedimentaire gesteenten van de Jack Hills in West-Australië. Afgesleten van oudere gesteenten en door water meegevoerd voordat ze werden begraven, kristalliseerden ze 4.4 miljard jaar geleden, en ze tonen dat er toen al een korst bestond. Geen enkele oceaanbodem is ook maar een twintigste zo oud. Dit hoofdstuk vraagt waaruit de continenten bestaan, en waarom ze blijven bestaan.

Links: een stuk van de gneis van Acasta, 4.03 miljard jaar oud, in een museumvitrine. Foto Pedroalexandrade (CC BY-SA 3.0). Rechts: twee zirkoonkorrels uit de Jack Hills, West-Australië, gezien met een elektronenmicroscoop; elke schaalstreep is 100\, µ m. De bovenste korrel werd afgerond toen hij door water werd meegevoerd, de onderste behield zijn kristalvlakken. Beelden A. Cavosie en J. Valley (publiek domein). Links: een stuk van de gneis van Acasta, 4.03 miljard jaar oud, in een museumvitrine. Foto Pedroalexandrade (CC BY-SA 3.0). Rechts: twee zirkoonkorrels uit de Jack Hills, West-Australië, gezien met een elektronenmicroscoop; elke schaalstreep is 100\, µ m. De bovenste korrel werd afgerond toen hij door water werd meegevoerd, de onderste behield zijn kristalvlakken. Beelden A. Cavosie en J. Valley (publiek domein).
Links: een stuk van de gneis van Acasta, 4.03 miljard jaar oud, in een museumvitrine. Foto Pedroalexandrade (CC BY-SA 3.0). Rechts: twee zirkoonkorrels uit de Jack Hills, West-Australië, gezien met een elektronenmicroscoop; elke schaalstreep is 100 µm100\,\text{µ}\mathrm{m}. De bovenste korrel werd afgerond toen hij door water werd meegevoerd, de onderste behield zijn kristalvlakken. Beelden A. Cavosie en J. Valley (publiek domein).

Wat je al weet

De korst eindigt bij de Moho, waaronder de dichtere mantel ligt (Hoofdstuk 11). De oceanische korst is ongeveer 7 km7\,\mathrm{km} basalt en gabbro, gemaakt bij de ruggen (Hoofdstuk 14), en ze is nooit ouder dan ongeveer 190 miljoen jaar (Hoofdstuk 10). De buitenste lagen drijven op de asthenosfeer: in het model van Airy heeft een gebied dat een hoogte hh hoger staat, een korst die dikker is met h ρm/(ρm−ρc)h\,\rho_m/(\rho_m - \rho_c) (Hoofdstuk 12). Stollingsgesteenten worden benoemd naar hun textuur en hun silicagehalte: mafisch van 45 tot 55 %55\,\% SiOX2\ce{SiO2}, intermediair van 55 tot 65, felsisch van 65 tot 75 (Hoofdstuk 17). Radioactieve elementen vervallen in een constant tempo, en dat geeft gesteenten hun ouderdom (de natuurkundeboeken; Hoofdstuk 25).

19.1 Waaruit de continenten bestaan

Definitie 19.1 (Continentale korst)

De continentale korst is de korst die de continenten vormt, ook de delen ervan onder ondiepe zeeën. Ze is dik, in haar bovenste deel gemiddeld granitisch van samenstelling, licht, en ze kan heel oud zijn.

De continenten zijn groter dan het land. De randen van de continentale korst liggen onder zee, op de continentale platten: zo in kaart gebracht beslaat de continentale korst 210210 miljoen km2\mathrm{km}^{2}, 41 %41\,\% van het aardoppervlak, waarvan bijna een derde, 30.6 %30.6\,\%, onder water ligt. Met haar ondergelopen delen meegeteld ligt de gemiddelde hoogte van de continentale korst maar ongeveer 120 m120\,\mathrm{m} boven zeeniveau.

Aan het oppervlak tonen de continenten elke soort gesteente — sedimenten, vulkanische gesteenten, metamorfe gesteenten — maar onder de sedimentaire bedekking bestaat de continentale korst vooral uit granitische gesteenten en uit de metamorfe en plutonische gesteenten van oude bergwortels. Gemiddeld bevat de hele continentale korst 60.6 %60.6\,\% silica; haar bovenste deel is rijker, 66.6 %66.6\,\%, dus haar diepere deel moet armer zijn.

Samenstelling van de continentale korst vergeleken met een mafisch magma, het soort dat de oceanische korst maakt: de belangrijkste oxiden, in procent van de massa (FeO telt al het ijzer). De continentale korst is rijker aan silica, natrium en kalium, armer aan ijzer, magnesium en calcium. Gegevens: Rudnick en Gao (2014); mafisch bereik uit S. Earle, Physical Geology (CC BY 4.0).
Samenstelling van de continentale korst vergeleken met een mafisch magma, het soort dat de oceanische korst maakt: de belangrijkste oxiden, in procent van de massa (FeO\ce{FeO} telt al het ijzer). De continentale korst is rijker aan silica, natrium en kalium, armer aan ijzer, magnesium en calcium. Gegevens: Rudnick en Gao (2014); mafisch bereik uit S. Earle, Physical Geology (CC BY 4.0).

19.2 Een dikke, lichte korst

Seismisch onderzoek vindt de Moho onder de continenten op heel verschillende diepten. Gemiddeld over alle continenten, gewogen naar oppervlakte, is de korst ongeveer 41 km41\,\mathrm{km} dik; ze is dunner, ongeveer 30 km30\,\mathrm{km}, waar de korst is uitgerekt, en dikker, gemiddeld ongeveer 46 km46\,\mathrm{km}, in gebergtegordels. Buiten gebergtegordels is ze gewoonlijk 35 tot 40 km40\,\mathrm{km} dik; onder de hoogste ketens 50 tot 70 km70\,\mathrm{km}, ongeveer 70 km70\,\mathrm{km} onder delen van Tibet. De oceanische korst is ongeveer 7 km7\,\mathrm{km} dik: de continentale korst is vijf tot tien keer dikker.

Dikte van de korst uit seismische metingen. Gegevens: White, McKenzie en O’Nions (1992) voor de oceanische korst; Christensen en Mooney (1995) voor de continentale gemiddelden; Karplus en anderen (2019) voor Tibet.
Dikte van de korst uit seismische metingen. Gegevens: White, McKenzie en O’Nions (1992) voor de oceanische korst; Christensen en Mooney (1995) voor de continentale gemiddelden; Karplus en anderen (2019) voor Tibet.

De continentale korst is ook licht. Haar gemiddelde dichtheid is ongeveer 2830 kg/m32830\,\mathrm{kg}/\mathrm{m}^{3}. Het basalt en gabbro van de oceanische korst, rijk aan pyroxeen en olivijn, komen op ongeveer 3000 kg/m33000\,\mathrm{kg}/\mathrm{m}^{3} (Hoofdstuk 16), en de mantel net onder de Moho op ongeveer 3380 kg/m33380\,\mathrm{kg}/\mathrm{m}^{3}. Een dikke en lichte korst drijft hoog: daarom staan de continenten boven de oceaanbodem, en daarom kan een continent niet omlaag worden getrokken bij een subductiezone. Waar een continent bij een trog aankomt, is het te licht om te zinken; de subductie stopt, en de twee continenten botsen (Hoofdstuk 20). Continentale korst die eenmaal is gemaakt, is moeilijk te vernietigen.

Een continent en een oceaan naast elkaar (diepten op schaal, breedten niet; de oceaan 4\, km diep getekend): de continentale korst is dikker, lichter en veel ouder dan de oceanische korst.
Een continent en een oceaan naast elkaar (diepten op schaal, breedten niet; de oceaan 4 km4\,\mathrm{km} diep getekend): de continentale korst is dikker, lichter en veel ouder dan de oceanische korst.

Methode 19.2 (Continentale en oceanische korst vergelijken)

Om te zeggen welke soort korst onder een plaats ligt, vergelijk je vijf eigenschappen:

  1. de dikte: ongeveer 7 km7\,\mathrm{km} voor oceanische korst, 30 tot 70 km70\,\mathrm{km} voor continentale korst;
  2. de gesteenten: basalt en gabbro, of graniet, gneis en hun verwanten, onder een bedekking van sedimenten;
  3. de samenstelling: ongeveer 50 %50\,\% silica, of ongeveer 60 en meer;
  4. de dichtheid: ongeveer 3000 kg/m33000\,\mathrm{kg}/\mathrm{m}^{3}, of ongeveer 2830 kg/m32830\,\mathrm{kg}/\mathrm{m}^{3};
  5. de ouderdom: minder dan 200 miljoen jaar, of tot 4 miljard jaar.

De hoogteligging is een aanwijzing, geen toets: het grootste deel van de oceaanbodem ligt kilometers diep, maar de randen van de continenten liggen onder ondiepe zeeën.

Voorbeeld 19.3 (Een ondiepe zeebodem)

Een onderzoeksschip vindt een zeebodem op 150 m150\,\mathrm{m} diepte. Seismische profielen leggen de Moho 32 km32\,\mathrm{km} onder de zeebodem; een boorkern brengt, onder de sedimenten, een grofkorrelig gesteente van kwarts, veldspaat en mica naar boven. Welke korst ligt daar?

Oplossing. Dikte ongeveer 32 km32\,\mathrm{km}: continentaal, dunner dan gemiddeld, zoals waar de korst is uitgerekt. Een graniet onder de sedimenten: continentaal. De zeebodem is een continentaal plat, een van de ondergelopen delen die samen bijna een derde van de continenten uitmaken.

Hoe zwaar is al deze korst? Een laag die dun is vergeleken met de straal van de Aarde, heeft een eenvoudige massa.

Propositie 19.4 (De massa van een dunne laag)

Een laag met dikte HH en dichtheid ρ\rho die een fractie ff bedekt van het oppervlak van een planeet met straal R≫HR \gg H en gemiddelde dichtheid ρˉ\bar\rho, heeft een massa m≈4πR2fHρm \approx 4\pi R^2 f H \rho, en haar aandeel in de massa MM van de planeet is

mM≈3f HR ρρˉ.\frac{m}{M} \approx 3 f\,\frac{H}{R}\,\frac{\rho}{\bar\rho}.

Bewijs. Het oppervlak van de planeet is 4πR24\pi R^2; de laag bedekt 4πR2f4\pi R^2 f en heeft, omdat ze dun is, een volume dicht bij die oppervlakte maal HH, dus m≈4πR2fHρm \approx 4\pi R^2 f H \rho. De massa van de planeet is M=43πR3ρˉM = \tfrac{4}{3}\pi R^3 \bar\rho. Delen geeft m/M≈4πR2fHρ/(43πR3ρˉ)=3f(H/R)(ρ/ρˉ)m/M \approx 4\pi R^2 f H \rho / (\tfrac{4}{3}\pi R^3 \bar\rho) = 3 f (H/R) (\rho/\bar\rho). ∎

Voor de oceanische korst — de overige 59 %59\,\% van het oppervlak, 7.1 km7.1\,\mathrm{km}, ongeveer 3000 kg/m33000\,\mathrm{kg}/\mathrm{m}^{3} — met R=6371 kmR = 6371\,\mathrm{km} en ρˉ=5513 kg/m3\bar\rho = 5513\,\mathrm{kg}/\mathrm{m}^{3} is het aandeel 3×0.59×(7.1/6371)×(3000/5513)≈0.00113 \times 0.59 \times (7.1/6371) \times (3000/5513) \approx 0.0011: ongeveer een tiende procent van de massa van de Aarde. Het weekendprobleem doet hetzelfde voor de continenten.

19.3 Een oude korst

De oceaanbodem is overal jong: drie kwart ervan is jonger dan 100 miljoen jaar, en bijna niets is ouder dan 190 miljoen jaar. Met de continenten is het anders. Hun gesteenten bestrijken bijna de hele geschiedenis van de Aarde, van de gneis van Acasta, 4.03 miljard jaar oud, tot lava’s die vandaag uitvloeien, en zirkoonkorrels brengen het archief terug tot 4.4 miljard jaar.

Hoe oud de oceaanbodem is: het aandeel van zijn oppervlakte in elke band van 10 miljoen jaar. De jonge bodem overheerst; bijna niets is ouder dan 190 miljoen jaar (een paar oude bekkens in het oosten van de Middellandse Zee zijn weggelaten). Gegevens: Seton en anderen (2020), berekend.
Hoe oud de oceaanbodem is: het aandeel van zijn oppervlakte in elke band van 10 miljoen jaar. De jonge bodem overheerst; bijna niets is ouder dan 190 miljoen jaar (een paar oude bekkens in het oosten van de Middellandse Zee zijn weggelaten). Gegevens: Seton en anderen (2020), berekend.

De oudste delen van de continenten vormen hun kernen.

Definitie 19.5 (Kraton)

Een kraton is een oude en stabiele kern van een continent: continentale korst die meer dan een miljard jaar geleden is gevormd en vervormd, die sindsdien is afgekoeld en niet meer vervormt. Zijn gesteenten zijn vooral metamorfe en plutonische gesteenten, de diepe wortels van vroegere gebergten.

Rond de kratons liggen gordels van jongere vervormde gesteenten, de geërodeerde wortels van gebergteketens die later zijn opgebouwd; de gordels zijn meestal jonger naar de randen van een continent toe. Een continent is gegroeid door gebergtevorming die nieuwe korst aan zijn randen vastlaste, rond een oude kern. In Canada, waar de gesteenten van het kraton aan het oppervlak liggen, dagzomen gneisen en granieten van 1 tot 3 miljard jaar oud, hier aan een meeroever.

Gneisen en granieten van 1 tot 3 miljard jaar oud aan een meeroever in Canada, een deel van de oude kern van Noord-Amerika. Foto Chris Light (CC BY-SA 4.0).
Gneisen en granieten van 1 tot 3 miljard jaar oud aan een meeroever in Canada, een deel van de oude kern van Noord-Amerika. Foto Chris Light (CC BY-SA 4.0).

Waarom blijft de continentale korst bestaan, terwijl de oceaanbodem altijd jong is? De oceanische korst is dicht: ze zinkt bij subductiezones terug in de mantel, en niets ervan overleeft veel langer dan 200 miljoen jaar. De continentale korst is te licht om te zinken; ze kan door erosie worden afgesleten, uitgerekt of verfrommeld, maar ze blijft aan het oppervlak. De gesteenten van een continent zijn een archief van vier miljard jaar.

19.4 Bergwortels

Hoe hoger de bergen, hoe dikker de korst eronder.

Definitie 19.6 (Bergwortel)

De wortel van een gebergteketen is het deel van haar verdikte korst dat tot in de mantel reikt, onder het niveau van de Moho onder de omringende laaglanden.

Het model van Airy voorspelt de wortel: een keten die hh boven haar omgeving uitsteekt, heeft een wortel r=h ρc/(ρm−ρc)r = h\,\rho_c/(\rho_m - \rho_c), ongeveer vijf keer haar hoogte met ρc=2830 kg/m3\rho_c = 2830\,\mathrm{kg}/\mathrm{m}^{3} en ρm=3380 kg/m3\rho_m = 3380\,\mathrm{kg}/\mathrm{m}^{3} (Propositie 12.5). Twee soorten metingen zien de wortels. Seismisch onderzoek vindt de Moho dieper onder ketens: 50 tot 70 km70\,\mathrm{km} onder veel gebergtegordels, ongeveer 70 km70\,\mathrm{km} onder delen van Tibet. De zwaartekracht is boven gebergteketens zwakker dan hun zichtbare massa zou doen verwachten: de lichte wortel, die de plaats inneemt van dichtere mantel, vormt een massatekort op diepte, en de gemeten zwaartekrachtsanomalieën volgen de topografie en de dikte van de korst die de seismologie vindt. De continenten drijven, en hun bergen drijven het hoogst.

19.5 Oefeningen

Oefening 19.1 ★

Neem over en vul aan voor de continentale en de oceanische korst: dikte; belangrijkste gesteenten; silicagehalte; dichtheid; grootste ouderdom.

Oplossing

Oplossing van Oefening 19.1.

Continentale korst: 30 tot 70 km70\,\mathrm{km}, gemiddeld ongeveer 41 km41\,\mathrm{km}; granitische gesteenten, gneisen en andere metamorfe en plutonische gesteenten onder een sedimentaire bedekking; gemiddeld ongeveer 61 %61\,\% silica; ongeveer 2830 kg/m32830\,\mathrm{kg}/\mathrm{m}^{3}; tot 4.03 miljard jaar (korrels 4.4). Oceanische korst: ongeveer 7 km7\,\mathrm{km}; basalt en gabbro; ongeveer 50 %50\,\% silica; ongeveer 3000 kg/m33000\,\mathrm{kg}/\mathrm{m}^{3}; minder dan 200 miljoen jaar.

Oefening 19.3 ★

Waarom kan de oceanische korst bij een subductiezone in de mantel zinken, en de continentale korst niet? Antwoord met dichtheden.

Oplossing

Oplossing van Oefening 19.3.

De oceanische korst, ongeveer 3000 kg/m33000\,\mathrm{kg}/\mathrm{m}^{3}, ligt op lithosferische mantel, en de oude, koude oceanische lithosfeer als geheel is dicht genoeg om te zinken. De continentale korst, ongeveer 2830 kg/m32830\,\mathrm{kg}/\mathrm{m}^{3}, veel lichter dan de mantel (ongeveer 3380 kg/m33380\,\mathrm{kg}/\mathrm{m}^{3}), heeft te veel opwaartse kracht: een continent dat bij een trog aankomt, stopt de subductie.

Oefening 19.4 ★

(1) Wat is een kraton? (2) Hoe oud zijn de gesteenten van een kraton minstens? (3) Welke soorten gesteenten vormen het?

Oplossing

Oplossing van Oefening 19.4.

(1) Een oude, stabiele kern van een continent, die niet meer vervormt. (2) Meer dan een miljard jaar. (3) Metamorfe en plutonische gesteenten, de diepe wortels van vroegere gebergten.

Oefening 19.5 ★

De oudste oceaanbodem is ongeveer 190 miljoen jaar oud, de gneis van Acasta 4.03 miljard jaar. Hoeveel keer ouder is de gneis? Waarom is er geen oceaanbodem die even oud is?

Oplossing

Oplossing van Oefening 19.5.

4030/190≈214030/190 \approx 21 keer. De oceaanbodem wordt bij de ruggen gemaakt en bij subductiezones vernietigd: niets ervan overleeft veel langer dan 200 miljoen jaar.

Oefening 19.6 ★★

De continentale korst beslaat 210.4210.4 miljoen km2\mathrm{km}^{2}, waarvan 30.6 %30.6\,\% onder zee ligt. (1) Welke oppervlakte continentale korst ligt onder zee? (2) Welke oppervlakte steekt erboven uit? (3) Het aardoppervlak is 4πR24\pi R^2 met R=6371 kmR = 6371\,\mathrm{km}. Welk aandeel van het oppervlak beslaat de continentale korst?

Oplossing

Oplossing van Oefening 19.6.

(1) 0.306×210.4≈64.4 miljoen km20.306 \times 210.4 \approx 64.4\text{ miljoen }\mathrm{km}^{2}. (2) 210.4−64.4=146.0 miljoen km2210.4 - 64.4 = 146.0\text{ miljoen }\mathrm{km}^{2}. (3) 4π×63712≈5.10×108 km24\pi \times 6371^2 \approx 5.10 \times 10^{8}\,\mathrm{km}^{2}; 210.4/510.1≈0.41210.4/510.1 \approx 0.41: 41 %41\,\%.

Oefening 19.7 ★★

Bereken de massa van een kolom korst met een doorsnede van 1 m21\,\mathrm{m}^{2}, van het oppervlak tot de Moho: (1) door 41.1 km41.1\,\mathrm{km} continentale korst met 2830 kg/m32830\,\mathrm{kg}/\mathrm{m}^{3}; (2) door 7.1 km7.1\,\mathrm{km} oceanische korst met 3000 kg/m33000\,\mathrm{kg}/\mathrm{m}^{3}. (3) Hoeveel keer zwaarder is de eerste?

Oplossing

Oplossing van Oefening 19.7.

(1) 41100×2830≈1.16×108 kg41100 \times 2830 \approx 1.16 \times 10^{8}\,\mathrm{kg}. (2) 7100×3000=2.13×107 kg7100 \times 3000 = 2.13 \times 10^{7}\,\mathrm{kg}. (3) Ongeveer 5.5 keer.

Oefening 19.8 ★★

Een keten staat 2.5 km2.5\,\mathrm{km} boven laaglanden waarvan de korst 35 km35\,\mathrm{km} dik is. Bereken met ρc=2830 kg/m3\rho_c = 2830\,\mathrm{kg}/\mathrm{m}^{3} en ρm=3380 kg/m3\rho_m = 3380\,\mathrm{kg}/\mathrm{m}^{3} haar wortel en de dikte van haar korst. Ligt het resultaat in het bereik dat onder gebergtegordels is gemeten?

Oplossing

Oplossing van Oefening 19.8.

Wortel: 2.5×2830/550≈12.9 km2.5 \times 2830/550 \approx 12.9\,\mathrm{km}. De korst is dikker met 2.5×3380/550≈15.4 km2.5 \times 3380/550 \approx 15.4\,\mathrm{km}: in totaal ongeveer 50 km50\,\mathrm{km}, binnen de 50 tot 70 km70\,\mathrm{km} die onder gebergtegordels is gevonden.

Oefening 19.9 ★★

Uit het histogram van de ouderdommen van de oceaanbodem: (1) welk aandeel van de oceaanbodem is jonger dan 30 miljoen jaar? (2) Welke band van 10 miljoen jaar bevat de meeste bodem? (3) Waarom daalt het aandeel naar hoge ouderdommen toe?

Oplossing

Oplossing van Oefening 19.9.

(1) Ongeveer 0.103+0.100+0.102≈0.300.103 + 0.100 + 0.102 \approx 0.30: 30 %30\,\%. (2) De jongste band, 0 tot 10 miljoen jaar (ongeveer 10 %10\,\%), bijna gelijk met 20 tot 30. (3) Oude bodem is bij subductiezones vernietigd; hoe ouder de bodem, hoe meer ervan verdwenen is.

Oefening 19.10 ★★

In kaart gebracht met haar ondergelopen delen heeft de continentale korst een gemiddelde hoogte van ongeveer 120 m120\,\mathrm{m}. Stel dat haar ondergelopen delen, 30.6 %30.6\,\% van haar oppervlakte, gemiddeld 100 m100\,\mathrm{m} onder zeeniveau liggen. Wat is de gemiddelde hoogte van haar opgedoken deel? Waarom geven oudere schattingen, die alleen het land telden, een veel grotere gemiddelde hoogte?

Oplossing

Oplossing van Oefening 19.10.

120=0.694 h−0.306×100120 = 0.694\,h - 0.306 \times 100, dus h=150.6/0.694≈217 mh = 150.6/0.694 \approx 217\,\mathrm{m}. Wie alleen het land telt, laat de lage, ondergelopen randen van de continenten weg, en het gemiddelde valt veel hoger uit.

Oefening 19.11 ★★

Een boorgat op een eiland ver in een oceaan bereikt, onder een paar honderd meter lava’s, een gabbro; seismische profielen leggen de Moho op 8 km8\,\mathrm{km} diepte. Een ander boorgat, onder een brede, vlakke vlakte, bereikt gneis op 2 km2\,\mathrm{km}, en de Moho ligt op 38 km38\,\mathrm{km} diepte. Gebruik de methode om te bepalen welke korst onder elk ligt.

Oplossing

Oplossing van Oefening 19.11.

Het eiland: een gabbro onder lava’s en een Moho op 8 km8\,\mathrm{km}, oceanische korst (de hoogte van het eiland verandert daar niets aan). De vlakte: gneis en een Moho op 38 km38\,\mathrm{km}, continentale korst.

Oefening 19.12 ★★★

Hoe goed is de benadering van de propositie? (1) Bereken het exacte volume van een schil met dikte 41.1 km41.1\,\mathrm{km} aan het oppervlak van een bol met straal 6371 km6371\,\mathrm{km}, 43π(R3−(R−H)3)\tfrac{4}{3}\pi\bigl(R^3 - (R - H)^3\bigr), en het benaderde volume, 4πR2H4\pi R^2 H. (2) Wat is het relatieve verschil? Vergelijk het met H/RH/R.

Oplossing

Oplossing van Oefening 19.12.

(1) Exact: 43π(63713−6329.93)≈2.0829×1010 km3\tfrac{4}{3}\pi(6371^3 - 6329.9^3) \approx 2.0829 \times 10^{10}\,\mathrm{km}^{3}; benaderd: 4π×63712×41.1≈2.0964×1010 km34\pi \times 6371^2 \times 41.1 \approx 2.0964 \times 10^{10}\,\mathrm{km}^{3}. (2) De benadering is ongeveer 0.65 %0.65\,\% te groot, dicht bij H/R≈0.0065H/R \approx 0.0065: voor een dunne laag is de fout verwaarloosbaar.

Oefening 19.13 ★★★

Stel dat het bovenste derde van de continentale korst, naar massa, 66.6 %66.6\,\% silica bevat, en de hele korst 60.6 %60.6\,\%. (1) Wat is het silicagehalte van de onderste twee derde? (2) Met welke klasse van stollingsgesteenten komt het overeen? (3) Wat zegt dat over de diepe continentale korst?

Oplossing

Oplossing van Oefening 19.13.

(1) 60.6=(66.6+2x)/360.6 = (66.6 + 2x)/3, dus x=(181.8−66.6)/2=57.6 %x = (181.8 - 66.6)/2 = 57.6\,\%. (2) Intermediair. (3) De diepe continentale korst is minder rijk aan silica dan de bovenkorst: meer mafische mineralen, rijker aan ijzer, magnesium en calcium.

Oefening 19.14 ★★★

Stel dat er bij de ruggen ongeveer 3 km23\,\mathrm{km}^{2} nieuwe oceanische korst per jaar ontstaat, en dat de oceaanbodem ongeveer 300300 miljoen km2\mathrm{km}^{2} beslaat. (1) Hoe lang zouden de ruggen erover doen om een oppervlakte gelijk aan de hele oceaanbodem te maken? (2) Vergelijk met de ouderdommen van de oceaanbodem. (3) Wat moet er gebeuren met de oude bodem?

Oplossing

Oplossing van Oefening 19.14.

(1) 3×108/3=1083 \times 10^8/3 = 10^8 jaar, 100 miljoen jaar. (2) Dezelfde orde als de ouderdommen van de oceaanbodem: drie kwart jonger dan 100 miljoen jaar, niets ouder dan ongeveer 190. (3) Ze moet even snel worden vernietigd als ze wordt gemaakt: ze zinkt bij subductiezones terug in de mantel.

Oefening 19.15 ★★★

Stel dat alle continentale korst, 8.6×109 km38.6 \times 10^{9}\,\mathrm{km}^{3}, sinds 4.0 miljard jaar geleden in een constant tempo was ontstaan. (1) Bereken het tempo in kubieke kilometer per jaar. (2) De zirkoonkorrels van de Jack Hills tonen dat er al wat korst bestond 4.4 miljard jaar geleden. Past een constant tempo bij een wereld waarin het grootste deel van de korst vroeg is ontstaan, of laat? Wat kunnen de oudste gesteenten vertellen, en wat niet, gezien dat oude korst kan worden geërodeerd of gerecycled?

Oplossing

Oplossing van Oefening 19.15.

(1) 8.6×109/4.0×109≈2.2 km38.6 \times 10^9 / 4.0 \times 10^9 \approx 2.2\,\mathrm{km}^{3} per jaar. (2) Een constant tempo is maar één mogelijkheid: de korst kan vroeg snel zijn gegroeid en sindsdien gerecycled, of laat zijn gegroeid. De oudste gesteenten en korrels bewijzen dat er vroeg al wat korst bestond; ze kunnen niet zeggen hoeveel, omdat oude korst kan worden geërodeerd of teruggevoerd in de mantel en weinig sporen kan achterlaten.

19.6 Probleem: hoe zwaar is de continentale korst?

Probleem 19.1

Weekendprobleem — de massa van de continenten

De continentale korst beslaat 210.4210.4 miljoen km2\mathrm{km}^{2} (ondergelopen delen inbegrepen). Seismisch onderzoek geeft haar een gemiddelde dikte van 41.1 km41.1\,\mathrm{km} en een gemiddelde dichtheid van 2830 kg/m32830\,\mathrm{kg}/\mathrm{m}^{3}. De Aarde heeft een gemiddelde straal van 6371 km6371\,\mathrm{km}, een massa van 5.9722×1024 kg5.9722 \times 10^{24}\,\mathrm{kg} en een gemiddelde dichtheid van 5513 kg/m35513\,\mathrm{kg}/\mathrm{m}^{3}.

Deel I — De oppervlakte.

  1. Bereken de oppervlakte van het aardoppervlak, 4πR24\pi R^2, in km2\mathrm{km}^{2}.
  2. Welk aandeel ervan beslaat de continentale korst?
  3. 30.6 %30.6\,\% van de continentale korst ligt onder zee. Welke oppervlakte is dat?
  4. Welke oppervlakte van het aardoppervlak blijft over voor de oceanische korst, als je aanneemt dat de rest helemaal oceanisch is?
  5. Waarom is de continentale korst groter dan het land?

Deel II — Dikte en volume.

  1. Waarom mag het volume worden berekend als oppervlakte maal dikte, hoewel de korst op een bol ligt?
  2. Bereken het volume van de continentale korst in km3\mathrm{km}^{3}.
  3. Reken het om naar m3\mathrm{m}^{3}.
  4. Een andere schatting van de gemiddelde dikte is 36 km36\,\mathrm{km}. Welk volume geeft die?
  5. Hoeveel procent verschillen de twee volumes?

Deel III — Dichtheid en massa.

  1. Bereken de massa van de continentale korst met 41.1 km41.1\,\mathrm{km}.
  2. Bereken de massa van een kolom van 1 m21\,\mathrm{m}^{2} door de continentale korst.
  3. Bereken de massa van de oceanische korst: oppervlakte uit vraag 4, dikte 7.1 km7.1\,\mathrm{km}, dichtheid 3000 kg/m33000\,\mathrm{kg}/\mathrm{m}^{3}.
  4. Welke is zwaarder, en hoeveel keer? Waarom, hoewel ze minder oppervlakte beslaat?
  5. Waarom is de continentale korst minder dicht dan de oceanische korst?

Deel IV — Vergeleken met de Aarde.

  1. Deel de massa van vraag 11 door de massa van de Aarde.
  2. Controleer het resultaat met de propositie over dunne lagen.
  3. Welk aandeel van de massa van de Aarde is de oceanische korst?
  4. De continentale korst bevat de enige gesteenten die ouder zijn dan ongeveer 200 miljoen jaar. Welk aandeel van de massa van de Aarde draagt het archief van bijna haar hele geschiedenis?
  5. Besluit: welk aandeel van de massa van de Aarde is de continentale korst?
Oplossing

Oplossing van Probleem 19.1.

1. 4π×63712≈5.10×108 km24\pi \times 6371^2 \approx 5.10 \times 10^{8}\,\mathrm{km}^{2}.

2. 210.4/510.1≈0.41210.4/510.1 \approx 0.41: 41 %41\,\%.

3. 0.306×210.4≈64.4 miljoen km20.306 \times 210.4 \approx 64.4\text{ miljoen }\mathrm{km}^{2}.

4. 510.1−210.4≈299.7 miljoen km2510.1 - 210.4 \approx 299.7\text{ miljoen }\mathrm{km}^{2}, 59 %59\,\%.

5. De randen van de continenten liggen onder ondiepe zeeën, op de continentale platten.

6. De dikte, 41 km41\,\mathrm{km}, is heel klein vergeleken met de straal, 6371 km6371\,\mathrm{km}: de kromming verandert het volume met minder dan één procent.

7. 210.4×106×41.1≈8.65×109 km3210.4 \times 10^6 \times 41.1 \approx 8.65 \times 10^{9}\,\mathrm{km}^{3}.

8. 8.65×1018 m38.65 \times 10^{18}\,\mathrm{m}^{3}.

9. 210.4×106×36≈7.57×109 km3210.4 \times 10^6 \times 36 \approx 7.57 \times 10^{9}\,\mathrm{km}^{3}.

10. (8.65−7.57)/7.57≈0.14(8.65 - 7.57)/7.57 \approx 0.14: 14 %14\,\%.

11. 8.65×1018×2830≈2.45×1022 kg8.65 \times 10^{18} \times 2830 \approx 2.45 \times 10^{22}\,\mathrm{kg}.

12. 41100×2830≈1.16×108 kg41100 \times 2830 \approx 1.16 \times 10^{8}\,\mathrm{kg}.

13. 299.7×106×7.1≈2.13×109 km3299.7 \times 10^6 \times 7.1 \approx 2.13 \times 10^{9}\,\mathrm{km}^{3}, dat is 2.13×1018 m32.13 \times 10^{18}\,\mathrm{m}^{3}; maal 3000: ongeveer 6.4×1021 kg6.4 \times 10^{21}\,\mathrm{kg}.

14. De continentale korst, ongeveer 3.8 keer zwaarder: ze is bijna zes keer dikker, en dat weegt zwaarder dan haar kleinere oppervlakte en dichtheid.

15. Ze bestaat uit granitische gesteenten, rijk aan kwarts en veldspaten, de lichtste gesteentevormende mineralen; de oceanische korst bestaat uit basalt en gabbro, rijk aan pyroxeen en olivijn.

16. 2.45×1022/5.97×1024≈0.00412.45 \times 10^{22}/5.97 \times 10^{24} \approx 0.0041.

17. 3×0.41×(41.1/6371)×(2830/5513)≈0.00413 \times 0.41 \times (41.1/6371) \times (2830/5513) \approx 0.0041: hetzelfde.

18. 6.4×1021/5.97×1024≈0.00116.4 \times 10^{21}/5.97 \times 10^{24} \approx 0.0011: ongeveer een tiende procent.

19. Ongeveer 0.4 %0.4\,\%.

20. De continentale korst is ongeveer 0.4 %0.4\,\% van de massa van de Aarde.

本章定义的术语

在术语表中查看全部 957 个术语